സൌണ്ട്സ് ഗുഡ്

എനിക്ക്‌ ഇംഗ്ലീഷ് ഒരു ദൗർബല്യമാണ്. വിശേഷേണയുള്ള ദൌർബല്യം അല്ല - സാമാന്യമായ ദൌർബല്യം.

ആദ്യത്തെ ആറ് വര്‍ഷം LKG മുതല്‍ നാലാം ക്ലാസ്സ് വരെ സായിപ്പിന്റെ പോലെ, ബാഡ്ജോടു കൂടിയ കണ്ഠകൗപീനവും, അരപ്പട്ടയും, ചരണാവരണത്തോട് കൂടിയ പാദരക്ഷയും  വേണ്ടുന്ന ഇംഗ്ലീഷ് സ്കൂളിലാണ് പഠിച്ചത്. അവിടെ ഇംഗ്ലീഷ് ആശയവിനിമയത്തിനായി ഉപയോഗിക്കണം എന്ന് ഇടയ്ക്ക് നിയമം വന്നു. അക്കാലത്ത് ഓരോന്നൊക്കെ ഇംഗ്ലീഷിൽ ചോദിക്കുന്നത് ചില ടീച്ചർമാർക്ക് ഗൌരവമേറിയ അജണ്ടയായിരുന്നു. ഇപ്പോചൈനീസ്  കേൾക്കുന്നത് പോലെ ആയിരുന്നു അന്ന് ഇംഗ്ലീഷ് കേട്ടിരുന്നത്.

അതുകൊണ്ടെന്തുണ്ടായി? സമാനചിന്താഗതിക്കാരായ മലയാളപ്പിള്ളേർ, അനായാസേന ഒഴുകിപ്പോകുന്ന തരം ഇംഗ്ലീഷിന്റെ ഒരു വകഭേദം, ദൈനംദിന ആശയവിനിമയത്തിനായി അവിടെ വെച്ച് വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു.

എന്തെങ്കിലും പറ്റാത്തത് പറഞ്ഞാൽ..
"ഈസ്റ്റ് വണ്‍ മോസ്ക്.. ദേറ് ഗോ ഏന്‍ഡ് സേ"
(അങ്ങ് കെഴക്ക് ഒരു പള്ളി ഉണ്ട്. അവിടെ പോയി പറഞ്ഞാ മതി.)

രാവിലെ വന്ന പാടെ ഹോം വർക്ക് ചെയ്യാത്ത ഇണയെ തപ്പുന്നവർ പറയുന്നത്..
"യൂ ഹോം വര്‍ക്ക്? ഐ നോ ഹോംവര്‍ക്ക് .."
(നീ ഹോംവര്‍ക്ക് ചെയ്തോ? ഞാന്‍ ഹോംവര്‍ക്ക് ചെയ്തില്ല.)

കോണി ഓടിക്കയറിയഏതോ ആണ്‍കുട്ടിയുടെ കൈ പോകുന്ന വഴിക്ക് മേത്ത് തട്ടിപ്പോയതിന്‌ നാലാം ക്ലാസ് പെണ്‍കുട്ട്യോള്‍ പറഞ്ഞത്.
"ഹീ ടച്ച്?", "ഉം ടച്ച്", "ഓ മൈ ഗോഡ്"
(ആ ചെക്കൻ നിന്റെ കയ്യിമ്മല് തട്ട്യോ? ഉം.. തട്ടി. ന്റീശ്വരാ..)

ഇംഗ്ലീഷ് പറയണം എന്ന് ആഗ്രഹമില്ലാത്ത ചില പിള്ളേര്‍ അവിടെ പോയി കണ്ഠകൗപീനം കെട്ടാനും, ചരണാവരണത്തോട് കൂടിയ പാദരക്ഷ ഇടാനും, കാണാപ്പാഠം പഠിയ്ക്കാനും നന്നായി പഠിയ്ക്കും. ഇന്നത്തെ പോലെ ടിവിയും മറ്റു മാധ്യമങ്ങളും പ്രചാരത്തിൽ ഇല്ലായിരുന്നത് കൊണ്ട്, മലയാളം മാത്രം സംസാരിച്ച് പഴകിയ കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് വന്നവർക്ക് ഇംഗ്ലീഷ് പറച്ചിൽ ഒരു പുതിയ അനുഭവം ആയിരുന്നു. നല്ല താൽപര്യം ഇല്ലാത്ത തരം പഠിപ്പ് പഠിക്കുന്നവരുടെ ഇംഗ്ലീഷ് പറച്ചിൽ "ദേറ് ഗോ ഏന്‍ഡ് സേ" ആയില്ലെങ്കിലല്ലേ അദ്‌ഭുതപ്പെടേണ്ടത്? തിയറി കുഴപ്പമില്ലാതെ മുന്നോട്ട് പോയി. പ്രാക്ടിക്കൽ മുമ്പ് പറഞ്ഞ ദേറ് ഗോ ഏന്‍ഡ് സേ.

പിന്നീട് അഞ്ച് മുതല്‍ പത്തു വരെ പഠിച്ച സ്കൂളിൽ ഇംഗ്ലീഷ് പറയണമെന്നേ ഇല്ലായിരുന്നു. വിഷയങ്ങള്‍ ഇംഗ്ലീഷില്‍ ആയത് കൊണ്ട് ഒരു പരിചയം വന്നു. "ഒരുവേള പഴക്കമേറിയാൽ ഇരുളും മെല്ലെ.." എന്ന് ആശാൻ പറഞ്ഞത് പോലെ  പഴകിപ്പഴകി ഇംഗ്ലീഷ് വെളിച്ചം കുറച്ച് കിട്ടി (ആശാൻ പറഞ്ഞത് സീത ആശ്രമത്തിൽ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആണെന്ന് അമ്മയുടെ സാക്ഷ്യം!). പശു മൂത്രമൊഴിക്കുന്നതു പോലെ, ഇംഗ്ലീഷ് അനിർഗളം പുറത്തേക്ക് വരില്ലെങ്കിലും, ചാണകം വീഴുന്ന നിലവാരത്തിലൊക്കെ വരും. പ്രയോഗം കുറവായത് കൊണ്ട് ചാണകത്തിൽ നിന്ന് മൂത്രത്തിലേക്ക് കാലാന്തരേ പരിണമിച്ചുമില്ല, എന്നിലെ പശു മലയാളത്തിൽ മൂത്രമൊഴിച്ചും ഇംഗ്ലീഷിൽ ചാണകമിട്ടും സ്വസ്ഥമായി കഴിഞ്ഞു കൂടുകയാണ് ഉണ്ടായത്.

കഥയ്ക്ക് ട്വിസ്റ്റ്‌. വിവാഹം കഴിഞ്ഞു. പ്രിയതമ മുഴുനീളം മലയാളം സ്കൂളില്‍ പഠിച്ചു പോന്ന കുട്ടിരത്നമാണ് (ന്നെ സ്ത്രീന്ന് വിളിക്കല്ലേ.. ). അതിന്റെ ലാളിത്യം സദാ പ്രകടമായിരുന്നെങ്കിലും എസ്. എസ്. എല്‍‌. സി ക്കുള്ള മാര്‍ക്ക് വെച്ച് പല തവണ ഞാന്‍ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, സ്കൂൾ ജീവിതം അയവിറക്കുന്നതിനിടയിൽ ഇത്തരം സംഗതികൾ കടന്നു വരും..
"പിന്നെല്ലേ എസെല്‍സിക്ക് ഞാന്‍ കുത്തിയിരുന്ന് പഠിച്ചതാ സോഷ്യല്‌, ഓരോ പാഠോം തൊടക്കം മുതല്‌ അവസാനം വരെ കാണാണ്ട് പറയ്വായീനു. ഐല് ഇനിക്ക് ഐമ്പേല്‌ ഐമ്പേ കിട്ടി. കിരണ്‌ന് എത്തറ്യാ..?"

അവൾക്കും ഇംഗ്ലീഷ് ദൌർബല്യം ആയിരുന്നു. എനിക്ക് ആറ്‌ വർഷത്തെ ഇംഗ്ലീഷ് കാറ്റേറ്റ് അല്പസ്വല്പം പ്രയോഗങ്ങളൊക്കെ വശത്തായിരുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും ജലാംശത്തിന്റെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുള്ള രണ്ടു തരം ചാണകമായിരുന്നു ഞങ്ങൾ ഇരുവരുടെയും ഇംഗ്ലീഷ്.

ജോലിയിൽ പരിഭാഷയ്ക്ക് ഒരു കൈത്താങ്ങ് വേണ്ടി വരുമ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ ഓടിച്ചെന്ന്  മൂക്കില്ലാ രാജ്യത്തെ മുറിമൂക്കന്‍ സായിപിന്റെ ആ  വേഷമെടുത്തിട്ട്  എസ് എസ് എല്‍ സി പീഡനത്തിന്റെ ക്ഷീണമങ്ങ് തീര്‍ക്കും. ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് മുല്ലയാണ്‌ ഞാന്‍ എന്നത്രേ അവളുടെ തെറ്റിധാരണ.

വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് പുതിയ ജോലിയില്‍ പ്രവേശിച്ച കാലത്ത് മിക്കവാറും ദിവസങ്ങളില്‍ Client ആയിരുന്ന സായിപുമായി text chat ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു അവള്‍ക്ക്. അത് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനിടയില്‍ നടന്ന ഒരു കുഞ്ഞു കാര്യം പങ്കു വെക്കാനാണ്‌ ഇത്രയും വലിയ മുഖവുര!
(അല്ലെങ്കിലും  ഫ്രണ്ട്സിന്റെ ഒക്കെ മുന്നില് ന്നെ കരിവാരിത്തേക്കാൻ പ്രത്യേക താല്പര്യം ആണല്ലോ!
പൊന്നേ, ഒരു കുഞ്ഞ് നർമ്മം പങ്കു വെക്കലല്ലേ!)

ഒരു ദിവസം കാലത്ത് സായിപ് എന്തോ ജോലിയുടെ കാര്യം ചാറ്റ് ചെയ്തു ചോദിച്ചു. ഇന്ന ഇന്നതൊക്കെ ചെയ്തു തീർന്നു, ഇനി ഇതൊക്കെ ചെയ്യാനുണ്ട് എന്ന രീതിയിൽ അവൾ  മറുപടി പറഞ്ഞു.  എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സായിപ്  കഠിനമായ എന്തോ അവളോട് പറഞ്ഞത്രേ.എന്നിട്ട് ഗുഡ് ബൈ പറഞ്ഞ് ലോഗ്ഔട്ട് ചെയ്തു.

സംഭവം ഗുരുതരമായെന്ന് അവൾക്ക് ബോധ്യമായി. ജോലിയുടെ കാര്യത്തില്‍ എന്തോ വീഴ്ച സംഭവിച്ചോ? അതിനും മാത്രം ഒന്നും ഉണ്ടായും ഇല്ലല്ലോ. എവിടെയാണ്‌ വീഴ്ച എന്ന് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാവുന്നില്ല. എന്തായാലും സായിപ്പ്  അത്ര രസത്തിലല്ല. ആവലാതിയോടെ സീറ്റില്‍ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു pantry യിലേക്ക് നടന്നു. കൂട്ടുകാരുമായി ഈ ആവലാതി പങ്കു വെക്കാമെന്നുറച്ചു. എന്തെങ്കിലും പ്രതിവിധി കിട്ടിയാലോ എന്നാ പ്രതീക്ഷയിൽ അവിടെയിരുന്ന് ചായ കുടിക്കുന്നവരുടെ അടുത്തെത്തി.

അവള്‍‌ :  "എന്റീശ്വരാ.." (ടെന്‍ഷന്‍ .. ) 

കൂട്ടുകാരി : "എന്താ.. എന്താ പറ്റിയേ.."

അവള്‍‌ : "കൊഴപ്പായെടോ.. രാവിലെത്തന്നെ സായിപിന്റെ അടുത്ത്ന്ന് കേട്ടു.."

കൂട്ടുകാരി : "എന്താ കാര്യം.. ഇമ്മക്ക് സമാധാനം ഇണ്ടാക്കാം."

അവള്‍‌ : "Client ഇന്നോട് ചൂടായി."

കൂട്ടുകാരി : "എന്തിന്.."

അവള്‍‌ : "അത് ഇനിക്കും മനസ്സിലാവുന്നില്ല.. ജോലി ഒക്കെ നന്നായി പോക്വായിരുന്നു..  ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട് Update നേരത്തേ പറയാത്തത് കൊണ്ടാണോന്നാ സംശയം."

കൂട്ടുകാരി : "അപ്പോ Update കൊടുത്തില്ലേ?"

അവള്‍‌ : "അതൊക്കെ ചെയ്തതാ, ഇന്നലെ mail അയച്ചു. ഇന്ന് കാലത്ത്  chat ചെയ്തപ്പോഴാന്ന് നേരിട്ട് പറഞ്ഞത് എന്ന് മാത്രം. അതിന്‌ ചൂടാവണോ? ഇനി സാറിനോടെങ്ങാന്‍ പോയി പറഞ്ഞ് കൊഴപ്പാവോ ഈശ്വരാ?"

കൂട്ടുകാരി : "സായിപ് എന്താ നിന്നോട് പറഞ്ഞേ? വല്ല ചീത്തയോ മറ്റോ?"

അവള്‍ : "ചീത്ത പറഞ്ഞില്ലാന്നേ ഉള്ളൂ.."

കൂട്ടുകാരി : "പിന്നെ ?"

അവള്‍ : "ഇന്നോട് പറയ്വാ.."

കൂട്ടുകാരി : "പറഞ്ഞ കാര്യം പറയെടോ."

അവള്‍ : "Sounds good" ന്ന്

ഇത്തിരി നേരത്തെ ചിരിക്ക് മുന്നോടിയായുള്ള ലാഘവമുള്ള നിശബ്ദത. അതറിഞ്ഞ്, എന്തോ  അമളി പറ്റിയെന്ന് അവള്‍ ഉറപ്പിച്ചു. അമളിയാണെങ്കിലെന്താ പേടിക്കാനൊന്നുമില്ലല്ലോ എന്ന് സമാധാനിച്ചുകൊണ്ട് അവള്‍ ചോദിച്ചു :
"എന്താ.. അതിന്‌ വേറെ വല്ല അര്‍ത്ഥോം ണ്ടോ?"

കൂട്ടുകാരി : "അതിന്‌ ഒരു അര്‍ത്ഥമേ ഉള്ളൂ.."

അവള്‍ : "എന്തായാലും വേണ്ടില്ല.. നല്ലതല്ലേ മോളേ ആ അർത്ഥം?"

കൂട്ടുകാരി : "ഗുഡ് എന്ന് കേട്ടാ അറഞ്ഞൂടെ മണ്ടൂസേ നല്ലതാണ്‌ ന്ന്.."

അവള്‍ :   "അതെനിക്കറിയാം.. പക്ഷെ അതു മാത്രല്ലല്ലോ പറഞ്ഞേ.. സൌണ്ടും കൂടി ഇല്ലേ?"

കൂട്ടുകാരി : "നീയെന്ത്‌ അർത്ഥാ വിചാരിച്ചേ?"

അവള്‍ :  "Sound ന്ന് പറഞ്ഞാ ഒച്ചാന്നല്ലേ അര്‍ത്ഥം. Good ന്ന് പറഞ്ഞാ നല്ലത്. Sounds good എന്ന് പറയുമ്പോ - ഒച്ച എടുത്ത് ചോദിച്ചത് കൊണ്ട് കാര്യങ്ങളൊക്കെ നല്ല പോലെ മനസ്സിലാക്കാനായി, എന്നാ പറഞ്ഞത്‌ന്ന് വിചാരിച്ചു!

കൂട്ടുകാരി : "എന്റമ്മോ! ഇത്ര കടന്ന് ചിന്തിച്ചു പോയോ? നീ പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ട് നന്നായി തോന്നുന്നു എന്നാ അയാള്‍ പറഞ്ഞേ.."

(ആത്മഗതം - സായിപ് എന്ത് തങ്കപ്പെട്ട മനുഷ്യന്‍‌. വെറുതേ തെറ്റിധരിച്ചു, പേടിച്ചു! അല്ലെങ്കിലും ഇന്നോട് അയാള്‍ അങ്ങനെയൊന്നും പറയണ്ട കാര്യല്ലാന്ന് ഇനിക്കറിയാം..പെട്ടെന്ന് കേട്ടപ്പോ പിന്നെ....)

**കഥ എന്ന ലാബൽ  ധാരാളം മേമ്പൊടി ചേർത്തതു കൊണ്ട്.

സൂക്കേട്

ചൂടുള്ള ഒരു ഞായറാഴ്ച ദിവസം.. ഉച്ചക്ക് കഴിച്ച അവിയലിന്റെയും ചോറിന്റെയും ഏമ്പക്കം മടിച്ച് മടിച്ച് അവസാനം പുറത്തേക്ക് വന്നു. തൊട്ടടുത്ത് കസേരയില്‍ ഇരുന്ന് മയങ്ങുകയായിരുന്ന അമ്മയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് ഒരു ചെറിയ അതിശയത്തോടെ വികസിച്ചു.
ഏമ്പക്കത്തില്‍ നിന്നും പരോക്ഷമായി പ്രകടമായ അവിയലിലെ കൈപുണ്യമാണോ ഭാവമാറ്റത്തിനു കാരണം എന്ന് അതിശയിച്ചപ്പോഴാണ്‌ ആ കാഴ്ച ഞാന്‍ കണ്ടത്..
പാട്ട് പഠിക്കാന്‍ പോയ ചേട്ടന്റെ പൊടിപ്പിള്ളേര്‍ അതേ സ്പീഡില്‍ ഓടി വരുന്നു...

എല്ലാവരും ഫുള്‍പാവാടയുടെ അടിഭാഗം കുഞ്ഞിക്കൈകള്‍ കൊണ്ട് തറയില്‍ നിന്ന് അഞ്ചിഞ്ച് പൊക്കിപ്പിടിച്ച്, പാദസരം കിലുകിലാ കിലുക്കി, നല്ല സറ്റൈലില്‍ ആണ്‌ ഓടി വരുന്നത്.. (ഫുള്‍പാവാട ഇട്ട നായിക അമ്പലപ്പടികള്‍ ഇറങ്ങി താഴെ ആല്‍മരച്ചോട്ടില്‍ നില്‍ക്കുന്ന നായകന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വരുന്നത് പോലെ).
ആ കാഴ്ച കണ്ട് അന്ധാളിച്ചു പോയ ഞാന്‍ മൂന്നെണ്ണത്തിനേം പടിയില്‍ തടഞ്ഞ് നിര്‍ത്തി..

ഞാന്‍: നിക്ക് നിക്ക് നിക്ക്.. എന്താ എല്ലാരും വല്ലാണ്ട് നേരത്തേ?

(മൂളല്‍, ചിരി, സ്വകാര്യം പറച്ചില്‍.. എല്ലാവര്‍ക്കും നാണം..)

ഞാന്‍: എന്തു പറ്റി..?

പൊടി 1: ശൊ... ഒന്നുല്ല്യ... (നാണം)

ഞാന്‍: എന്താ..? എന്താ കാര്യം? ഇന്ന് പാട്ട് ക്ലാസ്സില്ലായിരുന്നോ?

(വീണ്ടും സ്വകാര്യം പറച്ചില്‍.. ചിരി..)

പൊടി 2: ഇല്ല്യ..

ഞാന്‍: ഉം?

പൊടി 1: നീ പറ.. (ആംഗ്യം..)

പൊടി 2: യ്യോ.. നീ പറഞ്ഞോ.. (ആംഗ്യം..)

പൊടി 3: അതേ..

ഞാന്‍: ങാ..

പൊടി 3: ടീച്ചറ്ക്ക് സുഗല്ല്യ...

(നാണം.. പരസ്പരം സ്വകാര്യം.. പിന്നെ പൊട്ടിച്ചിരി..)

ഞാന്‍: ഉം..? എന്തു പറ്റി...?

പൊടി 1: ആവു.. ഇനിക്കു വയ്യ.. നീ പറ...

പൊടി 2: അയ്യോ.. ഞാനൊന്നും പറയില്ല്യ..  നീ തന്നെ പറഞ്ഞോ..

പൊടി 3: ശൊ..

(ചിരി.. സ്വകാര്യം.. വീണ്ടും നാണം..)

ഞാന്‍: എന്താ ടീച്ചറ്ക്ക് പറ്റ്യേ?

പൊടി 3: ടീച്ചറ്ക്ക്...

ഞാന്‍: ടീച്ചറ്ക്ക്‌?

പൊടി 3: ടീച്ചറ്‌ക്ക്... ...

(വീണ്ടും നാണം..)

ഞാന്‍: ടീച്ചറ്ക്ക് എന്താന്ന് പറ പിള്ളേരേ..

പൊടി 1: ടീച്ചറ്‌ക്ക് സൂക്കേട്...

ഞാന്‍: എന്ത് സൂക്കേട്?

പൊടി 2: പൊട്ട* സൂക്കേട്‌..

മൂന്നു പേരും കൈകള്‍ കൊണ്ട് മുഖം മറച്ച് കണ്ണുകള്‍ ഇറുക്കി ചിരിച്ചു... എന്റെ കൈകള്‍ തട്ടി മാറ്റി.. ഉപ്പൂറ്റിക്ക് മുകളില്‍ ഞാന്നു കിടന്നിരുന്ന ഫുള്‍പാവാടയുടെ അടിഭാഗം പഴയ പോലെ അഞ്ചിഞ്ച് പൊക്കിപ്പിടിച്ച്  ഇല്ലാത്ത അമ്പലപ്പടികളിലൂടെ, പാദസരവും കിലുക്കിക്കൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടി.. (അകത്ത് നിന്ന് വീണ്ടും പൊട്ടിച്ചിരി)

വല്ല AIDSഉം ആണോ ഈശ്വരാ.... അങ്ങനെ വല്ലതും ആണെങ്കില്‍  പിള്ളേര്‍ക്ക് ഒരു ബോധവല്‍‌ക്കരണം, യുദ്ധകാലാടിസ്ഥാനത്തില്‍ തന്നെ നടത്തിക്കളയാം.. .. പൊട്ട സൂക്കേടെന്നൊക്കെ പറയാമോ...
മനസ്സില്‍ സംശയങ്ങളുടെ തീക്കനല്‍.... എന്നാലും... ടീച്ചര്‍ക്ക്... .. .. ഇനിയിപ്പോ ടീച്ചറുടെ ഹസ്ബന്‍ഡ്...? പണ്ട് ബോംബെയില്‍ ആയിരുന്നെന്ന് പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്.. പണ്ട് ബോംബെയിലായിരുന്നപ്പോ...? ഏയ്... എന്നാലും...? (ആത്മഗതം)

"ഇപ്പോള്‍ സമയം... മൂന്ന് മണി കഴിഞ്ഞ് മുപ്പത് മിനിട്ട്... മുപ്പത്തി നാല്‌ സെക്കന്‍ഡ്.. അടുത്തതായി സ്ത്രീ വേദി..

പ്രിയ ശ്രോതാക്കളേ ഇന്നത്തെ സ്ത്രീവേദിയില്‍, 'ഗര്‍ഭകാലത്തെ ശുശ്രൂഷകള്‍' എന്ന വിഷയത്തെപ്പറ്റി, തിരുവനന്തപുരം മെഡിക്കല്‍ കോളേജിലെ റിട്ടയര്‍ഡ് പ്രൊഫസറും, ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റുമായിരുന്ന ഡോ. വസന്തലക്ഷ്മി അന്തര്‍ജ്ജനം ശ്രോതാക്കളുമായി ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നു... ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ശ്രോതാക്കളുടെ സംശയങ്ങള്‍ പങ്കു വെയ്‌ക്കുവാന്‍ പൂജ്യം നാല്‌ ഏഴ്‌ ഒന്ന് രണ്ട് ഒന്ന് മൂന്ന് മൂന്ന് നാല്‌ അഞ്ച് മൂന്ന് നാല്‌ എന്ന നമ്പറിലോ പൂജ്യം നാല്‌ ഏഴ്‌ ഒന്ന് രണ്ട് മൂന്ന് നാല്‌ ഒന്ന് മൂന്ന് മൂന്ന് നാല്‌ ആറ്, എന്ന നമ്പറിലോ ബന്ധപ്പെടുക.", അകത്ത് നിന്നും റേഡിയോ 102.3 എഫ്. എം.

ഡോ. വസന്തലക്ഷ്മി അന്തര്‍ജ്ജനം പരിപാടി തുടങ്ങുന്നതിനു തൊട്ട് മുമ്പ്‌ തന്നെ ടീച്ചറുടെ സൂക്കേടെന്താണെന്ന് എനിക്ക് പിടികിട്ടി..

ദൂരെ പാട്ട് പഠിപ്പിക്കുന്ന ടീച്ചറുടെ വീട്ടില്‍, ടീച്ചറുടെ ഹസ്ബന്‍ഡ് ഒരു മൂളിപ്പാട്ടുമായി വട്ടം കൂടി..

"ആദ്യത്തെ കണ്മണി പെണ്ണായിരിക്കണം..
അവള്‍ അമ്മയെ പോലെ ഇരിക്കണം.."

(*പൊട്ട = ചീത്ത)

ആത്മവാസന

എലാവരും കോളേജില്‍ പോകുന്നതും, അനുയോജ്യമായ വിഷയം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതും, ആത്മാവില്‍ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നിഗൂഢമായ ഒരു തരം വാസനയെ സ്വയം തിരിച്ചറിഞ്ഞാണ്‌.. കോളേജില്‍ പോകാന്‍ നേരം വാസന ഉള്ള വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു അവബോധം വളരെ സ്വാഭാവികമായി, ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തില്‍, എല്ലാവരിലും സംജാതമാകും.. സ്വന്തം വാസനയെപ്പറ്റി ഓര്‍ക്കാപ്പുറത്ത് ലഭിച്ച തിരിച്ചറിവില്‍ അവര്‍ ആനന്ദാശ്രുക്കള്‍ പൊഴിക്കുകയും, ഉപരിപഠനത്തിന്‌ അപേക്ഷ കൊടുക്കാനായി വെമ്പല്‍ കൊള്ളുകയും ചെയ്യും. അവരുടെ കണ്ണുകളും, കാതുകളും പിന്നീട്‌ ആ ഒരു വിഷയം മാത്രമേ കാണുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യൂ..

ദിവസങ്ങളോളം മുറിയടച്ചിരിക്കുകയും, സ്വന്തം വിഷയത്തെ പറ്റി കൂടുതല്‍ അറിയാനായി ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ വെമ്പല്‍ കൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്ന മകനെ നോക്കി അവന്റെ അമ്മ ദീര്‍ഘനിശ്വാസത്തോടെ പറയും,
"ഹാവൂ, എന്റെ മോന്‌ വാസന വെളിപ്പെട്ടെന്നാ തോന്നുന്നേ.."

കെമിസ്ട്രി വാസന ഉള്ള സുനില്‍, വെളിപാട് കിട്ടിയതിന്‌ ശേഷം, വെള്ളം കോരുമ്പോള്‍.. ഒരു നിമിഷം.. തൊട്ടിയിലെ വെള്ളം സാക്ഷാല്‍ H2O ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയുകയും, തിരിച്ചറിവിന്റെ ആ നിമിഷങ്ങളില്‍ H2O കണങ്ങളെ കൈക്കുമ്പിളില്‍ കോരിയെടുത്ത് മുഖത്തേക്കൊഴിച്ച്, അപ്പോള്‍ അനുഭവവേദ്യമായ ശീതീകരണപ്രക്രിയയില്‍ ആത്മനിര്‍‌വൃതിയടയുകയും; ഒരു കുമ്പിള്‍ H2O കുടിച്ച്, വായ്ക്കകത്തും ആമാശയത്തിലും തന്മൂലം ഉണ്ടായ രാസപ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ ധ്യാനമഗ്നനാവുകയും ചെയ്‌തു..

ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളില്‍ കെമിസ്ട്രിയുടെ നിഗൂഢതകളിലേക്ക് മുങ്ങാംകുഴിയിട്ട് വിയര്‍ത്തൊലിച്ച ഒരു നിമിഷം - ശശി സ്വന്തം നെറ്റിയില്‍ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങിയ വിയര്‍പ്പിന്റെ കണത്തെ രുചിക്കുകയും, അത്‌ സോഡിയം ക്ലോറൈഡിന്റെ അംശമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് - കണ്ണുകള്‍ നിറയുകയും, വീണ്ടും സോഡിയം ക്ലോറയിഡ് കണ്ണുനീരായി പ്രവഹിച്ച്, അവനെ ഗദ്ഗദകണ്ഠനാക്കി തീര്‍ക്കുകയും ചെയ്‌തു..

അടുക്കളയില്‍ ഉപ്പുമാവുണ്ടാക്കുന്ന അമ്മ ഇടക്കിടയ്‌ക്ക് തവി കൊണ്ടിളക്കുന്നത്, ഉപ്പുമാവിനെ രാസത്വരണവിധേയമാക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആ നിമിഷം, രാജീവ് ഓടിയെത്തി അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു: "എന്തു കൊണ്ടിത്രയും കാലം ഇതൊക്കെ എന്നില്‍ നിന്ന് മറച്ചു വെച്ചമ്മേ....."

ഗണിത വാസന വെളിപ്പെട്ട സുരേഷ് പെട്ടെന്ന് അന്തര്‍മുഖനായി മാറുകയും പലതരം കണക്കുകൂട്ടലുകളിലേര്‍പ്പെടുകയും ചെയ്‌തു, L.H.S = R.H.S. (Left Hand Side = Right Hand Side) ആകുന്നത് വരെ അവന്‍ തളരാതെ പൊരുതി. അതൊന്നു മാത്രമാണ്‌ അവനുള്‍പ്പെട്ട ഗണിതവാസന വെളിപ്പെട്ടവരുടെ പരമമായ ലക്ഷ്യം. അതിനായി ചിലപ്പോള്‍ ആരും സഞ്ചരിക്കാത്ത വഴികളിലൂടെ ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ അവര്‍ സഞ്ചരിക്കും.. എന്തിന്‌.. മാത്തമാറ്റിക്സിന്റെ ബേസിക്‍ റൂളുകള്‍ വരെ തെറ്റിക്കാന്‍, അവര്‍ മടിയ്‌ക്കില്ല..

കൊഴുക്കട്ടയുടെ വിസ്തീര്‍ണ്ണവും വ്യാപ്തവും അളക്കാനായി ഗോളത്തിന്റെ വ്യാപ്ത സമവാക്യം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന്റെ പ്രായോഗികമായ പ്രതിബന്ധങ്ങളെ പറ്റി സുരേഷ് അമ്മയെ പറഞ്ഞ് ബോധ്യപ്പെടുത്തി.. ഇനി കൊഴുക്കട്ട ഉണ്ടാക്കുമ്പോള്‍, സമവാക്യങ്ങള്‍ പ്രയോഗിക്കാന്‍ പാകത്തിന്‌ ഗോളാകൃതിയില്‍ ഉണ്ടാക്കണമെന്ന് അവന്‍ അപേക്ഷിച്ചു..

ഇങ്ങനെ പല വിഷയങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പല തരം സംഭവങ്ങള്‍ നാടൊട്ടുക്ക് അരങ്ങേറി.. പ്ലസ് ടു കഴിഞ്ഞിട്ടും എനിക്കൊന്നും "സംജാത"മായില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, വിചാരിച്ച പോലുള്ള "ഒരു ജാതി വാസന" എന്തിനാണെന്ന് ഒരു ക്ലൂ പോലും കിട്ടിയില്ല.
"എല്ലാവര്‍ക്കും വാസന വെളിപ്പെട്ടു.. എനിക്ക് മാത്രം എന്താ ഇങ്ങനെ..", ഓര്‍ത്തപ്പോ ഏറെ വിഷമം തോന്നി..
കിണറ്റിന്‍ കരയിലേക്ക് നടന്ന് ഒരു തൊട്ടി വെള്ളം കോരി നോക്കി.. തൊട്ടിയില്‍ കുടുങ്ങിയ "എഴുത്തച്ഛന്‍ പ്രാണി"യും കരടുകളും അല്ലാതെ വെള്ളത്തില്‍ മറ്റൊന്നും എനിക്ക് വെളിപ്പെട്ടില്ല.. H2O H2O എന്ന് ഉരുവിട്ടു കൊണ്ട് ബലം പിടിച്ച് കുറേ നേരം തൊട്ടിയിലേക്ക് തുറിച്ച് നോക്കി..
കൈയില്‍ വെള്ളം നിറച്ച് മുഖത്തേക്കൊഴിച്ച് നെഞ്ചിടിപ്പോടെ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു..
ഒരു തണുപ്പ്ണ്ട്.. ഇതാണോ ഇനി ഇപ്പോ ആത്മനിര്‍‌വൃതി..? ഒരു കുമ്പിള്‍ വെള്ളം കുടിച്ച ശേഷം കണ്ണുകളടച്ചപ്പോ, "മയക്കമാ അന്തി മയക്കമാ" എന്ന പഴേ സിനിമാപ്പാട്ട് ഓര്‍മ്മ വന്നതല്ലാതെ ധമനികളിലും, ആമാശയത്തിലും അപ്പോള്‍ സംഭവിച്ചേക്കാവുന്ന രാസപ്രവര്‍ത്തനത്തെ പറ്റി ഒന്നും വെളിപ്പെട്ടില്ല.. ഞാന്‍ നിരാശനായി കിണറ്റിന്‍ കരയില്‍ നിന്ന് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു..

മുറിക്കകത്തു കയറി കതകടച്ചു, ഫാന്‍ ഓഫ് ചെയ്‌തു.. കസേരയില്‍ കുനിഞ്ഞിരുന്ന് കൈകളും മുഖവും മേശമേല്‍ വെച്ച് വിശ്രമിച്ചു.. ടേബിള്‍ ലാമ്പ് ടിക്‍-ടിക്‍ ടിക്‍-ടിക്‍ എന്ന് onഉം offഉം ആക്കി ഒരു സീരിയസ് മൂഡ് ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തു. മണിക്കൂറുകളോളം കതകടച്ചിരിക്കാനുള്ള ക്ഷമയൊന്നും ഇല്ല.. അര മണിക്കൂര്‍ കഷ്ടിച്ച് കഴിഞ്ഞ് കാണും.. ആദ്യത്തെ വിയര്‍പ്പ് തുള്ളി പൊടിഞ്ഞു.. വേഗം കൈ കൊണ്ട് തോണ്ടിയെടുത്ത് രുചിച്ച് നോക്കി.. ഉപ്പ് രസം.. പക്ഷെ സോഡിയം ക്ലോറയിഡിന്‌ ഉപ്പു പാക്കറ്റിലുള്ള കട്ടകള്‍ക്കതീതമായി ഒരു ഘടനയുണ്ടെന്നോ, സോഡിയവും ക്ലോറിനും തമ്മില്‍ പിരിയാനാകാത്ത വിധം പ്രണയബദ്ധരാണെന്നോ ഒന്നും തോന്നിയില്ല.. വീണ്ടും നിരാശ..വിയര്‍പ്പില്‍ നിന്ന് രഹസ്യം വെളിപ്പെട്ട ശശിയോട് കടുത്ത അസൂയയും... ഇത്തിരി വെളിച്ചം കണ്ട് പാഞ്ഞെത്തിയ ഇയ്യാം‌പാറ്റകള്‍ ഒന്നും, രണ്ടും, നാലും, എട്ടും ആയി അണുവിഭജനത്തിലെന്ന പോലെ മേശവിളക്കിനു ചുറ്റും നിറഞ്ഞ് തുടങ്ങി.. ഞാന്‍ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് കതക്‌ തുറന്ന് പുറത്തേക്കോടി.. ആരും സഞ്ചരിക്കാത്ത വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാന്‍..

വീടിനു തെക്കേ വശത്തുള്ള ആരും സഞ്ചരിക്കാത്ത വഴികളിലൂടെ ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ ഞാന്‍ സഞ്ചരിച്ചു. സഞ്ചരിക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍, ഏ പ്ലസ് ബി ദ ഹോള്‍ സ്ക്വയര്‍ = പറഞ്ഞു നോക്കി.. "എ സ്ക്വയര്‍ പ്ലസ്, ടു ഏബി പ്ലസ് ബി സ്ക്വയര്‍.." പെട്ടെന്ന്‍ സ്ഫടികം സിനിമ ഓര്‍മ്മ വന്നു... തിലകന്റെ "ഏ പ്ലസ് ബി ദ ഹോള്‍ സ്ക്വയര്‍ ഈക്വല്‍സ് ബ.ബ.ബ. അല്ല".. എന്ന ഡയലോഗ്.. ഭൂഗോളത്തിന്റെ സ്പന്ദനം... മോഹന്‍ലാലിന്റെ മുണ്ടുരിഞ്ഞടി...ഏഴിമലപൂഞ്ചോലാ.. ഹോ ഹോ.. ഹോ ഹോ ഹോ.. പതിനെട്ടാം പട്ട തെങ്ങ്.... പുത്തന്‍ ഞാറ്റുവേലാ.... ഹൊയ്യര ഹൊയ്യര ഹൊയ്യര ഹൊയ്യര ഹൊയ്യര.. ഉര്‍‌വ്വശി .. ഓര്‍മ്മകള്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍ ഓടക്കുഴലൂതി.... പ്രണയമാം യമുനയോ പുറകിലേക്കൊഴുകിയോ...
ഒരു നിമിഷം ഞാന്‍ സ്വയം മറന്നു.. ആരും സഞ്ചരിക്കാത്ത ആ വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശം പെട്ടെന്ന് ഓര്‍മ്മ വന്നു... സ്ഫടികവും, മോഹന്‍ലാലും, തിലകനും, പതിനെട്ടാം പട്ട തെങ്ങും, ഉര്‍‌വ്വശിയും, സ്മിതയും എല്ലാം അപ്രത്യക്ഷമായി.. അവശേഷിച്ചത് എല്ലാം തുടങ്ങിയ "ഏ പ്ലസ് ബി ദ ഹോള്‍ സ്ക്വയര്‍ " മാത്രം.. ഒരു സുഖോം ഇല്ല.. ഇതല്ല എന്റെ വെളിപാട്‌.. എനിക്കുറപ്പായി..

കാട് പിടിച്ച വഴിയില്‍ ഒരു നിമിഷം - ഞാന്‍ ഞെട്ടലോടെ നിന്നു.. ചൊറിയന്‍ തവളകള്‍ കൂട്ടം കൂട്ടമായി വിലപിക്കുന്നു..
"മഴ വരുന്നുണ്ടോ?" ഞാന്‍ കാതോര്‍ത്തു.. തവളയെ നോക്കി... തവള എന്നെയും.. തവളകള്‍ എന്നോട് എന്തോ പറയുന്നത് പോലെ..
എത്ര നിഷ്കളങ്കമായ നോട്ടം.. തവളയോടുള്ള സിമ്പതി ഒരു എമ്പതിയായി പെട്ടെന്ന് മാറി... ഡോക്ടര്‍ സണ്ണിയുടെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ തീക്ഷ്ണമായ ഒരു തന്മയീഭവം..

സിനിമയില്‍ ഫ്ലാഷ് ബാക്ക് കാണുന്നതു പോലെ കഴിഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സില്‍ തെളിഞ്ഞു വന്നു.. വെള്ളം കോരിയതും, മുറിയടച്ചിരുന്ന് വിയര്‍ത്തതും, ആരും സഞ്ചരിക്കാത്ത വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചതും .. എല്ലാം.. എലാറ്റിലും പൊതുവായി ചില ഘടകങ്ങള്‍ ഇല്ലേ... ആദ്യം വെള്ളം കോരിയപ്പോള്‍ എഴുത്തച്ഛന്‍ (വെള്ളത്തില്‍ ചിത്രം വരയ്‌ക്കുന്ന പ്രാണി), പിന്നീട് മേശവിളക്കിനു ചുറ്റും കുമിഞ്ഞു കൂടിയ ഈയാം പാറ്റകള്‍, ഇപ്പോള്‍ തവളകള്‍... എല്ലാം എന്നോട് രഹസ്യമായി എന്തോ പറയുവാന്‍ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നില്ലേ...?

"കിട്ടി.... കിട്ടി..." ഞാന്‍ കാടു പിടിച്ച ഇടവഴിയിലൂടെ ഒരു ഭ്രാന്ത്രനെപ്പോലെ ഓടി.. "കിട്ടി.. കിട്ടി..."
പറമ്പില്‍ പുല്ല് അരിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന മാണിക്യമ്മ കാര്യമെന്താണെന്നറിയാന്‍ ഓടി വന്നു..
"കിട്ടി.. കിട്ടി..."
"എന്താ.. എന്താടാ കിട്ട്യേ? പൊന്നാണോ..?", മാണിക്യമ്മ അതിശയത്തോടെ ആരാഞ്ഞു.
"വെളിപാട്.. വെളിപാട്‌..", ഞാന്‍ ഓടി, ഗേറ്റും കഴിഞ്ഞ്, വരമ്പും ചാടിക്കടന്ന് കിണറിന്റെ അടുത്തേക്ക്..

തല കിണറ്റിലേക്കിട്ട് അകത്തേക്ക് നോക്കി.. കിണറ്റില്‍ എഴുത്തച്ഛന്‍ പ്രാണികള്‍ പുതിയ ചിത്രം വരച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു..
"എഴുത്തച്ഛാ...", ഞാന്‍ മന്ത്രിച്ചു. എഴുത്തച്ഛന്‍മാര്‍ ഒരു നിമിഷം ചിത്രം വര നിര്‍ത്തി മുകളിലേക്ക് നോക്കി..
"ഞാന്‍.." എനിക്ക് വാക്കുകള്‍ കിട്ടിയില്ല
"ഒന്നും പറയണ്ട.. ഇപ്പഴെങ്കിലും മനസ്സിലായല്ലോ", ഒരെഴുത്തച്ഛന്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഞാന്‍ പതുക്കെ മുറിയ്‌ക്കകത്ത് കയറി .. ഇയ്യാം‌പാറ്റകളില്‍ ഒരെണ്ണത്തെ കയ്യിലെടുത്ത് കൊഞ്ചിച്ചു..

അന്നു രാത്രി അമ്മ ചെമ്മീന്‍ കറി വിളമ്പി..
ഒരു മിനിട്ട് നേരം ഞാന്‍ മൗനം ഭജിച്ചു.
പിന്നീട്, ഒരു ചെമ്മീന്‍ കയ്യിലെടുത്ത്, സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു:
"ഇത്... ഇത്.. ഇതെന്താന്നറയോ എല്ലാര്‍ക്കും..?"
ഒരു നിമിഷം എല്ലാവരും സ്തബ്ധരായി.. പെട്ടെന്ന് വൈദ്യുതി നിലച്ച പോലെ രംഗം നിശബ്ദമായി...

ഒരു ചെറിയ ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം ഞാന്‍ തുടര്‍ന്നു:
"സൈന്റിഫിക്‍ നെയ്‌മ്‌ - ഡെന്‍ഡ്രോബ്രാങ്കിയാറ്റ;
കിങ്ഡം - ആനിമാലിയ;
ഫൈലം - ആര്‍ത്രോപോഡ;
സബ് ഫൈലം - ക്രസ്റ്റേഷ്യ..."

വീഡിയോ മൊയ്‌ലാളി

വരന്‍ : "ആരോട് ചോദിച്ചിട്ടാ ഇതൊക്കെ ഏര്‍പ്പാടാക്ക്യേത്‌ന്ന്????"

വരന്റെ അച്ഛന്‍ : "ദേ നീ ഞങ്ങടെ മെക്ക്ട്ട് കേറാന്‍ വരണ്ട.. ഇതൊക്കെ ആണ്‌ നാട്ട്നടപ്പ്.. നിനക്ക് മാത്രം എന്താ ഇപ്പോ? ആരാ നീയ്.. വീഡിയോ വേണ്ടാന്ന് പറയാന്‍.. എന്താ നിന്റെ വിചാരം.."
വരന്‍ : "ഓരോരോ കോപ്രായങ്ങള്‌..! ഭയങ്കര ബോറാകും.. പിന്നെ കുറെ കാശും ലാഭിയ്‌ക്കാം. ഇതൊക്കെ കണ്ടോണ്ടാണ്‌ നേരത്തേ പറഞ്ഞേ, വീഡിയോ വേണ്ടാന്ന്‌! അത്രക്ക് നിര്‍ബന്ധം ആണേല്‌ സ്റ്റില്‍ ഫോട്ടോസ് എടുത്തോട്ടേ.. ഇനീം സമയണ്ട്.. വിളിച്ച് പറ ആ വീഡിയോക്കാരോട്, കേന്‍‌സല്‍ ചെയ്‌തൂന്ന്.."
വരന്റെ അച്ഛന്‍ : "ഒന്ന് പോടാ അവടന്ന്.. ആകെ ഒരു കല്ല്യാണല്ലേ ഒള്ളൂ.. കാലം കൊറെ കഴിയുമ്പഴാ ഇതൊക്കെ ഒന്നൂടെ കാണുന്നേന്റെ ഒരു സുഖം. ഇതിന്റെ ഒന്നും വെല ഇപ്പോ നിനക്ക് മനസ്സിലാവൂല.."

വരന്‍ : "വെറ്തേ തോന്ന്വാ.. ഇതിന്റെ വെല പെട്ടെന്ന് നിങ്ങക്കൊക്കെ മനസ്സിലാകും. പത്ത് പതിനയ്യായിരം രൂപ എന്തായാലും ആവും."

വരന്റെ അച്ഛന്‍ : "കാശ് ഞാന്‍ വഹിച്ചോളാം.. പൊന്നുമോന്‍ അതോര്‍ത്ത് വെഷമിക്കണ്ട.."

വരന്‍ : "അപ്പോ നിങ്ങടെ ഒക്കെ തീരുമാനത്തില്‍ ഒരു മാറ്റോം ഇല്ലാ??"

വരന്റെ അച്ഛന്‍ : "ഇല്ല.."

വരന്‍ : "അനുഭവിച്ചോ.. എല്ലാരും കൂടി അനുഭവിച്ചോ.. ഇന്നാള്‌ ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ വീട്ടില്‌ വീഡിയോക്കാര്‌ വരാന്‍ വൈകി. എന്നിട്ട് മുഹൂര്‍ത്തം വരെ തെറ്റി.."

വരന്റെ അച്ഛന്‍ : "ഓ.. അങ്ങനെ വല്ലോം സംഭവിച്ചാല്‍ വിധി ആണെന്ന് അങ്ങോട്ട് കരുതും.."

വരന്‍ : "ഫാദര്‍...... എങ്ങനെ ഇങ്ങനെ ക്രൂരമായി സംസാരിക്കാന്‍ കഴിയുന്നു..?"

വരന്റെ അച്ഛന്‍ : "ഒന്നു പോടാ."
വരന്റെ അച്ഛന്‍ : "കാലത്ത് ഏഴ് മണിക്ക് ഇവടന്ന് എറങ്ങണം. അപ്പോ ആറ് മണിക്ക് അവര്‌ വരും.."

വരന്‍ : "മാലേം ബൊക്കേം കൊണ്ട് വരുന്നോരെ കാര്യല്ലേ? അവര്‌ തലേ ദിവസം രാത്രി തന്നെ വരുംന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്ണ്ട്."

വരന്റെ അച്ഛന്‍ : "അല്ല.. വീഡിയോക്കാരെ കാര്യാ പറഞ്ഞേ.."

വരന്‍ : "എന്റീശ്വരാ. അവരെന്തിനാ ആറ് മണീക്ക് വരുന്നേ..?"

വരന്റെ അച്ഛന്‍ : "മൊത്തത്തില്‌ പിടിക്കട്ടെ.. കണ്ടിട്ടില്ലേ വീഡിയോലൊക്കെ.. പരിസരോം.. ആള്‍ക്കാരും.. ഒക്കെ പിടിക്കട്ടെ."

രംഗം ഒന്ന് - പ്രഭാതം - വരന്റെ മുറി
------------------------------------------
വീഡിയോക്കാരന്‍: "സ്മൈല്‍.. "

വരന്‍ :     :-|

വീഡിയോക്കാരന്‍: "സ്മൈല്‍....... "

വരന്‍ :     :-}

വീഡിയോക്കാരന്‍: "ചേട്ടന്‍ വല്ലാണ്ട് മസില്‌ പിടിക്കുന്നുണ്ട്‌.. ചുമ്മാ സ്മൈല്‍....."

വരന്‍ :     :-&

വീഡിയോക്കാരന്‍: "ഡാ.. അതൊന്ന് കാണിച്ച് കൊടുത്തേ.. ഇത് ഇത്തിരി മെന പിടിച്ച കേസാ.."
(ലൈറ്റ് പിടിച്ചിരുന്ന ആള്‍ ഓടി വന്ന് വിദൂരതയിലുള്ള മൈനയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ച് കൊണ്ട് പോസ് ചെയ്‌ത ശേഷം ഓടിപ്പോകുന്നു..)
വീഡിയോക്കാരന്‍: "ഓക്കെ..?"

വരന്‍ : "ഉം."

വീഡിയോക്കാരന്‍: "റെഡിയല്ലേ?"

വരന്‍ : "ഉം..."

വീഡിയോക്കാരന്‍: "സ്മയില്‍..."

വരന്‍ :       :->

വീഡിയോക്കാരന്‍: "ശോ.."
(വീഡിയോക്കാരന്‍ സ്റ്റില്‍ ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ സ്റ്റില്ലനോട്)
വീഡിയോക്കാരന്‍: "ചേട്ടാ.. ആ ഫോട്ടോ ഒന്ന് കാണിച്ച് കൊട്.. അത്‌ കാണുമ്പോ മനസ്സിലാകും ഇപ്പോ എങ്ങനത്തെ "സ്മൈല്‍" ആണെന്ന്.."
(സ്റ്റില്ലന്‍ അവസാനത്തെ ഒന്നു രണ്ട് ഫോട്ടോസ് കാണിച്ചു കൊടുക്കുന്നു..)

വരന്‍ : "ഓഹോ.. ഇങ്ങനെ ആരുന്നല്ലേ.. ഇത് നേരത്തേ കാണിച്ചൂടായിരുന്നോ.. വെറ്തേ ഇത്രേം സമയം വേസ്റ്റ് ആക്കി.."

വീഡിയോക്കാരന്‍: ആഹാ. ഇങ്ങനെ തന്നെ... കമോണ്‍.. സ്മൈല്‍........

വരന്‍ :     :-@

വീഡിയോക്കാരന്‍: ഓ.. വളരെ നന്നായിട്ടുണ്ട്.. നമ്മക്ക് കൊറച്ച് സ്നേപ്‌സ് എടുക്കാം..?
വീഡിയോക്കാരന്‍: "ദാ.. കൈ രണ്ടും ഇങ്ങനെ വെച്ചു നിന്നേ.."

വരന്‍ : "നിന്നു"

വീഡിയോക്കാരന്‍: "കൈ കെട്ടിയിട്ട് ഒന്നു സ്മൈല്‍.."

വരന്‍ : "കെട്ടി" :-@

വീഡിയോക്കാരന്‍: "ഇനി തൂണും ചാരി ഇടത്തോട്ട് നോക്കി ഒരു സ്മൈല്‍.."

വരന്‍ : "ചാരി" :-@

വീഡിയോക്കാരന്‍: "കാലുമ്മേ കാലു കേറ്റി വെച്ച് ഒരു സ്മൈല്‍.."

വരന്‍ : "കേറ്റി" :-@

വീഡിയോക്കാരന്‍: "വലത്തേ കാല്‌ ഇത്തിരി മുന്നോട്ട് വെച്ച് ഒരു സ്മൈല്‍.."

വരന്‍ : "വെച്ചു" :-@

വീഡിയോക്കാരന്‍: "വലത്തേ കൈമുട്ട് ബാല്‍ക്കണിത്തിണ്ണയില്‍ കുത്തിവെച്ച് കുനിഞ്ഞു നിന്ന് ഒരു സീരിയസ് സ്മൈല്‍.."

വരന്‍ : "കുത്തി" :-@

വീഡിയോക്കാരന്‍: "മതി.. ലൈറ്റ്സ് ഓഫ്.. "

രംഗം രണ്ട് - ഒരുക്കം
-------------------------
വീഡിയോക്കാരന്‍: "ഒരുങ്ങാം?"

വരന്‍ : "ഒരുങ്ങിയല്ലോ? ഒരുങ്ങീട്ടല്ലേ ഇത്രേം ഷൂട്ട് ചെയ്‌തേ?"

വീഡിയോക്കാരന്‍: "വീഡിയോഗ്രാഫിയെക്കുറിച്ച് നിങ്ങള്‍ക്കെന്തറിയാം?"

വരന്‍ : "ങേ..?"

വീഡിയോക്കാരന്‍: "ചേട്ടാ.. അതു വേറേ സീന്‍. ഇതു വേറേ സീന്‍. രണ്ടും കൂടി കൂട്ടിക്കൊഴക്കല്ലേ..
പിന്നെ.. ഒരു കാര്യം.. ഇങ്ങോട്ട് ചോദ്യങ്ങള്‍ വേണ്ട. എന്തൊക്കെയാ വേണ്ടേന്ന് അങ്ങോട്ട് പറയും.. ഓക്കെ?"

വരന്‍ : "ശരി മൊയലാളീ.."

വീഡിയോക്കാരന്‍: "രണ്ട് ബട്ടന്‍ ഊര്‌.. കൈ മടക്കി വെച്ചതഴിക്ക്.."
വീഡിയോക്കാരന്‍: "രണ്ടാള്‍ക്കാരെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിക്ക്‌.. ഒരുക്കാന്‍.. വേം......" (വീഡിയോ അലറി)
"അതേയ്.. ആള്‍ക്കാരെ വിളിക്കുന്നു.. ഒരുക്കാന്‍.." (താഴെ ബന്ധു)
വീഡിയോക്കാരന്‍: "രണ്ടാള്‌ മതീട്ടാ.. വേഗാവട്ടെ.."
(രണ്ടു പേര്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ മുറിയ്‌ക്കകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു)

വീഡിയോക്കാരന്‍: "രണ്ടു വശത്തും നിന്ന് കൊണ്ട് മടക്കൂ.."
"മടക്കി സാറേ.."
വീഡിയോക്കാരന്‍: "ഒരാള്‍ ബട്ടനിടൂ.."
"ഇട്ടു സാറേ.."
വീഡിയോക്കാരന്‍: "വെറുതേ കോളറിനു പിടിക്കൂ.."
"പിടിച്ചു സാറേ.."
വീഡിയോക്കാരന്‍: "അത്രേം മതി.. ലൈറ്റ്സ് ഓഫ്.. "

രംഗം മൂന്ന് - കാല്‌ പിടുത്തം
--------------------------------
വീഡിയോക്കാരന്‍: "സ്ലോ മോഷനില്‍ എറങ്ങി വരണം.. പറഞ്ഞിട്ട് മതി."
(വീഡിയോ യന്ത്രത്തിന്റെ പൊസിഷന്‍ ശരിയാക്കുന്നു)
വീഡിയോക്കാരന്‍: "വാ വാ.. എറങ്ങിപ്പോരേ.."
(വരന്‍ സ്ലോ മോഷനില്‍ ഇറങ്ങി വരുന്നു)
വീഡിയോക്കാരന്‍: "ചെറിയൊരു കൊഴപ്പം പോലെ.. ഒന്നൂടെ കേറിയേ... പറഞ്ഞിട്ട് എറങ്ങിയാ മതീട്ടാ.."
(വീഡിയോക്കാരന്‍ വീഡിയോ യന്ത്രത്തിന്റെ സഞ്ചാരപഥം നിര്‍ണ്ണയിക്കാനുള്ള അവസാന വട്ട റിഹേഴ്സല്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കുന്നു)
വീഡിയോക്കാരന്‍: "എറങ്ങിപ്പോരേ.."
(വരന്‍ വീണ്ടും സ്ലോ മോഷനില്‍ ഇറങ്ങി വരുന്നു)
വീഡിയോക്കാരന്‍: സം വാട് ബെറ്റെര്‍..

വീഡിയോക്കാരന്‍: "കാല്‌ പിടിക്കണ്ടോരൊക്കെ പോരേ..."
വീഡിയോക്കാരന്‍: "പിടിക്കല്ലേ.. പറയാം.. ഓക്കെ..."
"റെഡി... ഓക്കെ.. ങാ പിടിച്ചോ."

വരന്‍ : "പിടിച്ചു"

...
...
വീഡിയോക്കാരന്‍: "പിടിച്ചോ.."

വരന്‍ : "പിടിച്ചു"

...
...

വീഡിയോക്കാരന്‍: "ലൈറ്റ്സ് ഓഫ്.."

രംഗം നാല്‌ - കൂട്ട ഫോട്ടോ
-------------------------------
സ്റ്റില്ലന്‍ : "അച്ഛനും അമ്മേം നിന്നേ.."
(അച്ഛനും അമ്മേം വന്നു നിന്നു ചിരിക്കുന്നു)
സ്റ്റില്ലന്‍ : "നിങ്ങളൊക്കെ കുടും‌ബപരമായി മസിലു പിടിത്തക്കാരാണോ?"

വരന്‍ : "ഫാദര്‍.. അനുഭവിച്ചോ.. അനുഭവിച്ചോ.." (രഹസ്യം)

സ്റ്റില്ലന്‍ : "എന്താദ്.. ഇതു ഫോട്ടോ ആണ്‌ വീഡിയോ അല്ല, സംസാരിക്കുന്നതു പോലെ അഭിനയിക്കാന്‍.."

വരന്‍ : "അഭിനയിച്ചതല്ല.. ശരിക്കും സംസാരിച്ചതാ..."

വരന്റെ ബന്ധു : "രാഹുകാലത്തിനു മുമ്പേ എറങ്ങണം.."
വീഡിയോക്കാരന്‍ : "ഞാന്‍ പറയും.. അപ്പോ എറങ്ങിയാ മതി.."
സ്റ്റില്ലന്‍ : "മാമന്‍‌മാരും അമ്മായിമാരും വന്നു നിന്നേ.."
...
സ്റ്റില്ലന്‍ : "ഇനി അമ്മാമ്മമാര്‌..."
...
വരന്റെ ബന്ധു : "സമയായി.."
സ്റ്റില്ലന്‍ : "പത്തമ്പത് കല്ല്യാണം ഷൂട്ട് ചെയ്‌ത എക്‍സ്പീരിയന്‍സോണ്ട് പറയ്വാ.. വെറുതെയാ ഈ ധൃതി.. രാഹു ഇത്തിരി അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഒക്കെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം.."
വീഡിയോക്കാരന്‍: "ലൈറ്റ്സ് ഓഫ്.."

രംഗം അഞ്ച് - എറക്കം

-------------------------
വീഡിയോക്കാരന്‍: "എല്ലാരും കൂടി നിന്നേ.. ഇങ്ങനെ ചെതറി നിക്കാണ്ട്.. പിന്നെ വീഡിയോ കിട്ടീട്ട് അങ്ങനെ കിട്ടിയില്ല, ഇങ്ങനെ കിട്ടിയില്ല എന്നൊന്നും പറയരുത്‌.."
(എല്ലാവരും നാലുപാടും നിന്ന് ഒരുമിച്ചു കൂടുന്നു.. ഫില്‍ ആവാത്ത ഗേപ് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു.. വീഡിയോക്കാരന്റെ യന്ത്രം ചെടിച്ചട്ടിക്കിടയിലൂടെ, പൂവിനെ തഴുകി, പതിനെട്ടാം‌പട്ട തെങ്ങും താണ്ടി വരന്റെ മോറിലേക്ക്..)
വീഡിയോക്കാരന്‍: ഡോറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു വരൂ..
(വരന്‍ പതുക്കെ നടന്നടുക്കുന്നു)
വീഡിയോക്കാരന്‍: ഓക്കെ..
വീഡിയോക്കാരന്‍: ഡോര്‍ തുറക്കൂ.. കേറരുത്‌..!!!!!!!!
(വരന്‍ ഡോറ് തുറക്കുന്നു)
വീഡിയോക്കാരന്‍: ഓക്കെ..
വീഡിയോക്കാരന്‍: കേറൂ..
(വരന്‍ അകത്തേക്ക് കേറുന്നു..)
വീഡിയോക്കാരന്‍: ഓക്കെ ദാറ്റ്സ് ഇറ്റ്..
(വീഡിയോക്കാര്‍ന്‍ നെട്ടിയില്‍ നിന്നുതിര്‍ന്ന വിയര്‍പ്പു തുള്ളികള്‍ വലതു ചൂണ്ടാണി വിരലു കൊണ്ടു വടിച്ച് മുറ്റത്തേക്ക് തളിക്കുന്നു)

രംഗം ആറ് - ദി കാര്‍
--------------------------
(വരന്റെ മൊബൈലില്‍ അറിയാത്ത നംബറില്‍ നിന്ന് വിളി..)
"വരാന്‍ പറ്റാഞ്ഞ ഏതോ സുഹൃത്ത് ആശംസ പറയാന്‍ വിളിക്കുന്നതാകും... അല്ലേല്‍ വഴി അറിയാത്ത ആരെങ്കിലും വിളിക്കുന്നതാകും.. അല്ലാതെ വേറേ ആരാ ഇപ്പൊ വിളിക്കാന്‍..
"

വരന്‍ : "ഹലോ.."

അജ്ഞാതന്‍ : "ഹലോ.. ഞാന്‍ വീഡിയോ ആണ്‌.."
വീഡിയോക്കാരന്‍ : "ഈ നമ്പര്‍, 'വീഡിയൊ' എന്നു സേവ് ചെയ്‌തോളൂ..."

വരന്‍ : "പണ്ടാരം.. പിന്നേം വന്നോ.." (ഗദ്ഗദം)

വീഡിയോക്കാരന്‍ : "പിന്നേ... അതേയ്.."

വരന്‍ : "ങാ.. കേക്കുന്ന്‌ണ്ട്‌.. കേക്കുന്ന്‌ണ്ട്‌.. പറഞ്ഞോ..."

വീഡിയോക്കാരന്‍ : "യാതൊരു കാരണവശാലും ഞങ്ങളെത്താണ്ട്‌ കാറീന്ന് എറങ്ങരുത്... കേട്ടോ.."

വരന്‍ : "ങാ.. കേട്ടു.."

വീഡിയോക്കാരന്‍ : "നമ്പര്‍ സേവ് ചെയ്യാന്‍ മറക്കല്ലേ.."

വരന്‍ : "ഇല്ല.. ചെയ്‌തേക്കാം.. ബൈ.."

വരന്റെ അച്ഛന്‍ : "എന്താ മോനേ?"

വരന്‍ : "ഒന്നുമില്ലച്ഛാ.."

വരന്റെ അച്ഛന്‍ : "എങ്ങനുണ്ട് നമ്മടെ വീഡിയോ ഷൂട്ട്..?"

വരന്‍ : "ഷൂട്ടിയിടത്തോളം അസ്സലായിട്ടുണ്ട്..."

വരന്‍ : "ഇനി കല്ല്യാണം...അതിനു ശേഷമുള്ള കൂട്ടഫോട്ടോ.. വീഡിയോ... പിന്നെ യാത്ര തിരിക്കല്‍... വീട്ടില്‍ കേറല്‍...റിസപ്ഷന്‍...... എന്റമ്മോ...." (ഗദ്ഗദം)

വിവാഹവും ഷൂട്ടിംഗും കഴിഞ്ഞ്‌ വധൂഗൃഹത്തില്‍ നിന്നും തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോകും വഴി വരന്റെ മൊബൈലിലേക്ക് വീണ്ടും - വീഡിയോ കോളിങ്...
വീഡിയോക്കാരന്‍ : "പിന്നേ... അതേയ്.."

വരന്‍ : "ഇല്ല നിങ്ങളെത്താണ്ട്‌ എറങ്ങുന്ന പ്രശ്നമില്ല... സമാധാനമായിരിക്കൂ.. ഞാനല്ലേ പറയുന്നത്‌......"

വീഡിയോക്കാരന്‍ (ആനന്ദാശ്രുക്കളോടെ) : "വൈകിയാണെങ്കിലും ഈ വീഡിയോക്കാരനെ മനസ്സിലാക്കിയല്ലോ.. അതു മതി....."

പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ്

വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം ഞാനും ഒരു സുഹൃത്തും കറങ്ങാന്‍ ഇറങ്ങി. ബസ്സ്‌ സ്റ്റോപ്പിൽ നല്ല തിരക്ക്‌. ബസ്സ്‌ വന്നപ്പോൾ ഈച്ച ചക്കച്ചൊള പൊതിയുന്നതു പോലെ എല്ലാവരും കൂടി വാതിലിനു ചുറ്റും പൊതിഞ്ഞു.

ഇടികൊണ്ട്‌ ഗതി കെട്ട പ്രായമായ ആൾ പറഞ്ഞു - "എന്താ **** തള്ളുന്നത്?".

"തിരക്കുള്ളോരൊക്കെ കേറട്ടെ.. അടുത്ത ബസ്സ് വരട്ടെ..", അലസരായി ഞങ്ങള്‍ ഒരു
ഭാഗത്ത് മാറി നിന്നു

അടുത്ത ബസ്സ് വന്നു.. വീണ്ടും തള്ളിക്കയറ്റം.

"വാ കേറാം. നിക്കാന്‍ സ്ഥലണ്ട്", ഞങ്ങള്‍ അകത്തു കയറി

അകത്ത് ഇരുട്ട്, ശ്വാസം മുട്ടല്‍..

"ഡാ, ദാ ബേക്കില്‌ കാലി ബസ്സ്, ഇരുന്ന് പോകാം", പുറകിലെ ബസ്സില്‍ കയറി ഇരുന്നു.

ബസ്സിനകത്ത് സ്ഥിരം കാഴ്ചകള്‍. ഇനിയും ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാല്‍ ഭ്രാന്ത് പിടിയ്‌ക്കും..

ഞാന്‍ - "എടാ, എനിക്ക് ആകെ മൂഡ് ഔട്ട്"
അവന്‍ - "ഉം."
ഞാന്‍ - "എന്താന്നറഞ്ഞൂടാ... വെറുതെ"
അവന്‍ - "എനിക്കാണെങ്കിൽ നാട്ടിൽ പോയി കൃഷി ചെയ്‌താലോ എന്ന് ഒരു ചിന്ത ഇണ്ട്‌"
ഞാന്‍ - "എന്നാ നീ റിസൈന്‍ ചെയ്‌ത് നാട്ടില്‍ പോയി കൃഷി ചെയ്യ്.."
അവന്‍ - "അല്ലെങ്കില്‍ വേണ്ട ഞാന്‍ ഭയങ്കര പോസിറ്റിവ് ആവാന്‍ പോവുകയാണ്‌.. പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ് "
ഞാന്‍ - "പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ്"
അവന്‍ - "always think പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ്"
ഞാന്‍ - "പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ്"
അവന്‍ - "പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ്"
ഞാന്‍ - "always think പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ്"

മുന്നിലിരിക്കുന്ന ആള്‍ ഇടംകണ്ണിട്ട് സംശയത്തോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി..

ഞാന്‍ - "എടാ മുമ്പിലിരിക്കുന്ന വരുത്തനെ കാണാന്‍ ജയേഷിന്റെ പോലുണ്ട്"
അവന്‍ - "ജയേഷിന്റെ താടി"
ഞാന്‍ - "ജയേഷിന്റെ മൂക്ക്"
അവന്‍ - "ജയേഷിന്റെ പല്ല്"
ഞാന്‍ - "ജയേഷിന്റെ തല"
അവന്‍ - "ജയേഷിന്റെ കയ്യ്"
അവന്‍ - "ഇനി ബാക്കി അഞ്ചാളെ കൂടി കണ്ടു പിടിയ്‌ക്കണം.."
ഞാന്‍ - "അതെന്തിനാ അഞ്ചാള്‌..?"
അവന്‍ - "ഒരാളെപ്പോലെ ഏഴാളുണ്ടല്ലോ.."
ഞാന്‍ - "ഡാ.. ദാ പുറത്തും ജയേഷിന്റെ പോലെ വേറേ ഒരാള്‌..."
അവന്‍ - "അപ്പോ ഇനി നാലാളെ കൂടി കാണണം.."
ഞാന്‍ - "ഉം..."
അവന്‍ - "കുറേ എനര്‍ജി വേണം.."
ഞാന്‍ - "അതെ.. അതെന്തായാലും വേണം."
അവന്‍ - "എന്തും ചെയ്യാനുള്ള ചങ്കൂറ്റം വേണം."
ഞാന്‍ - "എടാ അതൊക്കെ പറ്റ്വോ..?"
അവന്‍ - "നെഗറ്റിവ്‌..? always think പോസിറ്റിവ്‌ പോസിറ്റിവ്‌ പോസിറ്റിവ്‌
പോസിറ്റിവ്‌"
ഞാന്‍ - "always think പോസിറ്റിവ്‌ പോസിറ്റിവ്‌ പോസിറ്റിവ്‌
പോസിറ്റിവ്‌"
അവന്‍ - "പോസിറ്റീവ് പോസിറ്റീവ് പോസിറ്റീവ് പോസിറ്റീവ്"
ഞാന്‍ - "പോസിറ്റീവ് പോസിറ്റീവ് പോസിറ്റീവ് പോസിറ്റീവ്"

പൈപ് ലൈന്‍ ജങ്ക്ഷന്‍ ആയപ്പോള്‍ ബസ്സ് നിര്‍ത്തി. ഞങ്ങള്‍ പതുക്കെ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നപ്പോഴേക്കും ബസ്സ് start ചെയ്‌തു..

അവന്‍ - "ശ്..എനര്‍ജി.."
ഞാന്‍ - "ഉം.."
ഞാന്‍ കണ്ടക്ടറോട് ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു - "ആളെറങ്ങാനുണ്ട്........."
ഞാന്‍ - "ശ്.. ഡാ.. ചങ്കൂറ്റം.."
അവന്‍ - "ഉം.. ഓക്കെ"
ഞങ്ങള്‍ ബെല്ലിന്റെ കയറില്‍ കേറി തൂങ്ങി - "പഠേ..." സിംഗിള്‍ ബെല്‍ അടിച്ചു തകര്‍ത്തു.

കണ്ടക്ടര്‍ - "സ്റ്റോപ്പായിട്ടില്ല.. ബസ്സ് സ്റ്റോപ്പില്‍ നിര്‍ത്തും.. നിങ്ങ കയറ് പൊട്ടിക്കല്ലേ.."

സ്റ്റോപ്പ് അല്പം മാറിയായിരുന്നു. പക്ഷെ സിംഗിള്‍ ബെല്‍ അടിച്ചത് വെറുതെ ആയി
തോന്നിയില്ല. എന്തോ ഒരാശ്വാസം..

ബസ്സില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങി റോഡ് മുറിച്ചു കടന്ന്‌ നേരെ പരിപ്പുവടയുടെ തട്ടിലേക്ക് കയറി. രണ്ടെണ്ണം വാങ്ങി - തണുത്ത്‌ മരവിച്ച് ചോര വറ്റിയ പരിപ്പുവട...

ഞാന്‍ - "എടാ, നമ്മളിപ്പോള്‍ ഹൈപോടന്യൂസില്‍ കൂടിയാ നടക്കുന്നത്‌.. വേഗം എത്തും, അല്ലെങ്കില്‍ നമ്മള്‍ രണ്ട് സൈഡും കവര്‍ ചെയ്യണമായിരുന്നു"

അവന്‍ - "നീ അതൊന്നും എന്നെ പഠിപ്പിക്കണ്ട, ഞാന്‍ നാലു മാസം മുന്നേ ഇവടെ ഉണ്ടെന്ന് അറയാലോ..?"

അവന്‍ - "അവരെവടെയെത്തി..?"
ഞാന്‍ - "മുടി വെട്ടിക്കാന്‍ കേറിയതാണത്രേ..മെസേജ്‌ അയച്ചിരുന്നു"
അവന്‍ - "എന്താ നമ്മളെ പറ്റി വിചാരിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നേ.. ഇങ്ങനെ വെയിറ്റ് ചെയ്‌ത് നിക്കാനൊന്നും എന്നെ കിട്ടില്ല.."
ഞാന്‍ - "നമുക്കോരോ ബിയര്‍ അടിച്ച് പിമ്പിരി ആയി നിന്നാലോ.. എന്നിട്ട് അവമ്മാര്‌ വരുമ്പ ഫുള്‍ ഷോ കാണിക്കാം.."
അവന്‍ - "ഹേയ്.. ഞാന്‍ നീറ്റാ.. അതൊന്നും ഇല്ല"
ഞാന്‍ - "ഞാന്‍ പണ്ടേ നീറ്റാ.. നിന്നെ ടെസ്റ്റ് ചെയ്‌തതല്ലേ..."
അവന്‍ - "ഡാ.. എനര്‍ജി.."
ഞാന്‍ - "ഉം"
അവന്‍ - "നമ്മുക്കാ കാറിന്റെ ചില്ലടിച്ചു പൊട്ടിച്ചാലോ..?"
ഞാന്‍ - "പോടാ.. അതൊക്കെ മെനക്കേടാവും."
അവന്‍ - "ഞാനിപ്പോ ശരിക്കും എന്തിനാ കറങ്ങാൻ വന്നത്‌..‌? എനിക്ക് നൈറ്റ് ഷിഫ്റ്റ് ആണ്‌, ഇത്തിരി ഒറങ്ങണം.."
ഞാന്‍ - "ഞാന്‍ ചോദിച്ചല്ലോ, അപ്പോ നീ പറഞ്ഞു, നമ്മക്കൊക്കെ എന്തൊറക്കം..
ഒറക്കം ഒക്കെ എപ്പഴും ഇങ്ങനെ ആണ്‌.. എന്നൊക്കെ. എന്തിനാ ഇപ്പൊ ഇങ്ങോട്ട് കെട്ടി
എടുത്തെ? അവടെ കെടന്ന് ഒറങ്ങരുതായിരുന്നോ?"
അവന്‍ - "എന്നോട് കിളുത്താന്‍ വരല്ലേ... എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നാലുണ്ടല്ലോ നിനക്കറഞ്ഞൂട..! ശരിയാക്കിക്കളയും.."
ഞാന്‍ - "പിന്നെ.. നീ ഒലത്തും."
അവന്‍ - "എവടന്ന ഇത്തിരി വെള്ളം കുടിക്ക്യാ?"
ഞാന്‍ - "മാളീന്ന്.. ഫുഡ് സര്‍ക്കിള്‍"
അവന്‍ - "എനിക്കൊന്നും വയ്യ ഇപ്പൊ അവടെ പോയി ധൂര്‍ത്തടിയ്‌ക്കാന്‍..."
ഞാന്‍ - "ആരു പറഞ്ഞു ധൂര്‍ത്തടിയ്‌ക്കാന്‍.."
അവന്‍ - "പോയി പച്ചവെള്ളം കുടിച്ചിട്ട് വരാം.."

മാളിനകത്ത് കയറി എസ്കലേറ്ററിലൂടെ ഏറ്റവും മുകളിലെത്തി. മുകളില്‍ ജീന്‍സും ടോപ്പുമണിഞ്ഞ ഒരു അമ്മച്ചി ട്രേയില്‍ പെപ്സിയും അമേരിക്കന്‍ ചോപ്സിയുമായി അന്നനടയില്‍ നടന്നു പോകുന്നു.. കോട്ടിട്ട ജീവനക്കാര്‍ ഒരു പേനയും പിടിച്ച് സ്റ്റൈലില്‍ അവിടെയും ഇവിടെയുമൊക്കെ ചുറ്റിപ്പറ്റി നില്‍‌ക്കുന്നുണ്ട്‌..

പിന്നെ രണ്ട് കയറുകള്‍ (കൈ കൊളുത്തി പിടിച്ച് നടക്കുന്ന കപ്പിള്‍സ്) ഒഴിഞ്ഞ സീറ്റുകള്‍ ലക്ഷ്യമാക്കി നടക്കുന്നു.. അന്തരീക്ഷത്തില്‍ കോണ്ടിനെന്റല്‍ സ്മെല്‍..

അവന്‍ - "എന്നാടാ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ?"
ഞാന്‍ - "ഹി ഹി"
അവന്‍ - "നീ നോക്കിക്കൊ.. ഒരു ദിവസം ഞാനിവടെ കയറായി വരും. അന്ന് നീ ഇവടെ വായേം
നോക്കി പച്ചവെള്ളം കുടിയ്‌ക്കാന്‍ ഇതു പോലെ വരും.."
ഞാന്‍ - "ഓ.. ആയിക്കോ.. എന്താന്ന്‌ വെച്ചാ.. ആയിക്കോ..."
അവന്‍ - "ഇനി എങ്ങോട്ടാ..?"
ഞാന്‍ - "ടൈം ഔട്ടിലേക്ക് പോകാം.."
അവന്‍ - "എനിക്ക് അവടെ വെറുതെ പോകുന്നത് കലിപ്പാ.."
ഞാന്‍ - "വെറുതെ അല്ല, കാര്യണ്ട്.."
അവന്‍ - "ഉം.."

ടൈം ഔട്ടില്‍ ബുക്കിന്റെ മായാപ്രപഞ്ചം..
ഞാന്‍ ഒരു ബുക്കെടുത്തു അവന്റെ നേരെ കാണിച്ചു - "ഇതാരാന്നറയുവോ?"
അവന്‍ - "ഓ.. ഇതു മറ്റേ സാമിയല്ലേ?"
ഞാന്‍ - "മറ്റേ സാമിയല്ല.. ഭയങ്കരനാ... Autobiography of a Yogi വായിച്ചിട്ടുണ്ടോ?"
അവന്‍ - "ഇല്ല, നീ വായിച്ചിട്ടുണ്ടോ?"
ഞാന്‍ - "ശകലം.."
അവന്‍ - "എന്നാ അധികം ചെലക്കണ്ട."

കുറേ സമയം അവിടെയൊക്കെ ചുറ്റിപ്പറ്റി നടന്നപ്പോഴേക്കും, മുടിവെട്ടാന്‍ പോയ
രണ്ട് പാര്‍ട്ടികളും സ്ഥലത്തെത്തി..

മൂന്നാമന്‍ - "ഒരു ഗിഫ്റ്റ് വാങ്ങണം.. പെണ്ണിന്‌ ഒരേ നിര്‍ബന്ധം വാലന്റയിന്‍സ്
ഡേ ഗിഫ്റ്റ് വേണമെന്ന്.."
നാലാമന്‍ - "എനിക്കൊരു ചെരുപ്പ് വേണം.."
ഞാന്‍ - "ആദ്യം ചെരുപ്പ്.. പിന്നെ ഗിഫ്റ്റ്...."

ചെരുപ്പ് കടയില്‍ (അങ്ങനെ വിളിച്ചാല്‍ അതു ആ കടയ്‌ക്കൊരു കുറച്ചിലാകും, സെറ്റപ്പ് സ്ഥലമാണ്‌..) കയറിയപ്പോള്‍ അവിടെ വന്‍ സ്വീകരണം..

"ഹലോ സാര്‍.. വാട് ഡു യു വാണ്ട്..?"

സാമാന്യം നല്ല ഒരു ചെരുപ്പും, പിന്നെ വുഡ്ലാൻഡ്സിന്റെ ഒരു ചെരുപ്പും ഷോർട്ട്ലിസ്റ്റ്‌ ചെയ്തു..
മൂന്നാമൻ - ഈ ചെരുപ്പെനിക്കിഷ്ടായി.. പക്ഷെ, ഇങ്ങനെ ഒരു ബ്രാൻഡ്‌ ഞാൻ കേട്ടിട്ടേയില്ലെടാ..
സെയിൽസ്‌ മേൻ - ഹായ്‌.. ഇത്‌ നല്ല ബ്രാൻഡ്‌ ആണ്‌..
മൂന്നാമൻ - ആണോ?
സെയിൽസ്‌ മേൻ - ഉം.. അതെ
ഞാൻ - ഉം.. ബ്രാൻഡ്‌.. നിനക്ക്‌ ഭ്രാന്താടാ ഭ്രാന്ത്‌..
മൂന്നാമൻ - വേണ്ടാ.. നിന്റെ കാലിലെന്തിനാടാ പിന്നെ ഈ പൂമ?
ഞാൻ - അതു ചുമ്മാ ജാഡയ്ക്ക്‌
മൂന്നാമൻ - എന്നാ ഇതും ജാഡയ്ക്കാ
സെയിൽസ്‌ മാൻ - വുഡ്ലാൻഡ്സ്‌ കൊള്ളാം..
മൂന്നാമൻ - രണ്ടായിരം രൂപയുടെ മുകളിലുണ്ടല്ലോ അല്ലേ..?
സെയിൽസ്‌ മേൻ - അതെ രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറിന്റെ അടുത്ത്‌ വരും..
മൂന്നാമൻ - ങ.. അത്‌ മതി പേക്ക്‌ ചെയ്തോ..

നാലാമൻ - ഇതിന്‌ ഫോട്ടോ എടുക്കുമ്പഴുള്ള സൗണ്ട്‌ എങ്ങനെയാണാവോ കളയുക?
ഇന്നലെ വാങ്ങിയ പുത്തൻ നോക്കിയ സി സിക്സ്‌ മൊബെയിൽ പുറത്തെടുത്തു കൊണ്ട്‌ നാലാമൻ ഷോ തുടങ്ങി.

ഞാൻ - ഉം..
അവൻ - ഉം.. ഞാൻ സി ഫൈവ്‌ വാങ്ങിയപ്പോ അവൻ സി സിക്സ്‌ വാങ്ങി.. ഡാ, നീ സി സെവൻ വാങ്ങണം...
ഞാൻ - തീർച്ചയായും..
നാലാമൻ - ഡാ നോക്കിയേ... കൊരട്ടി ആണ്‌ കൊരട്ടി..
ഞാൻ - അവന്റെ ഒരു കൊരട്ടി.. പണ്ട്‌ കീ പാഡ്‌ തേഞ്ഞ്‌ പോയ മൊബെയിലിൽ കുത്തി കുത്തി ഇരുന്ന ആളാ.. ഇപ്പോ കൊരട്ടി ആണത്രെ കൊരട്ടി..
നാലാമൻ - ഒന്നിങ്ങോട്ട്‌ തിരിഞ്ഞേ, ഒരു സ്നാപ്‌ എടുക്കട്ടെ..
ഞാൻ - ഉം..
നാലാമൻ - സെറ്റിംഗ്സിൽ പോയിട്ട്‌, അവടങ്ങനെ ഒരു ഓപ്ഷൻ കാണുന്നില്ലല്ലോ.. ഈ സ്നാപ്‌ സൗണ്ട്‌ ബയങ്കര ഡിസ്റ്റർബൻസ്‌..
ഞാൻ - ങാ.. എന്തൊക്കെ കാണണം....
അവൻ - കാലം പോയൊരു പോക്കേ.. പണ്ട്‌ മിഠായി തെരുവീന്ന് ചെരുപ്പ്‌ വാങ്ങി നടന്ന നമ്മളൊക്കെ ഇപ്പോ.. ഇതൊക്കെ ഭയങ്കര ആർഭാടമല്ലേടാ?
ഞാൻ - ആണോ?
അവൻ - ലുക്സ്‌ സംവാട്‌ ലൈക്‌ ദാറ്റ്‌..
ഞാൻ - റിയലി..?
അവൻ - യാ..
മൂന്നാമൻ - നിർത്തെടാ കൂതറകളേ... അവന്റെയൊക്കെ ഇംഗ്ലീഷ്‌.. സായിപ്പിനെ കാണുമ്പോ മുട്ടു വെറക്കുന്ന എനങ്ങളാ..
ഞാൻ - യൂ സോൾവ്ഡ്‌ യുവർ ഇഷ്യൂ വിത്‌ സൗണ്ട്‌?
മൂന്നാമൻ - വാ പോവാം.. ഒരു ഗിഫ്റ്റ്‌ വാങ്ങണം.. ആർക്കീസ്‌..
ഞാൻ - എടാ.. നിനക്ക്‌ പറ്റിയത്‌ അറുക്കീസിലാ ഉണ്ടാവുക..

മൂന്നാമൻ വുഡ്ലാൻഡ്സിന്റെ കടലാസു സഞ്ചിയുമായി പുറകിൽ വന്നു..

ആർക്കീസിൽ കയറിയപ്പോൾ നല്ല തിരക്ക്‌.. വാലന്റയിൻ മർക്കറ്റ്‌. കാമുകന്മാരെയും കാമുകിമാരെയും ആകർഷിക്കുന്ന പല പല സംഭവങ്ങളും പ്രദർശിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിയ്ക്കുന്നു.. എല്ലാറ്റിലും ചുവപ്പിന്റെ അതിപ്രസര..

നാലാമൻ - കണ്ടാൽ നല്ല ലുക്കുണ്ടാവണം.. കാശൊരു പ്രശ്നമേ അല്ല..
അവൻ - ഡാ.. ഇത്‌ നോക്ക്‌, നല്ല ക്യൂട്ട്‌ ആയിട്ടുണ്ട്‌..
നാലാമൻ - കൊള്ളാലോ..
ഞാൻ - നല്ല ബൊമ്മ, നല്ല വലിപ്പോമുണ്ട്‌..
നാലാമൻ - കൊള്ളാം...

ബൊമ്മയുടെ ചന്തിയിലുള്ള ലാബൽ കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ തല കറങ്ങി..

ഞാൻ - ഉം.. ത്രീ തൗസൻഡ്‌ ഏൻഡ്‌ ടൂ ഹണ്ഡ്രഡ്‌.. ഇത്തിരി കൂടുതലാ അതിനു മാത്രം ഉള്ളതൊന്നുമില്ല..
നാലാമൻ - ഇത്തിരി അല്ല നല്ല പോലെ കൂടുതലാണ്‌..
അവൻ - കാശൊരു പ്രശ്നല്ല എന്നു പറഞ്ഞിട്ട്‌?
നാലാമൻ - എന്നു വെച്ച്‌..


അത്ര ലുക്ക്‌ ഇല്ലാത്ത ബൊമ്മകളുടെ നേരെ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട്‌ മൂന്നാമൻ - ഡാ. നിനക്ക്‌ പറ്റിയത്‌ ദേ ഈ ഭാഗത്തുണ്ട്‌..

നാലാമൻ - അത്‌ നീ നിന്റെ പെണ്ണിന്‌ കൊടുത്താ മതി.. അന്ന് നമ്മക്കിവടെ വന്നു തന്നെ വാങ്ങാം..

കുറേ നേരം വട്ടം കറങ്ങി ഒരു കൊട്ടയിലുള്ള നല്ല ചുവന്ന രണ്ട്‌ ടെഡ്ഡി ബിയറുകളെ അവൻ വാങ്ങി..

ഞാൻ - അപ്പോ ഇനി ചെരുപ്പിന്റെം മൊബെയിലിന്റെം ചെലവ്‌...

നാലാമനും മൂന്നാമനും നെറ്റി ചുളിച്ചു.
മൂന്നാമൻ - ഉം.. ചെലവ്‌. ദാ മുയുമനും തീർന്നു..
നാലാമൻ - എന്റേം ദേ തീർന്നു..
അവൻ - ഉം.. നമുക്ക്‌ ഓരോ സൂപ്പ്‌ കുടിച്ചിട്ട്‌ പോകാം.. വീട്ടിലുള്ള ചോറൊക്കെ വേസ്റ്റാകും..
മൂന്നാമൻ - സൂപ്പ്‌ മാത്രം കുടിച്ചിട്ട്‌ പോവാനോ?
അവൻ - അതെ..
നാലാമൻ - എന്നാ അങ്ങനെ ചെയ്യാം..
ഞാൻ - നിങ്ങള്‌ സൂപ്പ്‌ മാത്രം കുടിച്ചോ.. ഞാൻ വല്ലതും കഴിച്ചോളാം..
നാലാമൻ - അതെന്താടാ പട്ടീ അങ്ങനെ.. എന്നാ ഞാനും കഴിയ്ക്കും..
മൂന്നാമൻ - അങ്ങനെ ആണെങ്കി ഞാനും കഴിക്കും..
നാലാമൻ - വീട്ടിൽ പോയിട്ട്‌ കുറേ കഴിഞ്ഞിട്ട്‌ ചോറ്‌ കഴിക്കാം
അവൻ - ഇതൊക്കെ കഴിച്ചിട്ടു പിന്നെ വീട്ടിൽ പോയി ചോറ്‌ കഴിക്കാനൊന്നും എന്നെ കിട്ടൂല..
നാലാമൻ - എന്നാ വെള്ളമൊഴിച്ചിടാം..

ഹോട്ടലിലേക്കുള്ള കോണി കയറി മുകളിലെത്തി വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ ആകെ ചോപ്പ്‌ നിറം..

അവൻ - എന്തുവാടേ ഇത്‌? ആകെ ചൊമലനെറം? നമ്മള്‌ ബാറിലേക്കാണോ വന്നത്‌...?
നാലാമൻ - ഹോ എനിക്കിഷ്ടല്ല ഈ ചോപ്പ്‌ വെളിച്ചം.. കാണുമ്പോ തന്നെ എന്തോ പോലെ..
ഞാൻ - ഹായ്‌.. കൊള്ളാം നല്ല ആംബിയൻസ്‌
അവൻ - നമ്മള്‌ വല്ലോരേം കൊല്ലാൻ വന്നതാണോ..? സിനിമേലാണെങ്കിൽ ഒരു മാതിരി "തൂതു വരുമാ തൂതു വരുമാ" പാട്ടിന്റെ സെറ്റപ്പ്‌.. രമ്യാകൃഷ്ണന്റെ ഡാൻസ്‌ ഇല്ലാന്നു മാത്രം
മൂന്നാമൻ - ഡാ.. ചൈനീസാണ്‌..
അവൻ - ഹോ...

മൂന്നാമൻ - സൂപ്പിൽ തുടങ്ങാം..

ഞാൻ - എനിക്ക്‌ വെജ്‌ മതി
നാലാമൻ - ഞാൻ ആ ത്യാഗം ചെയ്യാം... നമ്മക്ക്‌ ഷെയർ ചെയ്യാം..

 ഞാൻ - ഓക്കെ

മൂന്നാമൻ - നമ്മക്ക്‌ ഹോട്ട്‌ ഏൻഡ്‌ സോർ..
അവൻ - ഉം..

ഓർഡറെടുക്കാൻ വന്ന പയ്യൻ എല്ലാം വെടിപ്പായിട്ട്‌ മനസ്സിലാക്കി എഴുതി എടുത്തു കൊണ്ട്‌ പോയി..
അടുത്ത ടേബിളിൽ ഇരുന്ന അമ്മച്ചിയും, കെട്ടിയോനും പകുതി ഇംഗ്ലീഷിലും മലയാളത്തിലും എന്തൊക്കെയോ കുടുംബ പ്രശ്നങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യുകയാണ്‌..

മൂന്നാമൻ - കണ്ടോ കണ്ടോ.. അവടെ കണ്ടോ..
ഞാൻ - ഛെ.. നിനക്ക്‌ നാണല്ലേ.. അവര്‌ കുടുംബപ്രശ്നം ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്‌ നോക്കി ഇരിക്കാൻ..?
മൂന്നാമൻ - എന്തോന്നാ എന്തോന്നാ..?
ഞാൻ - അവടെ വായേ നോക്കി ഇരിക്കാൻ നാണല്ലേന്ന്?
മൂന്നാമൻ - കുടുംബ പ്രശ്നാണെന്ന് നിനക്കെങ്ങനെ മനസ്സിലായി..?
ഞാൻ - എടയ്ക്കങ്ങനെ എന്തോ കേട്ടു..
മൂന്നാമൻ - കണ്ടോ.. ഞാൻ അതു പോലും കേട്ടില്ല.. വായേ നോക്കിയത്‌ ഞാനല്ല നീയാ..
ഞാൻ - അടങ്ങ്‌ അടങ്ങ്‌..
നാലാമൻ - വരട്ടെ വരട്ടെ.. ചെല ആൾക്കാർ ഇവടെ പന്ത്രണ്ട്‌ മണിക്ക് ഷിഫ്റ്റ്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ നാല്‌ മണിക്കാണ്‌ വരാറ്‌..
മൂന്നാമൻ - അതാരാ?
നാലാമൻ - അങ്ങനെ ചെല ആൾക്കരൊക്കെ ഉണ്ട്‌...
അവൻ - ഫാ... നിങ്ങളെ മാതിരി പകൽ പണിയെടുക്കുന്ന പോലെ അല്ല.. ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള പണിയാ..
മൂന്നാമൻ - പിന്നെ ഞങ്ങള്‌ കിളിമാസ്‌ കളിക്കാനല്ലേ പോണേ..
നാലാമൻ - എന്നാലും നാലു മണി വരെ എന്താണാവോ പണി..
ഞാൻ - രണ്ട്‌ മണിക്ക്‌ കഴിഞ്ഞു.. പിന്നെ ഒരു മണിക്കൂർ വർത്താനം പറഞ്ഞു ഇരുന്നു എന്നാ എന്നോട്‌ പറഞ്ഞത്‌..
നാലാമൻ - എന്താണാവോ നട്ടപുലർച്ചക്ക്‌ വർത്താനം പറയാനും വേണ്ടി ഉള്ളത്‌..
മൂന്നാമൻ - ആ.. ആർക്കറിയാം..
നാലാമൻ - ഉത്തരവാദിത്തം ഉള്ള പണിയല്ലേ.. അപ്പോ അങ്ങനെ ഒക്കെ ഉണ്ടാവുമെടാ..
മൂന്നാമൻ - ശരിയാ.. നമ്മക്കതു മനസ്സിലാവൂല..
ഞാൻ - അതെ അതെ..
അവൻ - നിർത്തെടാ അലവലാതികളേ...

സൂപ്പ്‌ കൊണ്ട്‌ വന്നത്‌ ചൈനീസ്‌ മുഖമുള്ള ഒരു പയ്യൻ എന്തോ ചോദിച്ചു.. ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല..
ഞാൻ - വെജ്‌ വെജ്‌.. ഹിയർ.
വീണ്ടും അവൻ എന്തോ ഒന്ന് ചോദിച്ചു
ഞാൻ - വീ ബോത്‌ വെജ്‌. ദീസ്‌ ടു നോൺ വെജ്‌

എല്ലാം മനസ്സിലാക്കിയ പോലെ ചിരിച്ചപ്പോൾ ആശ്വാസമായി.. സൂപ്പുകൾ ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ മേശയിൽ വെച്ച ശേഷം ചൈനീസ്‌ പയ്യൻ പോയി..

ഞാൻ - ഡാ കണ്ടോ.. എന്താല്ലേ.. അവൻ ചൈനേലാ.. കണ്ടോ ഇപ്പോ ഇവടെ വന്ന്.. ഒരു പിടിപാടും ഇല്ലാത്ത സ്ഥലത്ത്‌ വന്ന് പണിയെടുക്കുന്നത്‌ കണ്ടോ... എന്തായിരിക്കും അല്ലേ ഇങ്ങനെ ഒരു ഡിസിഷൻ എടുക്കുമ്പോ തോന്നിയിട്ടുണ്ടാവുക...?
നാലാമൻ - ചൈനയോ...
ഞാൻ - അതെ ചൈനീസ്‌ പറഞ്ഞത്‌ കേട്ടില്ലേ....
നാലാമൻ - പോടാ പോട്ടാ... അതു ചൈനീസല്ല ഹിന്ദിയാണ്‌ പറഞ്ഞേ..
ഞാൻ - ഹിന്ദ്യോ? പോടാ..
നാലാമൻ - ഇധർ ഹോട്ട്‌ ഏൻഡ്‌ സോർ ഹേനാ എന്ന്‌ അവരോട്‌ ചോദിച്ചത്‌ കേട്ടില്ലേ?
ഞാൻ - അവന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ അവൻ പറയുന്നതൊക്കെ ചൈനീസായിട്ടാ എനിക്കു തോന്നിയത്‌.. ഒന്നും മനസ്സിലായില്ലാ..

സ്പൂൺ കൊണ്ട്‌ മുകളിൽ നിന്ന്‌ ചൂടോടെ ഒരിത്തിരി സൂപ്പ്‌ അകത്താക്കി. എന്തോ ഒരു ടേസ്റ്റ്‌ വ്യത്യാസം...
ഒരു കവിൾ കൂടി വായിൽ വെച്ചപ്പോൾ..... ഒരു കഷണം.. വായിൽ ഒരു മാംസ കഷണം..

ഞാൻ - എടാ ഇത്‌ നോൺവെജാടാ....
കുറേ കാലമായി നോൺവെജ്‌ കഴിക്കാതെ.... പകുതി വെന്ത മാംസം വായിൽ വെച്ച പോലത്തെ അനുഭവാമാണുണ്ടായത്‌.

ഞാൻ ടോയ്‌ലറ്റിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി ധൃതിയിൽ നടന്നു..
അവടെ പോയി ആ ചുവ മാറുന്ന വരെ വായ കഴുകി തുപ്പി..

അപ്പോഴാണ്‌ ഓർത്തത്‌, അവടെ സീൻ ആയിട്ടുണ്ടാകുമോ... വെജിനു പകരം നോൺവെജ്‌ കൊണ്ട്‌ വന്നതിന്‌... നാലാമൻ അണെങ്കിൽ തൊട്ടാൽ തെറിക്കുന്ന പ്രകൃതമാണ്‌... ഇങ്ങനെ ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായാൽ പിന്നെ അവിടെ എന്തൊക്കെ സംഭവിക്കും എന്ന്‌ ആർക്കും പറയാൻ പറ്റില്ല...

വല്ല വിധേനെയും സീൻ ആവാതെ ഒതുക്കണം എന്നൊക്കെ കരുതി ഞാൻ ധൃതിയിൽ ടേബിളിനടുത്ത്‌ ചെന്നു.. ആ കാഴ്ച കണ്ടു ഞെട്ടി.. ചൈനീസ്‌ മുഖമുള്ള ഹിന്ദിക്കാരനും നാലാമനും തമ്മിൽ കളിയും ചിരിയും...

നാലാമൻ - ദാറ്റ്സ്‌ ഓക്കെ, ബട്‌ യൂ ഷുഡ്‌ ബി കീയർഫുൾ... ഓക്കെ..
ചൈനീസ്‌ പയ്യൻ - റിയലി സോറി സർ.. ഐ വിൽ ചേഞ്ജ്‌ ദിസ്‌ ഫോർ യൂ..
നാലാമൻ - നോ പ്രോബ്ലം.. നോ നീഡ്‌ ടു ചേൻജ്‌ ദിസ്‌.. യൂ ഗിവ്‌ 1/ 2 വെജ്‌ ഫോർ ഹിം..

അപ്പോഴാണ്‌ സംഗതിയുടെ കിടപ്പു വശം എനിക്കു പിടി കിട്ടിയത്‌.. അവന്‌ ഓർക്കാപ്പുറത്ത്‌ നോൺ വെജ്‌ സൂപ്പ്‌ കിട്ടി.. 1/2 മാത്രമായി ഒരു സൂപ്പ്‌ കിട്ടില്ല ഒരെണ്ണം മുഴുവനായി വാങ്ങണം, അതു മാത്രമേ 1/2-1/2 ആയി തരാറുള്ളൂ.. എന്നാൽ ഈ കേസിൽ അവർക്ക്‌ ഒരക്ഷരം മറുത്തു പറയാനില്ല..

അവസാനം ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ്‌ പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ നേരവും ചൈനീസ്‌ പയ്യനും നാലാമനും തമ്മിൽ സൗഹൃദ സംഭാഷണങ്ങൾ..

ഞാൻ - എന്നാലും വല്ലാത്തൊരു ഏർപ്പാടായിപ്പോയി..
അവൻ - അനുഭവിച്ചോ.. പുറത്തുന്നു കഴിക്കാൻ എന്തൊരു ആവേശായിരുന്നു..
മൂന്നാമൻ - ഫുഡ്‌ കൊള്ളായിരുന്നു....

നാലാമൻ സൗഹൃദ സംഭാഷണം കഴിഞ്ഞ്‌ പിന്നാലെ ഓടി വന്നു ഞങ്ങളോടൊപ്പം ചേർന്നു -  എടാ.. നിന്നോട്‌ അവൻ പ്രത്യേകം സോറി പറയാൻ പറഞ്ഞു. അവനോട്‌ ഡിഷ്‌ മാറിപ്പോയതാണെന്ന്.. പാവം..


ഞാൻ - ഈശ്വാരാ..
അവൻ - always think പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ്
ഞാൻ -  ഉം... പോസിറ്റിവ് പോസിറ്റിവ്...

ഇന്റര്‍‌വ്യൂ

പണ്ട് ഫിലിപ്പോസ് സാറ് പഠിപ്പിച്ചു തന്ന "ഏകതാന പ്രവേഗത്തിലുള്ള പിണ്ഡത്തെ" പോലെ, വാതില്‍ ഒരേ വേഗത്തില്‍ നീങ്ങി, പതുക്കെ പൂര്‍ണ്ണമായും അടഞ്ഞു..
ചില്ലുജാലകത്തിന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നിരുന്ന രണ്ടു പേര്‍ അവന്റെ ചേഷ്ടകള്‍ നിരീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നു.. കാലില്‍ കാല്‍ കയറ്റി വെച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ഒരാള്‍, പിന്നെ കണ്ണാടി വെച്ച വേറൊരാള്‍.. രണ്ടു പേരും ക്ലീന്‍ ഷേവ്, തണ്ടുകള്‍ ചെത്തി മാറ്റിയ ചെടി ആസകലം തളിര്‍ത്ത് പൊടിയ്ക്കുന്നതു പോലെ പച്ച നിറം വ്യാപിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്, രണ്ടു പേരുടെയും കവിളുകളില്‍ ..

കാലില്‍ കാല്‍ കയറ്റി വെച്ചിരുന്നയാള്‍ - "ഗുഡ് ആഫ്റ്റര്‍നൂണ്‍.. പ്ലീസ് ടെയ്ക് യുവര്‍ സീറ്റ്.."

ഇരുന്നപ്പോള്‍ ആദ്യം താഴേക്ക് പോയ ഇരിപ്പിടം, പിന്നീട് അവന്റെ ഭാരവുമായി സമവായത്തിലായി.. മുന്നിലിരിയ്ക്കുന്ന രണ്ടാളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസവും, പിന്നെ അവന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പും.. വേറേ ഒരു ശബ്ദവും മുറിയ്ക്കകത്തില്ല.. ടെക്‍നോളജിയുടെ അതിപ്രസരം ഉള്ള ശീതീകരിച്ച മുറി.. റൂംഫ്രെഷ്നറുടെ വില കൂടിയ ഗന്ധം അനര്‍ഹമായ ഒരു ഔദാര്യത്തിന്റെ ഗര്‍‌വ്വോടെ അവനെ ശ്വാസം മുട്ടിയ്ക്കുന്നുണ്ട്... കറുത്ത ചില്ലു ജാലകത്തിന്റെ പുറത്ത് ഏതോ സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ കമ്പനിയുടെ പിരമിഡ് ആകൃതിയിലുള്ള സമുച്ചയങ്ങള്‍... അതിന്റെ വെണ്ണക്കല്‍ ചുമരുകളില്‍ വെള്ളിമേഘങ്ങളുടെ പരകായ പ്രവേശം...

കണ്ണാടി വെച്ച ആള്‍ അവന്റെ റെസ്യൂമേ പരിശോധിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. പഠിത്തം കഴിഞ്ഞ് ആദ്യം ജോലിയില്‍ പ്രവേശിച്ച ചന്ദ്രു ആണ്‌ റെസ്യൂമേ ഉണ്ടാക്കാന്‍ അവനെ സഹായിച്ചത്‌. പേഴ്സണല്‍ ഡീറ്റെയില്‍സും, അക്കാഡമിക് ഡീറ്റെയില്‍സും മാത്രം മാറ്റിയാല്‍ മതി എന്നായിരുന്നു അവന്റെ നിര്‍ദ്ദേശം. അതിലെഴുതിയത്‌ ചോദിയ്ക്കുമ്പോള്‍ പറയാനുള്ള രീതി, മുഖഭാവം, ശബ്ദത്തിന്റെ ഘനം, ഇടേണ്ട കുപ്പായം എന്നു വേണ്ട ശ്രദ്ധിയ്ക്കേണ്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അവന്‍ വിശദമായി തന്നെ ഉപദേശിച്ചിരുന്നു.. നാലു കൊല്ലം എഞ്ചിനീയറിങ് കോളേജില്‍ പഠിച്ചെങ്കിലും റെസ്യൂമെ കാണുന്നത് ചന്ദ്രു അയച്ചു തന്നപ്പോള്‍ മാത്രമാണ്‌. ചന്ദ്രുവിന്റെ ആരൊക്കെയോ ബാംഗ്ലൂരിലും, കൊച്ചിയിലും, പുറത്തും ഒക്കെ ഐ.ടി. കമ്പനിയില്‍ വര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ട്.. അതു കൊണ്ട് അവന്‍ പറഞ്ഞത് അക്ഷരം പ്രതി അനുസരിച്ചു..

കാലില്‍ കാല്‍ കയറ്റി വെച്ച ആള്‍ അവനെ ഇമ വെട്ടാതെ നോക്കി ഇരിയ്ക്കുന്നു. അതു കണ്ടപ്പോള്‍ ആകെ ഒരു വല്ലായ്മ. റംല മാത്രമേ അവനെ അതിനു മുമ്പ് അത്രയും നേരം ഇമ വെട്ടാതെ നോക്കിയിരുന്നിട്ടുള്ളൂ.. മേശയുടെ മുകളില്‍ വെച്ചിരുന്ന പളുങ്ക് പാത്രത്തില്‍ സ്വന്തം മുഖഭാവങ്ങള്‍ അവരറിയാതെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അവന്‍ നിരീക്ഷിയ്ക്കുന്നുണ്ട്... മുഖത്ത് ചന്ദ്രു പറഞ്ഞ ആ കോണ്‍ഫിഡന്‍സ് ഇല്ലേ...?

"ഓക്കെ.. പ്ലീസ് ഇന്‍‌ട്രൊഡ്യൂസ് യുവര്‍സെല്‍ഫ്..", റെസ്യൂമെയില്‍ ലോകസഞ്ചാരം നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന കണ്ണുകളെ വലിച്ചെടുത്ത് അയാള്‍ അവനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി..

അവന്റെ നെഞ്ച് പടപടാ ഇടിച്ചു. ഇപ്പോള്‍ പറയേണ്ടിയിരുന്ന "അയാം റിഷാദ്.. ബേസിക്കലി ഫ്രം കാലിക്കറ്റ്. " ഉം, ആവര്‍ത്തിച്ചു പഠിച്ച മറ്റെല്ലാ കാര്യങ്ങളും ശരീരമാസകലെയുള്ള ധമനികളിലൂടെ തലയ്ക്കകത്തേയ്ക്ക് ഇരച്ചു കയറി... പിന്നീട് പല പല ബിന്ദുക്കളില്‍ ചെന്ന് അതെല്ലാം അപ്രത്യക്ഷമായി... ഒരു മൂര്‍ച്ഛ..
ബാപ്പായുടെ മുറുക്കാന്റെയും, വിയര്‍പ്പിന്റെയും ഗന്ധം മുറിയ്ക്കകത്തേയ്ക്ക് അടിച്ചു കയറുന്നതു പോലെ.... റൂംഫ്രെഷ്നറുടെ വിലകൂടിയ ഗന്ധത്തിന്റെ രൂക്ഷത കുറഞ്ഞു..

"മോനേ റിഷാദേ..", ബാപ്പായുടെ ശബ്ദം
"വാപ്പാ......"
"ഇഞ്ഞിബഡെ ഇന്റഡുത്ത്‌ കുത്തിരിക്കി..."
"എന്താ ബാപ്പാ...?"
"അന്നോട് ഞമ്മക്ക് ചെലദ് പറയാന്‌ണ്ട്‌..."
"പറ ബാപ്പാ......"
"അന്നം മുട്ട്യാലും ഇഞ്ഞാരെ എടുത്തും തലേം കുനിച്ച് നിക്കണ്ടി വരര്‍ത്.. കേട്ടിക്കോ...?"
"കേട്ട് ബാപ്പാ....."
"പിന്നാ...... ഹറാമായിറ്റിള്ള കാര്യത്തിനൊന്നും ഇഞ്ഞ് പോഗൂലാന്ന് ഞമ്മക്കറയാ.. ഇന്നാലും.."
"ഇല്ല ബാപ്പാ......."
"സത്യം അന്റ സൈഡിലാണെങ്കില്‌ ഇഞ്ഞ്‌ ഒരിക്കലും ബേജാറഗര്‍ത്.. പടച്ചോനു നെരക്കാത്തതൊന്നും ഇഞ്ഞ് പറയ്വേം ചെയ്യ്വേം ചെയ്യര്‍ത്.."
"ഇല്ല ബാപ്പാ........"

വല്ലാത്ത ഒരു ആശ്വാസം.. നെഞ്ചിടിപ്പ് കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞ് സാധാരണത്തെ പോലെയായി.... വര്‍ത്തമാനം പറയുമ്പോള്‍ ഒച്ചയിടറി വിറയ്ക്കുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചതായിരുന്നു, പക്ഷെ ഇപ്പോള്‍... വീട്ടില്‍ ഉമ്മയോടും ബാപ്പയോടും സംസാരിയ്ക്കുന്നത് പോലെ സംസാരിയ്ക്കുവാന്‍ പറ്റുമെന്ന് ഒരു തോന്നല്‍.... അവന്റെ വിളറിയ മുഖഭാവങ്ങള്‍ പളുങ്കുപാത്രത്തില്‍ നിന്ന്‌ അപ്രത്യക്ഷമായി.. അവന്റെ കാതില്‍ ബാപ്പയുടെ വാക്കുകള്‍... അവന്റെ നാവിനിപ്പോള്‍ ബാപ്പായുടെ മുറുക്കാന്റെ ചൂര്‌...

അവന്‍ ഇന്‍‌ട്രൊഡ്യൂസ് ചെയ്തു തുടങ്ങി..
"ഞമ്മന്റെ പേര്‌ റിഷാദ്. പൊര കോയിക്കോട്ട്, കാട്ടിലപ്പീടിഗ - വെങ്ങളം ഓവര്‍ ബ്രിഡ്ജിന്റെ സെയ്ഡില്‌.. ബാപ്പായ്ക്ക് ഏലത്തൂരുള്ള ഈര്‍ച്ച മില്ലിലായിനും പണി.. ഇപ്പോ ഇല്ല.. കയിഞ്ഞ കൊല്ലം ബാപ്പാ മയ്യത്തായി... ഒര്‌ ഇത്താത്ത ണ്ട്‌.. സുഹറത്താത്ത.. ഓളെ നിക്കാഹ് കയിഞ്ഞ് ഇപ്പൊ തലശ്ശേരീലാണ്‌.. ഇപ്പോ പൊരേല് ഉമ്മേം ഞാനും മാത്തറം..
പ്ലസ് ടു കയിഞ്ഞേരത്ത് ഞമ്മള്‌ ഡിഗ്രി ഫിസിക്‍സ് എടുത്തുംകാണ്ടിറ്റ് പോഗാന്ന് ബെച്ചതായിനും.. നോക്കുമ്പൊ ഉമ്മാക്കും ബാപ്പാക്കും ഇന്നെക്കൊണ്ട് എഞ്ചിനിയര്‍ ന്റെ പടിത്തം പടിപ്പിയ്ക്കണന്ന് ബല്ലാത്ത പൂതി.. അങ്ങനെ കുറ്റിപ്പുറത്ത് ചേര്‍ന്ന്.. പടിച്ച്... ഇപ്പ ഇതാ ഇക്കൊല്ലം ഞമ്മള്‌ പാസ് ഔട്ട് ആയി.."

"ഓക്കെ.. ബിഫോര്‍ കണ്ടിന്യൂയിങ് ഫര്‍ദര്‍.. ഡോണ്ട് യു നോ ദാറ്റ് വി ആര്‍ ഏന്‍ എം.എന്‍.സി? ഏന്‍ഡ് ഔര്‍ ക്ലയന്റ്സ് ആര്‍ ഓഫ് ഇന്റര്‍‌നാഷനല്‍ സ്റ്റാന്‍‌ഡേര്‍ഡ്സ്? വീ എക്‍സ്പെക്‍റ്റ് ദാറ്റ് ഫ്രം യൂ ടൂ.."
"ഇങ്ങളെ രണ്ടാളേം മോന്തായം കണ്ടപ്പോ തോന്നി ഇങ്ങക്ക് മലയാളത്തില്‌ പറഞ്ഞാ തിരിയൂന്ന്.. അതോണ്ടാ ഞമ്മള്‌.. ഐ നോ ഇംഗ്ലീഷ്... ഓള്‍ദോ.. നോട് മച് ഫ്ലൂവന്റ്... "

"സൗണ്ട്സ് ഇന്റെറെസ്റ്റിങ്.. സോ, വാട്ട് ആര്‍ യുവര്‍ പേഷന്‍സ്?", ഇത്തവണ ചോദിച്ചത് കണ്ണട വെച്ച ആളാണ്‌.

"ഓരോ നേരത്തും പലേ പലേ പാഷന്‍സ് ആര്‍ന്ന്.. പണ്ട് നന്നെ ചെറുതായേരത്ത്, ഉസ്കൂള്‌ പൂട്ടുമ്പം.. പരപ്പനങ്ങാടീല്‌ള്ള ഉമ്മാന്റെ പൊരേലേക്ക് തീവണ്ടീല്‌ പോണതായിനും ഞമ്മന്റെ പാഷന്‍.. ലേശം പാടെ ബലുതായേരം പൊരേന്ന് ഉസ്കൂള് വരെ സന്ദീപിന്റെം, റംലേന്റെം കൂട്ടത്തില്‌ സൊറേം പറഞ്ഞ് നടക്ക്‌ന്നതായി പാഷന്‍.. പിന്ന..... ഒമ്പതില്‌ പടിയ്ക്കുമ്പളാണ്‌ റംലേമായിറ്റ് പിരിശത്തിലാവണത്.. അന്നൊക്കെ എടവയീന്ന് ഒറ്റയ്ക്ക് കാണുമ്പോ, ഓളെ കയ്യില്‌ പിച്ചുന്നതായിനും ഞമ്മന്റെ പാഷന്‍..... അപ്പൊ ഓള മൊകം ചോന്നു ബരും.. ഇനിപ്പോ പിച്ചില്ലെങ്കില്‌ ഓള്‌ ഞമ്മളക്കൊണ്ട് പിച്ചിക്കും.. ഞമ്മന്റെ ഹൂറി ആയിനു ഓള്‌..
പിന്ന ഓളെ ബാപ്പാ, ഓളെ നിക്കാഹ് ഒര്‌ ലോഹ്യക്കാരന്റെ ദോസ്തുആയിറ്റ് ഒറപ്പിച്ചപ്പോ... കൊറേ ദെവസം തലക്കണേന്റെ മേലെ മൊകോം ബെച്ച് കരയലായിരുന്ന് ഞമ്മന്റെ പാഷന്‍.. ഇന്റെ ബാപ്പാ മയ്യത്തായേരത്താണ്‌ ഓളെപ്പറ്റിള്ള ബെസമോം, ബിജാരോം കൊറഞ്ഞത്.. അപ്പഴേക്ക് ഓള്‌ ഒന്നു പെറ്വേം ചെയ്ത്.... ഇപ്പോ ഉമ്മാന്റെ ഇത്തിരി മോകങ്ങള്‌, അതാണ്‌ ഇന്റെ പാഷന്‍...."

"സൗണ്ട്സ് ഗുഡ്.. നവ്.. ഏന്‍സര്‍ ഏ സിമ്പിള്‍ ക്വെസ്റ്റ്യന്‍... വൈ ഷുഡ് വീ ഹയര്‍ യൂ?", കാലില്‍ കാല്‍ കയറ്റി വെച്ചയാള്‍ വിളിയ്ക്കാതെ വന്ന ഒരു അമ്പരപ്പ് വിഴുങ്ങിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
"ഇങ്ങളെന്താണിപ്പറയണത്‌.. നേരത്ത ടെക്‍നിക്കല്‍ ഇന്റര്‍‌വ്യൂ ചെയ്തോര്‌ പറഞ്ഞീനല്ലോ, ഞമ്മളെ പെര്‍ഫോമന്‍സ് തരക്കേടില്ലാന്ന്‌.. ന്നിട്ടല്ലേ ഓല്‌ ഇങ്ങളടുത്തേക്ക് ഞമ്മള ബിട്ടേ... പിന്നെന്താണ്‌ ഇങ്ങളിങ്ങനെ കണ്ണീച്ചോരല്ലാത്ത ചോദ്യം ചോദിയ്ക്കണത്‌..?"

"ഐ മീന്‍.. വാട്ട് ബെനിഫിറ്റ് ഡു യു തിങ്ക് ദാറ്റ് യൂ ഹേവ്.. ദാറ്റ് വില്‍ ഹെല്പ് ഇന്‍ ദ ഗ്രോത് ഓഫ് ദ കമ്പനി?", അയാള്‍ തുടര്‍ന്നു.
"ഞമ്മക്ക് കായി കിട്ട്വാണെങ്കില്‌ ഇങ്ങളെ പണി ഞമ്മള്‌ ഉഷാറായിറ്റ്, മൊഞ്ചാക്കി‌ ചെയ്ത് തരും.. ഉമ്മാക്ക് കൊറച്ച് മോകങ്ങള്‌ണ്ട്‌... ഞമ്മക്കും.. ആദ്യം പുത്യേ ഒര്‌ പൊര, വയ്‌ത്താലെ ഒര്‌ സിഫ്റ്റ് കാറ്‌‌, പിന്ന കൊറേ കാണാത്ത സ്തലങ്ങള്‌ അയിന്റാത്ത്‌ ചുറ്റാന്‍ പോഗല്‌... ഐറ്റാല്‌ എന്തെല്ലം.. ഐനൊക്കെ നല്ലോണം കായി ബേണം.."

"സോ ദാറ്റ് മീന്‍സ് ഈഫ് യു ഗെറ്റ് ഏ ബെറ്റര്‍ ഓഫര്‍ യൂ വില്‍ ലീവ് അസ്..? ഏന്‍ഡ് യൂ ഡുനോട്ട് ഹേവ് എനി ഇന്റെറെസ്റ്റ് ഇന്‍ ദി കമ്പനി..?"
"ആ കാര്യത്തില്‌ ഇങ്ങക്ക് ഒര്‌ സംശോം ബേണ്ട.. ഇപ്പൊ ഞമ്മക്ക് കായാണ്‌ ബലുത്.. അത്‌ മറന്നിറ്റ്‌ള്ള ഒര്‌ പണിയ്ക്കും ഞമ്മള്‌ നിക്കൂല.. തോനെ കായി തരാന്ന് പറഞ്ഞ് ആരേലും ബിളിച്ചാ... പടച്ചോനാണെ ഞമ്മള്‌ പോഗും.. അദാണ്‌ ഞമ്മന്റെ അവസ്ത... ഇങ്ങക്കൊന്ന്‌ കേക്കണോ.. ഞമ്മള്‌ പാസ്പോര്‍ട്ട് ബരെ എടുത്ത് ബെച്ചിക്കി.. ലേശം പാടെ കയിഞ്ഞ് ഒര്‌ എക്‍സ്പീരിയന്‍സ് ഒക്ക ആയിറ്റ് മജീദിന്റെ ഇക്കാ കത്തറ്‌ല്‌ പണി നോക്കാന്ന്‌ പറഞ്ഞിറ്റ്‌ണ്ട്‌.. പിന്ന.. ഇനിക്ക് ഇന്ററസ്റ്റ് ഇണ്ടോന്ന് ഇങ്ങക്കെന്താ ഒരു സംശം? ഇങ്ങള്‌ ബേജാറാഗണ്ട.. ഇങ്ങള പണി നടക്കും.. ഞമ്മളെ ബിശ്വസിക്കിം..."

"വാട്ട് ആര്‍ യുവര്‍ പ്ലേന്‍സ് ഫോര്‍ ദ നെക്സ്റ്റ് റ്റൂ യിഏഴ്‌സ്?", വീണ്ടും കണ്ണട വെച്ചയാള്‍..
"റംലേനെ കെട്ട്‌ന്നത്‌ മൊതല്‌ക്ക് അങ്ങോട്ട്ള്ള ഞമ്മളെ ഒരുമാരിപ്പെട്ട സഗല പ്ലാന്വേളും പൊളിഞ്ഞ്..... അതോണ്ട്‌ ബല്യേ കിനാവും പ്ലാനിങ്ങും ഇപ്പോ ഞമ്മക്കില്ല.. മുന്ന പറഞ്ഞ പോലെ ഞമ്മള്‌ അങ്ങോട്ട് ചെയ്യാന്ന് ബിജാരിക്ക്‌ന്ന്ണ്ട്.. അങ്ങന ഒര്‌ ബിസ്വാസം ഞമ്മക്ക്‌ണ്ട്‌...
രണ്ട് കൊല്ലം പോയിറ്റ് ഒര്‌ കൊല്ലത്തേയ്ക്ക് ഇള്ള പ്ലാനിങ് പോലും ഞമ്മക്ക്‌ ഇപ്പോ ഇല്ല.. ഞമ്മള പ്ലാനിങ്ങിപ്പൊ ദാ ഈ മിനിറ്റിനാണ്‌... ഐലും കൂഡേല്‌ ഇല്ല..."

"ഓക്കെ റിഷാദ്.. വീ വില്‍ ഗെറ്റ് ബേക് ടു യു സൂണ്‍ ഐതര്‍ വേ...
വെല്‍.... ഡു യു ഹേവ് എനിതിങ് ടു നോ ഫ്രം അസ്?"
"ആദ്യങ്ങള്‌ ഗെറ്റ് ബാക്ക് ചെയ്യി.. ന്നിട്ട് ഞമ്മള്‌ ചോദിയ്ക്കാ.. മുന്നപ്പോയ രണ്ട് സ്തലത്തും പലേ കാര്യങ്ങള്‌ ഞമ്മള്‌ ചോദിച്ചറിഞ്ഞ്... എല്ലം ബെറുദനേ ആയിപ്പോയി.. ഞമ്മളെ എടുത്തില.. ന്തിനാ ഇപ്പോ ബെറുക്കനെ ഓരോ കാര്യങ്ങള്‌ അറയുന്നേ... പൈശേന്റെ കാര്യം അറയ്വാണെങ്കില്‌ തരക്കേടില്ലായിനും..."

"വീ ഹേവ് ടു തിങ്ക് ഓഫ് ദാറ്റ്.. വില്‍ ഗെറ്റ് ബേക് ടു യൂ.. താങ്ക്‌ യൂ ഫോര്‍ സ്പെന്റിങ് ടൈം വിത് അസ്.."
"ന്നാ.. അങ്ങനെ ആവട്ടെ.. അപ്പൊ ഞമ്മള്‌ പോണ്‌.."
അവന്‍ വാതില്‍ തുറന്ന് പുറത്ത് പോകുന്നത്‌ രണ്ട് പേരും അതിശയത്തോടെ നോക്കിയിരുന്നു..

ഏകതാന പ്രവേഗത്തില്‍ വാതില്‍ വീണ്ടും അടഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കാലില്‍ കാല്‍ കയറ്റി വെച്ചിരുന്ന ആള്‍ ആ പോസ് മാറ്റി, കണ്ണട വെച്ച ആളോട്‌ പറഞ്ഞു...
"പടച്ചോനേ... പലേ ഹിമാറ്വേളേം ഇന്റര്‍‌വ്യൂ ചെയ്തിന്‌.. പക്കെങ്കില്‌ ഓനെപ്പോലൊര്‌ മനുസനെ ഞമ്മളിദ് ആദ്യായിറ്റാ.. ഓന്‍ പറഞ്ഞദ് മുയുക്കനും കേട്ടിനോ ഇഞ്ഞ്‌...?"
"കേട്ടിന്‌ മോനേ.. ഓനാളൊര്‌ നര്യാ....", ഇന്റര്‍‌വ്യൂ തുടങ്ങാന്‍ നേരം വലിച്ചെടുത്ത് സൂക്ഷിച്ച ദീര്‍ഘശ്വാസം പുറത്തേയ്ക്ക് വിട്ടുകൊണ്ട്‌ കണ്ണട വെച്ചയാള്‍ പ്രതികരിച്ചു.

ന്റെ പരിപ്പുവട

സന്ധ്യയായിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ ടെക്നോപോളിസിന്‌ മുന്‍പിലുള്ള എല്ലാ തട്ടുകടകളും സജീവമാകും. CSEZ ലും, ടെക്നോപോളിസിലും ജോലി ചെയ്യുന്ന എഞ്ചിനിയര്‍മാര്‍ ഒന്നു പുക വിടാനും (അകത്തേക്ക്‌ വലിച്ചെടുത്തിട്ട്‌) എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ അകത്താക്കാനും ഇറങ്ങുന്ന സമയം. തട്ടുകട നടത്തുന്നവര്‍ക്ക് പെരുംകോളു തന്നെ. സന്ധ്യയായിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ അകത്തിരുന്ന് കോട്ടുവായ ഇടുന്ന ഉദരപ്രിയരായ ജോലിക്കാരെ, ഭയങ്കര മന്ത്രങ്ങളൊക്കെ ജപിച്ച്, മായാഗന്ധം പരത്തി, തട്ടുകട നടത്തുന്ന നാണപ്പന്‍ചേട്ടന്‍ വശീകരിച്ച് പുറത്തു ചാടിയ്ക്കും.. കോഴി പൊരിച്ചതും, കാട മുട്ടയും തുടങ്ങി, ഒരു തരക്കേടില്ലാത്ത ഹോട്ടലില്‍ കിട്ടുന്ന സാമാനങ്ങളെല്ലാം കൊതിയൂറുന്ന പോസില്‍ ഇവിടെ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടൂണ്ടാവും.
അതു കണ്ട് വായില്‍ വെള്ളമൂറി, മദോന്മത്തരായി, സകല കണ്ട്രോളും പോയി, ലോലഹൃദയരായ പാവം സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ ജോലിക്കാര്‍ മന്ത്രത്തിന്‌ വിധേയരായി അടുത്തെത്തും.. എന്നിട്ട് കണ്ണില്‍ കണ്ട സാധനങ്ങളെല്ലാം വാരിവലിച്ച് അകത്താക്കും..

അടുത്തിടയ്ക്ക് ഇവിടെയുള്ള എല്ലാ തട്ടുകടകളും ഒഴിപ്പിയ്ക്കുകയൊക്കെ ചെയ്തു; എന്തിനാണെന്ന് അന്വേഷിച്ചില്ല, നമ്മളെന്തിനാ വെറുതെ വേണ്ടാത്ത കാര്യങ്ങളൊക്കെ അന്വേഷിയ്ക്കാന്‍ പോകുന്നത്‌? എന്തായാലും.. സന്ധ്യക്കു പട്രോളിങ്ങും ബഹളവുമായി കുറച്ചു കാലം നാണപ്പന്‍ ചേട്ടനെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും അവരെല്ലവരും ചേര്‍ന്ന് തളച്ചിട്ടു. പക്ഷെ നാണപ്പന്‍ ചേട്ടന്‌ അതൊന്നും ഒരു വിഷയമേ അല്ലായിരുന്നു.. ഉഗ്രമൂര്‍ത്തികള്‍ ആണ്‌ നാണപ്പന്‍ ചേട്ടന്റെ സേവ.. അങ്ങനെ ആയിടയ്ക്ക് പുതിയ ഒരു സമ്പ്രദായം നിലവില്‍ വന്നു - മിനിലോറിയും, നായക്കുറുക്കന്‍ ഓട്ടോറിക്ഷയും (ഓട്ടോറിക്ഷയ്ക്കു്‌ മിനിലോറിയില്‍ ഉണ്ടായ സന്താനം) തട്ടു കടകളായി രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ചു. ലോറിയ്ക്കകത്ത് ഗ്യാസ്‌സ്റ്റൗവും, പെട്രോമാക്സും നിന്നു കത്തി. റോഡിലൂടെ ചീറിപ്പായുന്ന വാഹനങ്ങള്‍ കൊണ്ടു വന്ന തൃപ്പൂണിത്തുറയിലെ കാറ്റില്‍, തൂങ്ങിക്കിടന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയ മുളകുബജികള്‍ നൃത്തം വെച്ചു..

"എന്താടാ ഇതൊന്നും ഇവടെ പാടില്ലാന്നറിഞ്ഞൂടെ?" എന്നു ചോദിച്ച ഏമാനോട്‌..
"ഏമാനേ.. എഞ്ചിനിയറമ്മാരുടെ വണ്ടികളുടെ കൂടെ ഈ പാവത്തിന്റെ വണ്ടീം ഇവടെ കെടന്നോട്ടെ.. ഇതു ഭൂമീലല്ല ഏമാന്നേ.." എന്നു നാണപ്പന്‍ ചേട്ടന്‍ തല ചൊറിഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു കാണണം..
"ങാ.. മര്യാദയ്ക്ക് അടങ്ങി ഒതുങ്ങി തട്ടുകട നടത്തിക്കോണം"
"ഓ.. പിന്നെന്താ ഏമാന്നേ..", എന്നും പറഞ്ഞ് ചിരിച്ച് നിന്നിട്ടുണ്ടാവും ആ ശുദ്ധന്‍.

കാലക്രമേണ ചക്രങ്ങളൂര്‍ന്ന് വീണ്‌ തട്ടുകട വീണ്ടും പഴയ തട്ടുകടയായി തന്നെ മാറുകയും ചെയ്തു.. ഇത് പഴംകഥ, യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ എന്താണ്‌ സംഭവിച്ചതെന്നൊക്കെ ആര്‍ക്കറിയാം.. എന്തായാലും തട്ടുകടകള്‍ മുമ്പത്തതിലും കേമമായി തന്നെ മുന്നേറി..

ഇന്നലെ ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച ആയിരുന്നു. ഓഫീസില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ സന്ധ്യയായി. ജയിലിനോട്‌ ചേര്‍ന്നുള്ള വഴിയിലൂടെ ഇറങ്ങിയാണ്‌ സാധാരണ ഞാന്‍ പോകാറ്.. ഇന്നലെ എന്തോ പെട്രോള്‍ പമ്പിന്റെ വശത്തു കൂടെ പോകാം എന്ന് തീവ്രമായ ആഗ്രഹം.. ആരോ ഉള്ളില്‍ നിന്നും വിളിച്ചു കൊണ്ടു പോകുന്നതു പോലെ.. ആ വഴിയിലൂടെ ഞാന്‍ നടന്നു.. CSEZ നു മുന്‍പിലെത്തിയപ്പോഴാണ്‌ എനിക്ക്‌ കാര്യം പിടികിട്ടിയത്‌ - സംഗതി ഞാനിറങ്ങുന്നത്‌ നാണപ്പന്‍ചേട്ടന്‍ സിദ്ധി ഉപയോഗിച്ച് മണത്തറിഞ്ഞിരുന്നു. മന്ത്രം ജപിച്ച് എന്നെ ആ വഴി നടത്തിയ്ക്കുകയായിരുന്നു അയാള്‍..

പെട്രോള്‍ പമ്പിനടുത്തെത്തിയപ്പോള്‍ വല്ലാത്ത പരവേശം.. നാണപ്പന്‍ ചേട്ടന്റെ ഹോട്ട് പരിപ്പുവടകള്‍ റോഡിന്റെ മറുവശത്തു നിന്ന് എന്നെ മാടി മാടി വിളിയ്ക്കുന്നു.. എന്റെ കണ്ട്രോള്‍ മുഴുവനും പോയി.. എങ്ങനെയെങ്കിലും രണ്ട് പരിപ്പുവട ഇപ്പോള്‍ തന്നെ അകത്താക്കണം..
"പരിപ്പുവട.. പരിപ്പുവട.." എന്ന് എന്റെ ഹൃദയം മന്ത്രിച്ചു.. സ്വപ്നാടനത്തിലെന്ന പോലെ ഞാന്‍ റോഡ് മുറിച്ചു നാണപ്പന്‍ ചേട്ടന്റെ കടയെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.. മന്ത്രം ഫലിച്ച ചാരിതാര്‍ത്ഥ്യവുമായി നാണപ്പന്‍ ചേട്ടന്‍ അവിടെ തിളച്ചുമറിയുന്ന എണ്ണയുടെ മുന്‍പില്‍ ധ്യാനമഗ്നനായി.. പുറത്തിറങ്ങാന്‍ തയ്യാറെടുക്കുന്ന ജീവനക്കാരുടെ ചിത്രങ്ങള്‍ എണ്ണയില്‍ തെളിഞ്ഞു വന്നു.. മുളകും, ഉപ്പും മസാലയും ചേര്‍ത്തു വെച്ചിരുന്ന കോഴിക്കഷണങ്ങളെടുത്ത് മന്ത്രസിദ്ധിയില്‍ എണ്ണയില്‍ തെളിഞ്ഞു കണ്ട, കോഴി തിന്നുന്ന മുഖങ്ങള്‍ക്കു നേരെ വിതറി.. ഇത്തിരി ദൂരെ, അന്നത്തെ worklog എന്റര്‍ ചെയ്ത് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാന്‍ നിന്ന, കോഴി തിന്നുന്ന സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ ജീവനക്കാരുടെ മനസ്സുകളില്‍ വറുത്തെടുത്ത കോഴിക്കഷണങ്ങളുടെ പല പല പോസുകള്‍ മിന്നിമാഞ്ഞു..

ഞാന്‍ കടയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് നാണപ്പന്‍ ചേട്ടനോട്‌ പറഞ്ഞു..
"ചേട്ടാ രണ്ടു പരിപ്പുവട"
"ഡാ, രണ്ട് പരിപ്പുവടയെടുത്ത് കൊട്", കൂട്ടിനുണ്ടായിരുന്ന അപ്രന്റിസ് പയ്യനോട്‌ നാണപ്പന്‍ ചേട്ടന്‍ ആജ്ഞാപിച്ചു.
"വേഗം വേഗം.." എന്റെ മനസ്സ് തുടിച്ചു - ആ പയ്യനാണെങ്കില്‍ പൊതിയാന്‍ കടലാസൊക്കെ എടുത്ത് ഒടുക്കത്തെ സ്ലോമോഷന്‍..
"പൊതിയണംന്നില്ല..", ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. അവനതു കേട്ടതായി ഭാവിച്ചില്ല..

ഞാന്‍ ചുറ്റുപാടും നിരീക്ഷിച്ചു. കഴുത്തില്‍ ടാഗ് കെട്ടിത്തൂക്കിയ അമ്പതോളം ആളുകള്‍ സിഗരറ്റെടുത്ത് ഒരു ദീര്‍ഘശ്വാസം വായിലൂടെ അകത്തേയ്ക്ക് എടുത്ത ശേഷം, ഒരു മിനുട്ട് ശ്വാസം പിടിച്ച് വെയ്ക്കുന്നു, ആത്മസാക്ഷാത്കാരം ലഭിച്ച പോലെ കണ്ണുകള്‍ അപ്പോള്‍ ആനന്ദനിര്‍‌വൃതിയില്‍ മേല്പോട്ട് പോകുന്നു.. ഓക്സിജന്‍ മുഴുവനും അകത്തു കിടന്ന് പുകഞ്ഞു തീര്‍ന്നവര്‍ ചുണ്ടുകള്‍ കൊണ്ട് ഒരു വൃത്തം ഉണ്ടാക്കിയ ശേഷം ശുദ്ധീകരിച്ച പുക പുറത്തേയ്ക്കു വിടുന്നു.. ഫസ്റ്റ് ട്രിപ്പിന്‌ എഞ്ചിന്‍ ചൂടാക്കുന്ന ksrtc ബസ്സിന്റെ പോലെ.. അങ്ങനെ കോര്‍പ്പറേഷന്‍‌കാര്‍ റോഡ് സൈഡില്‍ കത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വെയിസ്റ്റ് കൂമ്പാരത്തില്‍ നിന്നു വന്ന പുകയെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് സിഗരറ്റ് പുക ഓരോ തട്ടുകടയുടെ മുന്‍പില്‍ നിന്നും ആകാശത്തിലേക്കുയര്‍ന്നു..

നാണപ്പന്‍ ചേട്ടന്റെ കടയുടെ അടുത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു; കോട്ടിട്ട്‌, കഴുത്തില്‍ ടാഗും തൂക്കി, ഇടതു കൈ പോക്കറ്റിലും ഇട്ട് വലതു കയ്യില്‍ സിസറും പുകച്ച്‌ നിന്നിരുന്ന ഒരു വരുത്തന്‍..

ഉപദ്രവമുണ്ടാക്കാതെ സിഗരറ്റ് വലിക്കുന്നവരോട് അതീവ ആരാധനയായിരുന്നു എനിക്ക്.. വല്ലോരും സൊന്തം കാശു കൊടുത്ത് സൊന്തം വീട്ടില്‍ പോയി മുറിയടച്ചിരുന്ന് വലിച്ചോട്ടെ.. ങാ.. വീട്ടീന്ന് അമ്മയും അച്ഛനും തല്ലാന്‍ വരുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരു സ്ഥലത്തു ചെന്ന് ഇരുന്ന് പൊകച്ചോട്ടെ.. പക്ഷെ.. ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന സ്ഥലത്തും തീയേറ്ററിനകത്തും ഇരുന്ന് മുഖത്തേയ്ക്ക്‌ പുക ഊതി വിടുന്നവരെ ഞാന്‍ കോളറിന്‌ പിടിച്ച് എരിയുന്ന സിഗരറ്റ് തട്ടിപ്പറച്ചെടുത്ത് താഴെയിട്ട ശേഷം, ഹവായിച്ചെരുപ്പ് കൊണ്ട്‌ ചവിട്ടി അരച്ച് പൊടി പറത്തി, "നിനക്കു ഇതു വലിക്കണോടാ പുന്നാര മോനേ" എന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി വിടാറാണ്‌ പതിവ്..

കോട്ടിട്ടവന്റെ പൊകയ്ക്കല്‍ എനിക്കു തീരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.. അതു മാത്രമല്ല, അവന്‍ പെറ്റ തള്ള പൊറുക്കാത്ത ജാഡയോടെ, വെണ്ണീറ്‌ വീഴുന്ന സിഗരറ്റ് സ്റ്റൈലില്‍ പിടിച്ചു കൊണ്ട് എന്തോ പൊതിക്കെട്ട് നാണപ്പന്‍ ചേട്ടന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും വാങ്ങുന്നു.. അവന്റെ ഇടതു കൈ പോക്കറ്റില്‍ അപ്പോഴും വിശ്രമിയ്ക്കുന്നു.. സിഗരറ്റില്‍ നിന്നും വെണ്ണീറ്‌ വീണ്‌ നിത്യ കന്യകമാരായിരുന്ന രണ്ടു പരിപ്പുവടകളുടെ ചാരിത്ര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടത്‌ ഞാന്‍ ഞെട്ടലോടെ കണ്ടു.. എന്റെ രക്തം തിളച്ചു മറഞ്ഞു.. കാലുകളിലൂടെ എന്തോ വൈദ്യുതി ഇരച്ചു കയറുന്ന പോലെ തോന്നി..

"ഡാ.. പട്ടീ.. നീ എന്റെ പരിപ്പുവടയെ നശിപ്പിയ്ക്കും അല്ലേടാ...". ഞാനവന്റെ കോളറിനു കേറിപ്പിടിച്ചു കുലുക്കിക്കൊണ്ട് കുടഞ്ഞ്‌ അടുത്ത്‌ കിടന്നിരുന്ന BMW നോട്‌ ചേര്‍ത്ത് നിര്‍ത്തി മുട്ടുകാല്‌ പൊക്കി അടിവയറ്റിനിട്ട് ചവിട്ടാനോങ്ങി..
അവന്റെ കണ്ണട പറന്നു പോയി സീപോര്‍ട്ട് എയര്‍പോര്‍ട്ട് റോഡില്‍ വീണു.. ഒരു നിയോഗം എന്ന പോലെ അതു വഴി വന്ന ആലുവ ksrtc ബസ് കണ്ണട അരച്ചെടുത്ത്‌ കൊണ്ടു പോയി.. അവന്റെ കയ്യിലിരുന്ന സിഗരറ്റ് ആ വെപ്രാളത്തില്‍ താഴെ വീണു പോയിരുന്നു..

"നിനക്ക് സിഗരറ്റ് വലിക്കണോടാ...?", ഞാനവടെ നിന്ന് ഉറക്കെ അലറി
ചുറ്റുപാടുമുള്ളവര്‍ ചെവികള്‍ കൂര്‍പ്പിച്ചു.. എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ധരായി ഇങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മറ്റ് തട്ടുകടകളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന കുറേ പേര്‍ സംഭവ സ്ഥലത്തേയ്ക്ക്‌ ഓടി വന്നു. ആളുകള്‍ കൂടുന്നത്‌ കണ്ട്‌ നാണപ്പന്‍ ചേട്ടന്റെ കണ്ണൂകള്‍ വിടര്‍ന്നു, കൂടുതല്‍ മൈദ ഇട്ട് ഒരു പിടി പിടിയ്ക്കാന്‍ പയ്യന്‌ സിഗ്നല്‍ കൊടുത്തു.

കോട്ടിട്ടവന്റെ കൈ പൊങ്ങിയില്ല.. ചുണ്ടുകള്‍ വിറച്ചു.. ഒരു നിമിഷം അവനൊന്നു പതറി.. എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒന്ന് ഒഴിവാവണം എന്നു മാത്രമായിരുന്നിരിയ്ക്കണം അവന്റെ ചിന്ത..
"ഓ.. ശരി.. ശരി.. കമോണ്‍ ലീവ് മി നൗ.. സീ പീപ്പിള്‍ ആര്‍ വോച്ചിങ് .. ജസ്റ്റ് ലീവ് മി നൗ. ഫോര്‍ ഗോഡ്സ് സെയ്ക്.. ഡോണ്ട് ക്രിയേറ്റ് ഏ സീന്‍ ഹിയര്‍.. ഇനഫ് മേന്‍.. ലെറ്റ് മീ ലീവ് നൗ... പ്ലീസ്..", അവന്‍ അടക്കം പറയുന്നതു പോലെ എന്നോട് പറഞ്ഞു..
"ഛേ.. ഗെറ്റ് ലോസ്റ്റ് യൂ ...", ഞാന്‍ പല്ലുകളിറുമ്മിക്കൊണ്ട് അവന്റെ കോട്ടിന്റെ കോളറില്‍ നിന്നു പിടി വിട്ടു.

അടുത്ത് സിഗരറ്റ് പുകച്ചിരുന്ന രണ്ട് പേര്‍ ന്യൂട്രലായി അതു താഴെയിട്ട് ഷൂ കൊണ്ട് തീ കെടുത്തി മറ്റു കാണികളോടൊപ്പം ചേര്‍ന്നു..
കുറ്റവാളി ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ പോയി അവരിലൊരാളായി പതുക്കെ നടന്നകന്നു..

നായിക, തന്നോട്‌ മോശമായി പെരുമാറിയ വില്ലനെ, നായകന്‍ അടിച്ചൊതുക്കുമ്പോള്‍ പ്രോത്സാഹിപ്പിയ്ക്കുന്ന അതേ ആവേശത്തോടെ പരിപ്പുവടകള്‍ ഈ കാഴ്ചകള്‍ കണ്ട് പുളകം കൊണ്ടു.. അവസാനം വില്ലന്റെ പരാജയം കണ്ട്‌, "Darling.. you are mine" ഭാവത്തോടെ എന്നെ കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട്‌ ഉഴിഞ്ഞു..

നാണപ്പന്‍ ചേട്ടന്‍ അടുത്ത പരിപ്പുവട ഉരുട്ടിയെടുത്ത്, നടുവില്‍ പതുക്കെ വിരലുകള്‍ കൊണ്ടമര്‍ത്തി ഷെയ്പ് ആക്കി, ആരെയോ മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ച് തിളച്ചു മറിയുന്ന എണ്ണയിലേയ്ക്കെറിഞ്ഞു..

"ദാ.. പരിപ്പു വട.."
"ങേ..", ഞാന്‍ കണ്ണുകള്‍ മിഴിച്ചു നോക്കി..
"രണ്ട് പരിപ്പുവട അല്ലേ പറഞ്ഞത്‌.. ഇതാ..", സ്ലോമോഷന്‍ പയ്യന്‍ വൃത്തിയായി പൊതിഞ്ഞ പരിപ്പുവട എന്റെ നേര്‍ക്കു നീട്ടിപ്പിടിച്ചു നില്‍ക്കുന്നു. കോട്ടിട്ടവന്‍ യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവും ഇല്ലാതെ അവിടെ നിന്ന് പുക ഊതി വിടുന്നു.. ഓടികൂടിയവരും, നിലത്തു വീണ്‌ പൊടിഞ്ഞ കണ്ണടയും എല്ലാം ഒരു ഞൊടിയിടയില്‍ അപ്രത്യക്ഷമായി..

പരിപ്പുവടകളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ രണ്ടെണ്ണം അപമാനഭാരം താങ്ങാനാകാതെ കരഞ്ഞു:
"കണ്ടോ .. ഈ ദുഷ്ടന്‍.. വെണ്ണീറ്‌ വീഴ്ത്തി എന്നെ നശിപ്പിച്ചു.. ചെല്ല്‌.. പോയി ചോദിയ്ക്ക്‌.. അങ്ങോട്ട് ചെന്ന്‌ ചോദിയ്ക്ക്‌..", കരച്ചില്‍ ചെവിയില്‍ തുളച്ചു കയറി..
"എത്രയായി?", ഞാന്‍ ചോദിച്ചു..
"പത്തു രൂപ..", സ്ലോമോഷന്‍ പയ്യന്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു..
ഞാന്‍ പത്തു രൂപ പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും എടുത്തു കൊടുത്ത ശേഷം കോട്ടിട്ടവന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു, അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി.
കോട്ടിട്ടവന്‍ പുരികമുയര്‍ത്തി, "ഉം..? എന്താടാ പുല്ലേ.." എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ആംഗ്യം കാണിച്ചു..
"ഒന്നുല്ല", എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഒരു സിഗ്നല്‍ അങ്ങോട്ടും തിരിച്ചു കൊടുത്ത്‌ ഞാന്‍ പതുക്കെ നടന്നകന്നു..

എന്റെ സങ്കല്പത്തിലെ യോയോ

സമകാലികമായ ശൈലികളില്‍ നിന്നും ഏറെ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു തരം ശൈലിയാണ്‌ "യോയോ" ശൈലി. "യോയോ"വിനെ ഒരു പ്രസ്ഥാനം, ശൈലി, സമ്പ്രദായം, സംസ്കാരം, ചിന്താധാര - എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും വിശേഷിപ്പിയ്ക്കാം.

ഒരു ശരാശരി മനുഷ്യന്‌ "യോയോ" ആയി രൂപാന്തരം പ്രാപിയ്ക്കാന്‍ എത്രത്തോളം അധ്വാനം ആവശ്യമുണ്ട്, എന്നതിനെക്കുറിച്ച് നടത്തിയ പഠനത്തില്‍ നിന്നും ആവീര്‍ഭവിച്ച സാമാന്യമായ മാനദണ്ഡങ്ങള്‍ ആണ്‌ ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്‌. അത്ഭുതമെന്നു പറയട്ടെ! കുറച്ചു കാര്യങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചാല്‍ ആര്‍ക്കു വേണെമെങ്കിലും യോയോ ആവാം.. "യോയോ" ധാര പിന്തുടരുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് മസില്‍ കൊണ്ട്‌ ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല എന്നതു വളരെ വ്യക്തമാണ്‌. അതു കൊണ്ടു മെലിഞ്ഞവര്‍ക്കും, ശോഷിച്ചവര്‍ക്കും രണ്ടാമതൊന്നാലോചിയ്ക്കാതെ കണ്ണുമടച്ച്‌ തിരഞ്ഞെടുക്കാവുന്ന സമ്പ്രദായം ആണ്‌ "യോയോ".

ഭൗതികവും പ്രത്യക്ഷവുമായ രൂപത്തില്‍ നിന്നും തുടങ്ങി "യോയോ" യുടെ സൂക്ഷ്മ തലങ്ങളെ തെല്ലൊന്ന്‌ വിശകലനം ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമമാണിവിടെ. യോയോ ധാര പിന്‍‌തുടരുന്നവര്‍ക്ക്‌ ആത്മപരിശോധന നടത്തുവാനും, യോയോ ആവാന്‍ കൊതിയ്ക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ ഒരു പ്രചോദനമാകാനും ഉതകട്ടെ ഈ കുറിപ്പ്‌..

യോയോയുടെ ശാരീരികമായ തലങ്ങളില്‍ നിന്നു തുടങ്ങാം.
1) തലമുടി - ടൗണിലുള്ള ടിവി വെച്ച ഹെയര്‍ ഡ്രസ്സിംഗ് സെന്ററില്‍ നിന്നു ഇഷ്ടമുള്ള ഡിസൈന്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കാം.. ടിവി സര്‍‌വ്വസാധാരണമാകുന്നതു കൊണ്ട്‌ rate അന്വേഷിക്കുന്നതാവും കൂടുതല്‍ നന്നാവുക. എത്രത്തോളം പ്രാകൃതമാകുന്നുവോ അത്രയും നന്ന്‌. കണ്ടാല്‍ എല്ലാവരും "ഒന്നു" നോക്കണം. ഒരു പ്രാവിശ്യത്തില്‍ കൂടുതല്‍ നോക്കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ കാര്യമായി എന്തോ കുഴപ്പം സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു വേണം കരുതാന്‍. ബ്രില്‍ ക്രീം വാങ്ങാന്‍ പറ്റുന്നവര്‍ അതു കോരിത്തേക്കുക അല്ലാത്തവര്‍ പച്ചവെളിച്ചെണ്ണ പൊത്തുക.
പുതിയ പുതിയ hair style കൊണ്ടു വരാന്‍ നിരീക്ഷണപാടവം പോഷിപ്പിച്ചേ മതിയാവൂ. M-TV, V-Channel, SS Music ഇതിലൊക്കെ വരുന്ന hip-hop ഗാനരംഗങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുക. പുത്തന്‍ "യോയോ" തരംഗങ്ങളുമായി എപ്പോഴും updated ആയിരിക്കുക.

2) മീശയും യോയോയും ഒരേ തൂവല്‍‌പക്ഷികള്‍ അല്ല. മീശയെ സ്നേഹിക്കുന്നവര്‍ക്ക്‌ യോയോ എന്നും വെല്ലുവിളി ആണെന്നു പറയാതെ വയ്യ. മീശ ഒന്നുകില്‍ trim ചെയ്യുക, അല്ലെങ്കില്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും കളയുക. കട്ടി മീശയും വെച്ചുകൊണ്ട്‌ യോയോ lookല്‍ നടന്നാല്‍, യോയോ ദൈവങ്ങള്‍ ശപിയ്ക്കും. പിന്നെ ഒരു തിരിച്ചുവരവും ശാപമോക്ഷവും ഒക്കെ, സമയം കുറേ പിടിയ്ക്കും..

3) താടി - ബുള്‍ഗാന്‍, ഫ്രഞ്ച് എന്നീ പഴഞ്ചന്‍ styleല്‍ നിന്നു മാറി ക്രിയാത്മകമായ കൊത്തുപണികള്‍ ഉള്ള പുതു ശൈലിയിലേക്ക് വരണം. നേരത്തെ മുടിയുടെ കാര്യത്തില്‍ പറഞ്ഞ - "ഒന്നു" നോക്കണം എന്ന കാര്യം ഏറെക്കുറെ എല്ലാ "യോയോ" രീതികള്‍ക്കും ഉപയുക്തമാണ്‌.

4) കണ്ണാടി - അഥവാ glasses - "അയ്യേ.. ഇതിവനു ചേര്വോ.." എന്നു ആരും ചോദിക്കുന്ന തരത്തിലാവണം തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടത്‌.. ഇതില്ലെങ്കിലും "യോയോ" ആകാം എന്നുള്ളതു കൊണ്ട് കണ്ണാടിയെ കുറിച്ചാലോചിച്ച്‌ കൂടുതല്‍ തല പുണ്ണാക്കേണ്ട കാര്യമില്ല.

5) തൊപ്പി - ഏതെങ്കിലും ഒരു തൊപ്പി, എന്തു രീതിയിലുള്ളതായാലും തൊപ്പിയായാല്‍ മതി. തൊപ്പി ഉണ്ടായേ തീരൂ..

6) ഷര്‍ട്ട് ഇറക്കം കുറഞ്ഞത്‌ പകുതി ഇന്‍സൈഡ് - അഥവാ പകുതി ഔട്ട്സൈഡ് ചെയ്യുക. യാതൊരു കാരണവശാലും മുഴുവനായി ഇന്‍സൈഡോ ഔട്ട്സൈഡോ ചെയ്യാന്‍ പാടില്ല. മുന്‍‌വശത്തെ പകുതിയോടൊപ്പം പുറകുവശം ലേശം ഇന്‍ ചെയ്യാം. എന്തായാലും കാണുന്നവര്‍ക്ക്‌ ഇന്‍സൈഡ് ആണോ ഔട്ട്സൈഡ് ആണോ എന്നു ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടാകാന്‍ പോന്നതാവണം. അത്രയും ശ്രദ്ധിയ്ക്കണം.
രണ്ട് layer ആവശ്യമുള്ളവര്‍ക്ക്‌ അകത്ത്‌ teeshirt ഉം, പുറത്ത്‌ കറുപ്പ്‌ ജാക്കറ്റും ധരിയ്ക്കാം. തണുപ്പുള്ള നവംബര്‍, ഡിസംബര്‍ മാസങ്ങളിലാണ്‌ ഈ വേഷം അഭികാമ്യം.

7) ഇനി പാന്റ് രണ്ടു പ്രധാന വിഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്നും അഭിരുചിയ്ക്കനുസരിച്ച് യഥേഷ്ടം തിരഞ്ഞെടുക്കാം.
a) കാര്‍ഗോസ് - അകത്ത്‌ അത്രക്ക്‌ കേമമായ brand ഇല്ലാത്തവര്‍ക്കും, മാന്യതയുടെ അതിര്‍‌വരമ്പുകള്‍ക്കകത്ത് കഴിയുന്നവര്‍ക്കും ഒരു പോലെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന വളരെ ഉപയോഗപ്രദമായ ഇനം പാന്റാണിത്‌. ചറപറാ പോക്കറ്റുക്കളും, വലിയ കാലും, ഞാന്നു കിടക്കുന്ന കൊളുത്തും ആകെ ഒരു ആനച്ചന്തം ആണിവന്‌. ഇത്തിരി മെലിഞ്ഞവര്‍ക്ക് കേറി ഒന്നു മിനുങ്ങാന്‍ പറ്റുന്ന ഇനവും ഇവന്‍ തന്നെ. ഒരു ഇരുപതു കൂട്ടം സാമാനങ്ങള്‍ ഇവന്റെ പോക്കറ്റുകളില്‍ വെച്ച് അനായാസേന കൊണ്ടു പോകാം എന്ന ഒരു നേട്ടം കൂടി ഉണ്ട്‌ ഈ ചുള്ളന്‍ പാന്റിന്‌..
b) ലോ വെയ്സ്റ്റ് - അകത്ത്‌ കേമമായ brand ഉണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രം - അതിന്റെ വിശേഷം നാട്ടുകാരെ അറിയിക്കാനും, മാന്യതയുടെ അതിര്‍‌വരമ്പുകളില്‍ "ആണോ" "അല്ലയോ" എന്നു നാട്ടുകാരെ ഇരുത്തി ചിന്തിപ്പിക്കാനും പോന്ന പോക്കിരി jeans ആണിവന്‍. മിഡി പോലെ താഴോട്ടിറക്കി, അകത്തെ ബ്രാന്‍ഡ് പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചു നടക്കാന്‍ പാകത്തിനേ ഇവനെ ധരിക്കാന്‍ പറ്റൂ. നാട്ടുകാരുടെ പ്രാര്‍ത്ഥനയാണോ അതോ ലോവെയിസ്റ്റിന്റെ design ആണോ ഇത്‌ ഊരിപോകാത്തതിനുള്ള കാരണം എന്ന് വ്യക്തമായി അറിവില്ല. എന്തായാലും - ഉരിഞ്ഞു ഉരിഞ്ഞില്ല, അകത്തും brand, പുറത്തും brand എന്നതൊക്കെയാണ്‌ ലോവെയിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍.

8) ഫോര്‍മല്‍ ആണെന്ന് ഒരു കുഞ്ഞിനു പോലും സംശയം തോന്നാത്ത രീതിയിലുള്ള പാദരക്ഷകള്‍ വേണം തിരഞ്ഞെടുക്കാന്‍. പാദരക്ഷകള്‍ എന്നു പറയുമ്പോള്‍ ഷൂ എന്നു വേണം കരുതാന്‍. Adidas, Nike, Wu, Reebok, Woodland ഇങ്ങനെ അങ്ങോട്ട് പോകാം, അല്ലെങ്കില്‍ ഇത്തിരി തന്റേടവും, സാമര്‍ത്ഥ്യമുള്ളവര്‍ക്കായി "കമ്പിനി" സാധനങ്ങള്‍ വേറേയുണ്ട് - Adibas, Nikke, Woo, Reehok, Woodlands അങ്ങനേം പോകാം. എന്തായാലും ഷൂ ഇല്ലാതെ "യോയോ" ആവുന്നതിനെ കുറിച്ചു സ്വപ്നം കാണുകയേ വേണ്ട..

9) വാച്ച് - ഭാരം കൂടും തോറും "യോ" കൂടിക്കൊണ്ടേ ഇരിക്കും. ഇടത്തരം ഭാരം കൊണ്ട്‌ തൃപ്തിപ്പെടുന്നവര്‍ യോയോ-സാക്ഷാത്കാരം കിട്ടാതെ വെറും "യോ" ആയി ഗതി കിട്ടാതെ അലഞ്ഞു നടന്ന്‌, "യ്യോ" ആയി അവസാനിച്ച ചരിത്രവും ഉണ്ട്‌. മറ്റെല്ലാ വേഷവിധാനങ്ങളെയും പോലെ, "ഗഫൂര്‍ ക ദോസ്തിന്റെ" കടയില്‍ നിന്നും വാങ്ങാന്‍ പറ്റുന്ന ഇനം ഇതിലും ഉണ്ട്‌ - സമയം അല്ല പ്രധാനം സ്റ്റൈല്‍ ആണ്‌..

10) വള(ഒറ്റ കയ്യില്‍ മാത്രം - സ്റ്റീലിന്റെ), കടുക്കന്‍ (ഒറ്റ കാതില്‍ മാത്രം സ്റ്റീലിന്റെ), മാല(ചങ്ങല പോലുള്ളത്‌ - ഒരു കഴുത്ത്‌ മാത്രം ഉള്ളതു കൊണ്ടും, അര മാലയ്ക്ക്‌ നിലനില്പ്പില്ലാത്തതു കൊണ്ടും ഒരു മാല പൂര്‍ണ്ണമായും ധരിയ്ക്കാം).

11) Headphone/Earphone - നിര്‍ബന്ധമായും ധരിച്ചിരിക്കണം. പാട്ടുപെട്ടി ഇല്ലെങ്കിലും, earphone നിര്‍ബന്ധമായും ചെവിയിലുള്ള തുളകളില്‍ തിരുകണം, പാട്ടിന്റെ താളത്തില്‍ ഇടയ്ക്ക്‌ തല ആട്ടണം. പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിയ്ക്കുക - HipHop, Rock, Pop അല്ലാതെ വേറെ ഒരു genre പാട്ടുകള്‍ ഇതിനകത്തു നിന്നും കേട്ടാല്‍, അതില്‍‌പരം ഒരു നാണക്കേട്‌ ഒരു "യോയോ"ക്ക്‌ സംഭവിക്കാനില്ല. ഭക്തിഗാനവും കേട്ടു പോകുന്ന "യോയോ"വെ ആര്‍ക്കെങ്കിലും ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ പറ്റുമോ?

12) മുഖവ്യായാമം - അനുഭവത്തില്‍ നിന്നും ലഭിയ്ക്കുന്ന ഫലപ്രാപ്തി അഭിനയത്തിലൂടെ അപ്രാപ്ര്യമാണെങ്കിലും - സാമ്പത്തികമായ ഭദ്രത കൂടി പരിഗണിയ്ക്കുന്ന ഒരു യോയോ തൊഴുത്തിലും, അറവുശാലകളിലും ദിവസേന അല്പം സമയം ചെലവഴിയ്ക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും. പോത്ത്‌, എരുമ, പശു, ആട്‌ തുടങ്ങിയ മൃഗങ്ങളുടെ ഭോജനരീതിയും, ശൈലിയും പൂര്‍ണ്ണമായി ഉള്‍ക്കൊള്ളണം. ഇനി സാമ്പത്തികമായി മുന്നോക്കം നില്‍ക്കുന്നവര്‍ക്ക് bigbabol, boomer തുടങ്ങി orbit, Happy dent പോലുള്ള "ഒട്ടിപ്പോ" മിഠായികള്‍ സ്വാഭാവികമായി ചവച്ചു കൊണ്ടിരിയ്ക്കാം.. ഈ ചവയ്ക്കല്‍ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്‌.. coolness ന്റെ ചിഹ്നമാണ്‌ ഈ ചവയ്ക്കല്‍. ചുറ്റും എന്തു മാരകമായ സംഭവങ്ങള്‍ നടന്നാലും, ചവച്ചു കൊണ്ട് എല്ലാം നേരിടണം..

സാധാരണക്കാരനായ "യോയോ" ആയാല്‍ മതിയെങ്കില്‍ ഇത്രയും കൊണ്ട്‌ അവസാനിപ്പിക്കാം. ഇത്തിരി കടുത്ത "യോയോ" ആവണമെങ്കില്‍, ശരീരത്തില്‍ ആസകലം തുളകളിട്ടു അവിടെയൊക്കെ സ്റ്റീല്‍ കൊളുത്തുകള്‍ ഞാത്തിയിട്ടു നടക്കാം.

ഇത്രയുമായപ്പോള്‍ ഭൗതികമായ വശങ്ങള്‍ ഏറെക്കുറേ പൂര്‍ത്തിയായെന്നു പറയാം. പക്ഷെ "യോയോ" അടുക്കും തോറും ആഴം കൂടി വരുന്ന സാഗരം ആണ്‌, ഒരു മിടുക്കന്‍ യോയോ ഭാഷാപരവും വാചികവുമായ ആയ ചില പ്രയോഗങ്ങള്‍ കൂടി സ്വായത്തമാക്കേണ്ടതുണ്ട്‌.
അടിസ്ഥാനപരമായുള്ള നിയമം - വാക്യങ്ങള്‍ വെട്ടി ചുരുക്കുക എന്നതു തന്നെ ആണ്‌. പിന്നെ അല്പം രൂപാന്തരങ്ങളും, കേള്‍‌വിക്കാരെ കോരിത്തരിപ്പിക്കുന്ന - ഇവന്‍ കൊള്ളാലോ - എന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന പ്രയോഗങ്ങളും..

ഒരു യോയോ മനുഷ്യന്‍ എഴുതുമ്പോള്‍ ഒരൊ വാക്കിലും യോയോ ശൈലി തുളുമ്പി നില്‍ക്കണം. വാക്കുകളിലെ അക്ഷരങ്ങള്‍ വെട്ടിച്ചുരുക്കുന്നതോടൊപ്പം താഴെ പറഞ്ഞതു പോലുള്ള ചില പരിണാമങ്ങളും അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്‌:-
1) my = ma (ഉദാ: my pen മറന്നേക്കൂ ഇനി മുതല്‍ ma pen)
2) s = z (s ന്റെ ഉപയോഗം പരമാവധി കുറയ്ക്കുക, z ന്റെ ഉപയോഗം പരമാവധി കൂട്ടുക. ഉദാ: becoz, wazz up, itz)
3) Yes = Yep, Yeah, Yo അല്ലെങ്കില്‍ Yup
4) OK = K
5) No = Nope (കോപ്പ്‌ ഇടയ്ക്കു പ്രയോഗിച്ചേ മതിയാവൂ)
6) want to = wanna
7) going to = gonna
8) ഡാ ചെക്കാ = Hi dude, Hey dude
9) girls = gals
10) then = den
11) there = der
12) the = d
13) are = r
14) I am = am
15) to = 2

ഇനി സന്ദര്‍ഭോചിതമായി ഉപയോഗിയ്ക്കാന്‍ പറ്റുന്ന ചില വാക്കുകളും, ശബ്ദങ്ങളും:-
1) ഒരു ഗ്യാപ് കിട്ടുമ്പോള്‍ cool എന്നു പറയണം, എത്ര hot ആണെങ്കിലും.
2) അബദ്ധം പറ്റുമ്പോള്‍, oops എന്നും, Oh! എന്നും.. പിന്നെ സ്വന്തമായി ചില പരീക്ഷണശബ്ദങ്ങള്‍ - ഓവര്‍ ആക്കാതെ പ്രയോഗിയ്ക്കുകയും ആവാം..
3) ആശ്ചര്യപ്പെടുമ്പോള്‍, WOW, OMG, Ah, Oh, huh, uh.. എന്നും.
4) നിര്‍‌വികാരത കാണിയ്ക്കാന്‍ mm, hmm എന്നൊക്കെ ഇടയ്ക്കു പറയണം.
5) അതൃപ്തി കാണിക്കാനായി, what the hell (WTH) ഉം ഇത്തിരി കടുത്ത പ്രയോഗമായ WTF ഉം പ്രയോഗിയ്ക്കാം.

എല്ലാ പ്രമുഖ സോഷ്യല്‍ നെറ്റ്‌വര്‍ക്കുകളിലും ഒരു account, ചേതന്‍ ഭഗതിന്റെ പുസ്തകങ്ങളോട്‌ തീക്ഷ്ണമായ ഒരു ആരാധന(5 point someone, 3 mistakes of my life ഇതു രണ്ടും വായിച്ചിട്ടൂണ്ടെന്ന് എല്ലാവരും അറിയണം). ഇതൊക്കെ ഒരു discussion ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍ മറ്റ്‌ "യോയോ"കളുടെ ഇടയില്‍ പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ ഗുണം ചെയ്യും..
ഫോട്ടോയ്ക്ക്‌ പോസ് ചെയ്യുമ്പോള്‍ "യോയോ" അടയാളം നിര്‍ബന്ധമായും കാണിയ്ക്കണം - ചൂണ്ടാണി വിരലും നടുവിരലും ചേര്‍ത്ത്‌ ഒരു വശത്തേയ്ക്കും, മോതിരവിരലും ചെരുവിരലും ചേര്‍ത്ത് മറുവശത്തേയ്ക്കും V ആകൃതിയില്‍ പിടിച്ച്‌ നില്‍ക്കുന്നതാണ്‌ അന്തരാഷ്ട്ര അംഗീകാരം ഉള്ള "യോയോ" അടയാളം.

വെറുതെ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍, ഇടതുകയ്യിന്റെ പെരുവിരല്‍ പാന്റിന്റെ ഇടതു പോക്കറ്റിലും, വലതുകയ്യിന്റെ പെരുവിരല്‍ പാന്റിന്റെ വലതു പോക്കറ്റിലും താഴ്ത്തി, ചുമലുകള്‍ നന്നായി മുകളിലേക്കു stretch ചെയ്ത ശേഷം, ഇടത്തോട്ടും വലത്തോട്ടും, അരയ്ക്കു മുകള്‍ഭാഗം പതുക്കെ ചലിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിയ്ക്കാം. ഇടയ്ക്കു ചുമലുകള്‍ താഴ്ത്തി വിശ്രമിയ്ക്കാം; ഒരു ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം ഇതു വീണ്ടും ആവര്‍ത്തിയ്ക്കാം.

ആദ്യകാലങ്ങളില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് "യോയോ" മനുഷ്യനെ സ്വീകരിക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാവും. "എടാ ബെടക്കേ, എന്താണ്ടാ അന്റെ കയുത്തില്‌ ഇയ്യ് ചങ്ങല ഞാത്തി നടക്കണത്‌.." എന്നു പറഞ്ഞ ആളുകള്‍ തന്നെ, പിന്നീട്‌, "ഓനോ.. ഓനാളൊരു യോയോ ല്ലേ മോനേ" എന്നു പറയും. അന്നാണ്‌ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഒരു "യോയോ" വിന്റെ ജനനം.

പുത്തന്‍ വശീകരണകലകള്‍

സമയം നട്ടുച്ച. ചുട്ടു പഴുത്ത നാഷനല്‍ ഹൈവേ. വൈറ്റില ജങ്ക്ഷന്‍. സ്വയം "ഡ്രൈഫ്രൈ" ആയിപ്പോകുന്നതിനു മുമ്പ്‌ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ള ചുവപ്പു ബസ്സില്‍ കയറിപ്പറ്റണമെന്ന് മാത്രമാണ്‌ ഇപ്പോള്‍ എന്റെ ചിന്ത. അതു കൊണ്ടു തന്നെ, അതേ ബസ്സിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി വേഗത്തില്‍ നടന്നിരുന്ന, പ്രാരാബ്ധക്കാരനായ ചേട്ടനെയും, ഭാര്യയേയും, മിഠായി തിന്ന പല്ലുകളുള്ള ചെക്കനെയും, തള്ളിമാറ്റി ഇടയില്‍ക്കൂടി ഞാന്‍ ബസ്സിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി കുതിച്ചു.. ക്ലീനര്‍ ചേട്ടന്‍ ബസ്സിനു താഴെ ഇറങ്ങി നിന്നു ഡബിള്‍ ബെല്‍ മുഴക്കിയപ്പോള്‍, ഞാന്‍ ഞെട്ടി..

"പണ്ടാരക്കാലാ പോവല്ലേ.. ഈയുള്ളവനേം കൂടി കേറ്റീട്ടു പോടാ.." (ഗദ്ഗദം)

പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ ഒരിറ്റു ദയ - അതെനിക്കു കിട്ടി.. പട്ടിയെപ്പോലെ കിതച്ചു കൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ കഷ്ടിച്ചു കയറിപ്പറ്റി.
"താങ്ക്‌യൂ ചേട്ടാ", എന്നു പറഞ്ഞില്ല, പക്ഷെ ഒന്നു തിരക്കിട്ട്‌ ചിരിച്ചു, അതീവ ബഹുമാനത്തോടെ..
"ഹോ.. ഞാന്‍ കേറി.. ഇനി വിട്ടോ..", എന്നു മാത്രമായിരുന്നു ചിരിയുടെ അര്‍ത്ഥം. "
ആ പ്രാരാബ്ധച്ചേട്ടന്‍ ഓടിപ്പിടച്ചെത്തുമ്പോഴേക്കും ഒരു നേരമാകും..വാ നമുക്കു പോവാന്നേ...", എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഞാന്‍ നോക്കി. പക്ഷേ ക്ലീനര്‍ ചേട്ടന്‌ കണ്ട മൈന്‍ഡ് ഇല്ല.

ഞാന്‍ അടുത്തു കണ്ട സീറ്റില്‍ ഇരിപ്പൂറപ്പിച്ച്‌, ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന കിതപ്പ്‌ കിതച്ചു തീര്‍ത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
"എന്റമ്മോ.. എന്തൊരു ചൂടാത്‌.."

"വേഗം വാടീ.. വണ്ടിയിപ്പൊ എടുക്കും..", പുറത്തൊരു ബഹളം.
"ഓ.. പ്രാരാബ്ധക്കാരന്‍ ചേട്ടന്‍..", ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ കണക്കു കൂട്ടി, "ഛെ.. വെയിലും കൊണ്ട്‌ ഓടിയതു മിച്ചം.."

"പോവല്ലേ.. ഒരാളു കൂടി കേറാനുണ്ട്‌.. ഒന്നു വേഗം വാടീ..", പ്രാരാബ്ധക്കാരന്‍ ചേട്ടന്‍ സ്റ്റെപ്പിനടുത്ത് നിന്നു മുറവിളികൂട്ടി, "ബെല്ലടിക്കല്ലേ.. ബെല്ലടിക്കല്ലേ.. ദാ എത്തിപ്പോയി... വേം വാ.. വേം വാ.. ഹോ.. ഇവളെക്കൊണ്ട്‌.."

ചേച്ചി, മിഠായി തിന്ന പല്ലുകളുള്ള ചെക്കനേം തൂക്കി ഓടിക്കേറിയപ്പോ, പ്രാരാബ്ധക്കാരന്‍ ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു - "ങാ.. ഓക്കെ.."
ക്ലീനര്‍ ചേട്ടന്‍ അതു കേട്ടതായി ഭാവിച്ചില്ല.. മണിയടിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.. ദൂരെ ആരോ ഓടിപ്പിടച്ചു വരുന്നുണ്ടാവും..
പ്രാരാബ്ധക്കാരന്‍ ചേട്ടന്‍ എന്റെയടുത്ത്‌ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു.
"എന്തൊരു വെപ്രാളമായിരുന്നെടാ.. കണ്ടോ, ഞങ്ങളൊക്കെ കേറീട്ട്‌ നീയൊക്കെ വീട്ടീ പോയാ മതിയെടാ..", എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ എന്നെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചു

മിനിട്ടുകള്‍ ഒന്ന് - രണ്ട് - മൂന്ന്‌ - നാല്‌.. ഇങ്ങനെ കടന്നു പോയി..

മണിയടി മാത്രം നില്‍ക്കാതെ തുടരുന്നു..

അപ്പോള്‍ പുറകില്‍ നിന്നും ഒരു അപ്പാപ്പന്‍, "നിങ്ങ മണിയടിച്ചിരിക്കാണ്ട്‌ ഒന്നു പോടാ അപ്പാ.. കൊറ നേരായല്ല തൊടങ്ങീട്ട്.. ചൂടെടുത്തിട്ട് മനുഷ്യന് നിക്കക്കള്ളിയില്ല, അതിന്റെടക്കാ അവന്റെ ഒരു കലാപരിപാടി.. എടുക്കെടാ വണ്ടി.."

അപ്പോഴാണ്‌ ഈ മണിയടിയുടെ ഗുട്ടന്‍സ് എനിക്കു പിടികിട്ടിയത്.. ഭയങ്കര തെരക്കുള്ള ആള്‍ക്കാരെ അത്ര പെട്ടെന്നൊന്നും പുറപ്പെടാത്ത പാട്ട ബസ്സില്‍ കേറ്റാന്‍ വേണ്ടിയുള്ള ഗൂഢതന്ത്രം.. "ഇതില്‌ വേണ്ട അടുത്തതില്‌ പോകാം" എന്നു വിചാരിച്ചു നില്‍ക്കുന്നവരെയും, "എനിക്ക്‌ ഒരു മണിക്കു മുമ്പ് അങ്ങെത്താനുള്ളതാ" എന്നു വിചാരിച്ചു നില്‍ക്കുന്നവരെയും, "ഈശ്വരാ.. ഈ ചൂടീന്നെങ്ങനേങ്കിലും രക്ഷപ്പെട്ടാ മതി" എന്നു വിചാരിച്ചു നില്‍ക്കുന്നവരെയും - എല്ലാം ഒരു പോലെ കഴുതകളാക്കുന്ന പുതിയ വശീകരണ മന്ത്രമായിരുന്നു ഈ മണിയടി..

"ഈശ്വരാ എന്തൊരു കൊടും ചതി..", ഞാന്‍ ജനാലയ്ക്കകത്തു കൂടി തല പുറകോട്ടിട്ടു നോക്കി.. ദൂരെ പെട്ടീം തൂക്കി ഒരു പ്രായമായ ആള്‍ ഓടി വരുന്നു.. മണിയടിയ്ക്കുമ്പോള്‍ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക്‌ ആ വഞ്ചകന്‍ - "പോവല്ലേ പോവല്ലേ.. ഒരാളു കൂടി കേറിക്കോട്ടേ.." എന്നൊക്കെ ഡ്രൈവറോട്‌ പുലമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു..

ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നയാള്‍ - "എന്റെ ക്ലീനര്‍ മോനേ, ഞാന്‍ ദാ എത്തിപ്പോയി.. ദാ ഇപ്പ പോകാം.." എന്ന ഭാവത്തോടെ കൃതജ്ഞത തുളുമ്പുന്ന ചിരിയോടെ ഓടിക്കേറുന്നു. "നിന്റെ ഈ കൃതജ്ഞത ഞാനറിയുന്നു. പക്ഷെ, ഞാന്‍ നിന്നില്‍ നിന്നും ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ല.. ദീന ദയാലുവായ ഈ ഞാന്‍ എന്റെ ഈ നിഷ്കാമകര്‍മ്മം കൊണ്ട്‌, ഈ ദയാവായ്പ് മറ്റുള്ളവരിലേക്കു പരമാവധി ചൊരിയട്ടെ.." അങ്ങനെ അനുഭവിക്കാന്‍ റെഡിയായി നില്‍ക്കുന്ന നിഷ്ക്കളങ്കന്മാരെ തിരഞ്ഞുകൊണ്ടീരിക്കുകയാണ്‌ ദയാശീലന്‍..

പ്രാരാബ്ധക്കാരന്‍ ചേട്ടനും, ഭാര്യയും, മിഠായി തിന്ന പല്ലുകളുള്ള ചെക്കനും, അപ്പാപ്പനും, പിന്നെ ഇതു പോലെ ഓടിക്കേറിയ സകലരും, ഓടിക്കേറി അന്തം വിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന പുതിയ അതിഥിയെ അകത്തേക്ക് സ്വാഗതം ചെയ്തു.. "വാ.. വാ.. കേറിയിരിക്ക്.."

സര്‍പ്രൈസ് സമ്മാനം

എന്തിനാ ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ ഒരു എടപാട്‌ എന്നു ചോദിച്ചാല്‍, ഒന്നിനും അല്ല.. "ചുമ്മാ" :)
കണ്ടാല്‍ ഒന്നു ഞെട്ടണം.. സന്തോഷം തോന്നണം.. പിന്നെ സൗഹൃദം പൂത്തുലഞ്ഞ്‌ അങ്ങോട്ട് സംഭവം ആകണം! ഇങ്ങനെ ചെറിയ ചെറിയ ഉദ്ദേശങ്ങളേ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ..

ഒരു ആത്മസുഹൃത്ത്‌ പുതിയ സ്ഥലത്തേക്ക്‌ മാറിപ്പോവുകയാണ്‌, പുതുമയുള്ള എന്തെങ്കിലും വാങ്ങി കൊടുക്കണം.. എന്തെങ്കിലും ഒന്നും പോരാ.. സംഗതി variety ആയിരിക്കണം.. കണ്ടാല്‍ ഒന്നു ഞെട്ടണം..
"എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തേ, നിനക്കു എന്താ ഇപ്പോ തരുക..", ഞാന്‍ തല പുകഞ്ഞാലോചിച്ചു..

പെട്ടെന്നു പണ്ട്‌ ജോസ് പറഞ്ഞ കാര്യം ഓര്‍മ്മ വന്നു. കാര്യം ജോസ് തല തിരിഞ്ഞവന്‍ ആണെങ്കിലും എടയ്ക്കൊക്കെ വളരെ innovative ആയിട്ടുള്ള ideas പറയാറുണ്ട്‌.. അധികം ആരും ചിന്തിക്കാത്ത മേഖലകളില്‍ കടന്നു ചെന്നു variety കാര്യങ്ങള്‍ ആലോചിക്കാന്‍ അവന്‌ ഒരു തരം "പ്രാകൃതമായ" വാസന ഉണ്ട്‌.
"ഫിഷ് ബൗള്‍ - അതിനകത്ത്‌ ഒരു ഫൈറ്റര്‍.. ദേ ദിങ്ങനെ.. ദിങ്ങനെ..", അതായിരുന്നു ജോസ് പണ്ടു പറഞ്ഞ ഐഡിയ
ആഹാ..! എന്തു നല്ല സമ്മാനം..

ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ സങ്കല്പിച്ചു നോക്കി.. സുഹൃത്ത്‌ പൊതി തുറന്നു നോക്കുന്നു, അത്ഭുതം കൊണ്ട്‌ കണ്ണുകള്‍ തള്ളുന്നു.. ഞാന്‍ "അതെ i mean it" ഭാവത്തോടെ പുഞ്ചിരിക്കുന്നു..
don't say a word, my dear friend ഓ.. അതു കൊള്ളം ! കിടിലം.. സൗഹൃദം പൂത്തുലയും.. ഒറപ്പാ..

"എടാ സുഹൃത്തേ നിനക്ക്‌ ഞാന്‍ ഫിഷ്‍ബൗള്‍ വാങ്ങി തരുമെടാ... ഫിഷ്‍ബൗള്‍..", ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചു - വച്ചു പിടിച്ചു സഫ പെറ്റ് സെന്ററിലേക്ക്‌.

അവിടെ മുലകുടി മാറാത്ത പോമറേനിയന്‍ പട്ടി മുതല്‍ താറാവ്‌, കോഴി, തത്ത, പൂച്ച, മീന്‍ എന്നു വേണ്ട വളര്‍ത്താന്‍ കൂട്ടാക്കുന്ന സകല ജീവികളും ഉണ്ട്‌.
കുറേ സംഭവങ്ങള്‍ ഒന്നിച്ചു കാണുമ്പോള്‍ എനിക്കു സ്വതവേ ശീലമായ "തൊള്ള തുറന്നു പോകല്‍" സ്വാഭാവികമായും അവിടെ വച്ചും അനുഭവപ്പെട്ടു..
ജോസിനെ കടത്തി വെട്ടുന്ന പല plans ഉം എന്റെ മനസ്സില്‍ ഓടിയെത്തി..
"ഒരു പോമറേനിയന്‍ ആയാലോ.. അല്ലെങ്കി വേണ്ട ഒരു പ്രാവ്‌.. ഛെ വേണ്ട കാഷ്ഠിച്ചു വൃത്തികേടാക്കും.. ഒരു മുയലായാലോ.. ഉം.. അത് ശരിയാവൂലാ.."
ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്ക്‌ ആണ്‌ പോകുന്നതു എന്നുള്ളതു കൊണ്ടും, 3 മണിക്കൂര്‍ ബസ്സില്‍ യാത്ര ചെയ്യണം എന്നുള്ളതു കൊണ്ടും, fish bowl ഇല്‍ തന്നെ ഉറച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ അവസാനം തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു..

മീശ അങ്ങോട്ട് ഘനത്തില്‍ വെക്കാത്തതു കൊണ്ട്‌ സ്വതവേ കടയില്‍ ചെന്നാലൊന്നും ബൂര്‍ഷ്വാസികളായ കടക്കാര്‍ ഇങ്ങോട്ട് വന്ന്‌ "സാര്‍ എന്താണ്‌ വേണ്ടത്‌" എന്നു ചോദിക്കാറില്ല.
അങ്ങനെ കയ്പേറിയ ചില അനുഭവങ്ങള്‍ ഉള്ളതു കൊണ്ട്‌ അധികം നിന്നു പരുങ്ങാതെ ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ കേറി ചോദിച്ചു..
"ചേട്ടാ ഫിഷ്‍ബൗള്‍ ഉണ്ടോ ഫിഷ്‍ബൗള്‍..? പെട്ടെന്ന്‌ പൊട്ടാത്തത്‌ വേണം..അങ്ങനെ എളുപ്പമൊന്നും ചാവാത്ത, പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളോട്‌ മല്ലടിച്ചു ജീവിക്കുന്ന ഒരു മീനും വേണം.."

"ഇങ്ങള്‌ ഫൈറ്ററെ കോണ്ടോയിക്കോളീ.. അല്ലെങ്കില്‍ ഗൗരാമി.."

"ഫൈറ്റര്‍ മതി ഫൈറ്റര്‍ മതി" - ജോസ്‌ പറഞ്ഞ കാര്യം ഓര്‍മ്മ വന്നു..
"ഉം, പിന്നെ.. കുറച്ചു സ്റ്റോണ്‍സും വേണം.."
അവിടെ പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചിരുന്ന സ്റ്റോണ്‍സ് ഒക്കെ ഞാന്‍ ആദ്യമേ കണ്ടിരുന്നു.. പളുങ്കു പോലുള്ളത്‌, ചുവപ്പു കളറില്‍ ഉള്ളത്‌, തെളക്കം ഉള്ളത്‌, വല്ലാണ്ടങ്ങോട്ട്‌ തെളങ്ങാത്തത്‌.. അങ്ങനെ പല തരം..
"എത്തറ പൈശയ്ക്ക് വേണം..?", അയാള്‍ ദേ ഇപ്പോ പൊതിഞ്ഞു തരാം എന്ന ഭാവത്തോടു കൂടി ചോദിച്ചു.
"അത്‌..", ഞാനൊന്നു പരുങ്ങി.
"സ്റ്റോണ്‍സിനൊക്കെ ഇപ്പൊ എന്താ വെല?", ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
"പോടാ കഴുവേറീ ഇപ്പോ എന്താ വെലാന്നോ.. പണ്ടതിന്റെ വെല എന്തായിരുന്നെന്നു നിനക്കറിയുമായിരുന്നോടാ?" എന്ന് ചിന്തിക്കാനുള്ള ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം അയാള്‍ തുടര്‍ന്നു..
"അതിപ്പോ പല വെലേന്റത്‌ണ്ട്‌.."
തിളങ്ങുന്ന ടൈപ്പിനെ ചൂണ്ടി ഞാന്‍ ചോദിച്ചു, "ഇതിനെന്താ വെല?"
"അത്‌ കൂടിയ ടൈപ്പ് ആണ്‌ മോനെ..", അയാള്‍ പറഞ്ഞു.
"നാറ്റിച്ചു.. ഛെ.. ഞാനെന്നാടോ നിങ്ങടെ മോനായത്‌ .. മനുഷ്യന്റെ മാനം കെടുത്താനായി ഓരോരുത്തര്‌ എറങ്ങിക്കോളും.. പ്രായം ഇത്തിരി ഉണ്ടെടോ.. മോനാണത്രെ മോന്‍..", ഞാന്‍ കട്ടയ്ക്ക്‌ serious ആയ ശേഷം ആവര്‍ത്തിച്ചു, "ഉം... എത്ര രൂപയാ?"

"കിലോന്‌ 300 രൂപ"

"എന്തായാലും basically ഇതു സ്റ്റോണ്‍ തന്നെ അല്ലേ...", ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു..
"ചേട്ടാ അത്രയ്ക്കങ്ങോട്ട്‌ തെളക്കം വേണ്ട..", ഞാന്‍ മന്ദഹസിച്ചു..
ആ ചിരിയില്‍ അയാള്‍ എന്നെ ആസകലം അങ്ങോട്ട്‌ മനസ്സിലാക്കിക്കളഞ്ഞു.. എനിക്കു പറ്റിയ റെയ്ഞ്ച് അയാള്‍ അരക്കിലോ പൊതിഞ്ഞു തന്നു.. "അരക്കിലോ" ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ല, പക്ഷെ, എനിക്കത്രയും മതിയായിരുന്നെന്നു അയാള്‍ മനസ്സിലാക്കി. "തന്നതില്ല പരനുള്ളു കാട്ടുവാന്‍ ഒന്നുമേ നരനുപായമീശ്വരന്‍" എന്നൊക്കെ പറയുന്നത്‌ വെറുതെയാണെന്നേ..

ഇത്തിരി വെള്ളത്തില്‍ ഫൈറ്ററിനെ വേറൊരാള്‍ അവിടെ റെഡിയാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു..
"കുറച്ചധികം സമയം യാത്ര ചെയ്യാനുള്ളതാണേ..", ഞാന്‍ സംശയത്തോടെ നോക്കിയപ്പോള്‍ അയാള്‍ ചോദിച്ചു.. "എത്ര മണിക്കൂര്‍?"
ശരിക്കും ഉള്ള രണ്ടു ദിവസവും, പിന്നെ എന്റെ വക ഒരൊറപ്പിനായി ഒരു ദിവസവും ചേര്‍ത്തു ഞാന്‍ പറഞ്ഞു, "3 ദിവസം"
അയാള്‍ കവര്‍ തുറന്നു ഓക്സിജന്‍ പമ്പ്‌ അകത്തേക്കിട്ട ശേഷം രണ്ടടി അങ്ങോട്ടടിച്ചു,
"ഇനി ഇതു 6 ദിവസം വേണെങ്കിലും ഇങ്ങനെ കെടന്നോളും.."
സ്ഥിരം പല്ലവിയായ "ഡിസ്കൗണ്ട്‌ ഒന്നുമില്ലേ ചേട്ടാ"യും, "മാക്സിമം അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടാണ്‌ പറഞ്ഞേ" യും കഴിഞ്ഞ്, പൈസ കൊടുത്ത്‌, ഞാന്‍ സ്റ്റാന്‍ഡിലേക്ക്‌ നടന്നു..

സംഗതി ഒക്കെക്കൂടി മടിയില്‍ വെച്ചു കോഴിക്കോട് നിന്നും ഒറ്റ ഇരിപ്പിനു തൃശൂരെത്തി.. ഒരു കണക്കിന്‌ ഞാന്‍ തട്ടാതെയും മുട്ടാതെയും സംഭവം വീട്ടിലെത്തിച്ചു..
എനിക്ക്‌ എന്നെ കുറിച്ച്‌ സ്വയം അഭിമാനം തോന്നി.. ഹോ.. ഞാന്‍ ഇതു വളരെ വ്യത്യസ്തമാക്കിക്കളഞ്ഞല്ലോ.. ജോസ്‌ വിചാരിച്ച പോലെ അല്ല, "ഐഡിയാസ്" ഉള്ളോനാ..

പൊതിയഴിച്ചു നോക്കി, ഭാഗ്യം! പൊട്ടിയിട്ടില്ല.. ഭാഗ്യം! മീന്‍ ജീവനോടെയുണ്ട്..
"എന്താടാത്‌..", ചേച്ചി അടുക്കളയില്‍ നിന്ന്‌ ഓടി വന്നു, പിന്നാലെ അമ്മയും...
"മീനാണമ്മേ മീന്‍.." ഞാന്‍ വ്യക്തമാക്കി, "അതേയ്‌, ഞാനൊരു ഫ്രണ്ടിനു gift കൊടുക്കാന്‍ വേണ്ടി വാങ്ങിയതാ..."
"നിന്നു കാഴ്ച കാണാതെ നീ പോയി തേങ്ങ ചെരുക് പെണ്ണേ" എന്നു ചേച്ചിയോട്‌ പറഞ്ഞ്‌ അമ്മ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി, ഞാന്‍ ബാക്കി planning ആലോചിച്ച് മുറിയിലേക്കും..

നാളെയാണ്‌ സുഹൃത്ത്‌ യാത്രയാവുന്നത്‌ (അവന്‍ തന്നെ.. എന്താ സംശയം ഉണ്ടോ?)

തൃശൂര്‍ റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ വെച്ചു സംഭവം കൈമാറാം എന്നാണ്‌ എന്റെ plan. വരുന്ന ട്രെയിന്‍ ഏതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം, പുറപ്പെടുന്ന സമയവും..
surprise factor ഒട്ടും ചോര്‍ന്നു പോകാത്ത രീതിയില്‍ ഞാന്‍ അതു ചെയ്തു.. ദാ ഇങ്ങനെ..

"ഹലോ.."

"ഡാ.. നീ നാളെ ഏതു ട്രെയിനിനാ പോകുന്നേ?"

"ജനശദാബ്ദി..എന്താടാ..?"

"ഏയ് ഒന്നുല്ല, പിന്നെ സാധനങ്ങളൊക്കെ പാക്ക് ചെയ്‌തോ?"

"ങാ.. കുറച്ചു കൂടിയുണ്ട്‌"

"എന്നാ ശരിയെടാ.. പിന്നെ കാണാം"
"ങാ പിന്നെ.. നാളെയെപ്പഴാ പൊറപ്പെടുന്നെ?"

"ട്രെയിന്‍ 10 മണിക്കാ.."

"ഓ.. ശരിയെടാ എന്നാല്‌.."

"ബൈ.. ഗുഡ് നൈറ്റ്."

രാവിലെ സ്റ്റോണ്സ് കഴുകി കവറില്‍ വേറെയിട്ടു.. മീനിന്റെ കവര്‍ സുരക്ഷിതമായി അതിനു മുകളില്‍ വെച്ചു.. ശുദ്ധമായ ജലം 2 ലിറ്റര്‍ കുപ്പിയില്‍ പാക്ക് ചെയ്തെടുത്തു. ഉച്ചയാവാറായപ്പോള്‍ പൊതി കവറിലാക്കി, ബസ്സ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക്‌ നടന്നു. ചെറിയ ഒരു ഒതുക്കമില്ലായ്മയും, അസൗകര്യവും ഇല്ലേ..? ഇല്ലെന്ന്‌ മനസ്സിലുറപ്പിച്ച്‌ ഞാന്‍ നടന്നു.

ദൂരം കുറച്ചേ ഉള്ളൂവെങ്കിലും തൃശൂര്‍ റെയില്‍‌വേ സ്റ്റേഷന്‍ വരെ എത്തിപ്പെടാന്‍ ഇത്തിരി പാടാണ്‌.. റോഡ് മോശമാണ്‌..
ഇടയ്ക്കെപ്പഴോ ബസ് ഒരു കുഴി ചാടിയപ്പോ ജോസിനെ പ്രാകിയോ എന്നും സംശയം ഉണ്ട്‌, "അവന്റെ ഒരു ഒടുക്കത്തെ ഐഡിയ.."

പെട്ടെന്നാണ്‌ അങ്ങനെ ഒരു വശം ചിന്തിച്ചത്‌.. ഇനിയിപ്പോ അവന്റെ reaction എന്തായിരിക്കും..? വെളുക്കാന്‍ തേച്ചത് പാണ്ടാകുമോ പടച്ചോനേ...
ഏയ്.. അവനങ്ങനെ വല്ലതും പറയുമോ..
ഉം.. അവന്റെ ഒരു സൊഭാവം വെച്ച് അതിനുള്ള സാധ്യത തള്ളിക്കളയാനാവില്ല...

സൗഹൃദം പൂത്തുലയുന്നതിന്റെ ചിന്തകളൊക്കെ എവടെയോ പോയി.. എങ്ങനെയെങ്കിലും തെറി കേള്‍ക്കാതെ അവനെ ഇതു പിടിപ്പിക്കണം എന്നു മാത്രമായി പിന്നെ ചിന്ത..

പ്ളാറ്റ്ഫോം ടിക്കറ്റെടുത്ത്‌ ഗ്രാനയിറ്റ് ഇട്ട ഇരിപ്പിടത്തില്‍ ഞാന്‍ ഇരുന്നു.. പൊതിക്കെട്ട്‌ അടുത്തു തന്നെ വെച്ചു, ഞാന്‍ അതിനെ വിശദമായൊന്നു നിരീക്ഷിച്ചു...
"കൂതറ പാക്കിംഗ് - ഒരു മാതിരി മാര്‍ക്കറ്റീന്നു കുമ്മായം പാക്ക് ചെയ്തെടുത്ത പോലുണ്ട്‌ ..
പിടിച്ചാല്‍ ഒതുങ്ങാത്തത്രയും വീതി..
പൊട്ടുന്ന സാധനം..
മീനിനെ ഇടാന്‍ ശുദ്ധജലം പാക്ക് ചെയ്ത രണ്ടു ലിറ്ററിന്റെ കുപ്പി ഒതുങ്ങാതെ തല പൊക്കി നോക്കുന്നു.."
ആകെ മൊത്തം ഒരു വശപ്പിശകാണല്ലോ..

ടൗണില്‍ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം നടത്തുന്ന മോനെ കാണാന്‍, കാലന്‍ കുടയും, ഉണ്ണിയപ്പവും, അച്ചാര്‍ ഭരണിയുമായി നേരെ കോളേജിലേക്കു കേറി ചെല്ലുന്ന നാട്ടിന്‍പുറത്തുകാരന്‍ നാണപ്പന്‍ ചേട്ടന്റെ ഒരു feel.

ഇനിയിപ്പോ ഒരേ ഒരു കാര്യമേ ചെയ്യാനുള്ളൂ..
surprise factor പൊളിക്കുക, അത്രയും കുറച്ചു തെറി കേട്ടാല്‍ മതിയാകും.. രണ്ടും കല്പിച്ച്‌ വേഗം ഫോണ്‍ ഡയല്‍ ചെയ്തു..

ഹലോ.. എടാ, ഞാനാ..

ആഹാ നീയോ.. എന്താടാ?

ഞാന്‍ ഇപ്പോ റെയില്‍‌വേ സ്റ്റേഷനിലാടാ..

എന്താ പരിപാടി? എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നേ?

എടാ.. ഞാന്‍...
ഞാന്‍ നിനക്കൊരു സാധനം തരാന്‍ വന്നതാ..

സാധനോ.....? എന്തു സാധനം?

എടാ, നീ ഒന്നും പറയണ്ടാ, പ്ലീസ്‌!

എന്തു പറയാന്‍......? എന്തു സാധനം.............? കാര്യം പറയെടാ.........

എടാ പറ്റിപ്പോയി... നീ എന്തായാലും അതു വാങ്ങണം..

സത്യം പറയെടാ...... എന്തു പാരയും കൊണ്ടാ നിന്റെ വരവ്‌?

എടാ... ഒരു ചെറിയ ഫിഷ്‌ബൗള്‍ ആണ്‌..

ഹെന്ത്‌...............?

ഡാ ഫിഷ്‌ബൗള്‌...

അയ്യോ... നിനക്കെന്തിന്റെ ........ ഹോ... എത്ര ലഗേജ് ഉണ്ടെന്നറയുവോ..?

ഡാ നീ ഒന്നും പറയണ്ട സ്റ്റേഷനീന്നു കാണാം, അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്‌ ഞാന്‍ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു.

"ഹൗ കുഡ് ഐ വാക് ഇന്റു ദി റൂം ഓണ്‍ ദി ഫസ്റ്റ് ഡേ വിത് ദി ഫിഷ്" എന്നും, "ആര്‍ യൂ മേഡ്" എന്നും "ഡാ യൂ ടെയ്ക് ഇറ്റ് ടു യുവര്‍ ഹോം.. ഇറ്റ് വില്‍ ബി നൈസ്"  എന്നുമൊക്കെ  അവന്‍ sms അയച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു..

രണ്ടാമത്തെ അടവായ സെന്റിമെന്റ്സ് work out ചെയ്യാനായി പിന്നീട്‌ എന്റെ ശ്രമം..
"ഡാ, എന്നാ പിന്നെ ഞാന്‍ തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്കു പോവാം.."
"അയ്യോ പോവണ്ട പ്ലീസ്" , എന്നു അവന്‍ പറയുമെന്നോര്‍ത്തപ്പോ തോന്നിയ ചിരി തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും അടുത്ത മെസ്സേജ് വന്നു..

"ശരിയെടാ.. എന്നാ പിന്നെ നീയങ്ങോട്ട്‌...."

"എടാ മള്‍ബറീ നിന്നെ ഇന്നു ഇതു പിടിപ്പിച്ചിട്ടു തന്നെ കാര്യം..", ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ ഉറപ്പിച്ചു.

ട്രെയിന്‍ നിര്‍ത്തുമ്പോഴേക്കും അവന്‍ ചാടിയിറങ്ങി.. ഞാന്‍ ഒരു നല്ല മന്ദഹാസം പാസാക്കി..
എന്നെ ആസകലം പിടിച്ചു കുലുക്കിക്കൊണ്ടവന്‍ പറഞ്ഞു,

ഡാ.. നിനക്കിതെന്തിന്റെ കേടാ..! കുന്നു പോലെ ലഗേജ് ഉണ്ട്‌.. അതിന്റെ എടയ്ക്കാ അവന്റെ ഒരു മീന്‍...

നോക്കട്ടെ.. അവന്‍ പൊതിയ്ക്കകത്ത്‌ നിരീക്ഷണം തുടങ്ങി..

ഇതെന്താ... വെള്ളോം കോണ്ടു വന്നിട്ടുണ്ടോ? എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്‌..

ഡാ.. ഇതു മീനിന്റെ വെള്ളാ..

മീനിന്റെ വെള്ളോ..??

മീനിനെ ഇടാനുള്ള വെള്ളം.. അവിടെ ഒക്കെ ക്ലോറിനേറ്റഡ് ആയിരിക്കും.. എന്തായാലും കാശു മുടക്കി വാങ്ങി.. എന്നാ പിന്നെ വെറുതെ ക്ലോറിന്‍ കൊടുത്തു കൊല്ലണോ..?

ങേ..!! ഹോ...!

ദെന്താത്‌.... ങേ... കല്ലോ... ... .. ???

ഡാ.. അതു കല്ലല്ലടാ സ്റ്റോണ്‍സാ.

സ്റ്റോണ്‍സ്‌..!! നിന്നെ..... ഞാന്‍...!!

അതു അക്വേറിയത്തിലിടുന്ന സ്റ്റോണ്‍സാഡാ..

ഇതാണോടാ $#%# നിന്റെ ചെറിയ ബൗള്‍.. ദാ പോരാത്തതിന്‌ കല്ലും.. ഹോ..!! കല്ലും കെട്ടീപ്പേറി പോവാനോ..?

ഞാന്‍ വണ്ടിക്കകത്തേക്കു നോക്കി വേഗം വിഷയം മാറ്റി..
"ഡാ, റിസര്‍‌വ്‌ ചെയ്തു വന്നതു കൊണ്ട് സീറ്റ് ഒക്കെ ഉണ്ടല്ലേ...?"

"റിസര്‍‌വ് ചെയ്താല്‍ സാധാരണ സീറ്റുണ്ടാവും, പക്ഷെ അതല്ലല്ലോ ഇപ്പഴത്തെ വിഷയം..."

വണ്ടി പുറപ്പെടാനുള്ള ഹോണ്‍ മുഴക്കിയപ്പോ, അവന്‍ പ്രതീക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു...

"എടാ, ഇതു നീ വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ കൊണ്ടു പോയിക്കോടാ.. നീ വീട്ടില്‌ വെച്ചോ... നല്ല രസമായിരിക്കും.."

"തിരിച്ചു കൊണ്ടു പോകുന്നതിലും നല്ലത്‌ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതാണ്‌, ചേച്ചിയെങ്ങാനും അറിഞ്ഞാല്‍ നാണക്കേട്‌.. അയ്യേ..", ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ തൊലി ഉരിഞ്ഞു പോയി.

അയ്യോ.. അതു ശരിയാവൂല.. നീ ഇതു പിടിച്ചേ പറ്റൂ..
നീ കേറ്‌, വണ്ടി ദേ എടുത്തു... ഞാന്‍ സാധനം എടുത്ത്‌ വേഗം വണ്ടിയില്‍ വെച്ചു....
"ശരിയെടാ എന്നാല്‌...", തിരക്കിട്ട ഒരു മന്ദഹാസത്തോടെ അങ്ങനെ ഒരു ഡയലോഗ് ഫിറ്റ് ചെയ്ത ശേഷം, ആ ഭാഗത്തേക്കു തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ, ഞാന്‍ സ്പീഡില്‍ നടന്നു..
ഇടംകണ്ണിട്ടു ഒന്നു നോക്കിയപ്പോള്‍, compartment നകത്തു നിന്നും തുറിച്ചു നോക്കുന്ന രണ്ടു കണ്ണുകള്‍..
സൗഹൃദം "പൂത്തുലയുന്നതിനു" മുമ്പ്‌ ഞാന്‍ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു..

സ്നേക് ഇന്‍ ദി ബുഷ്‌

മുണ്ട് മടക്കിക്കുത്തി കോലായിലൂടെ ഉലാത്തുമ്പോള്‍ മൊബൈല്‍ഫോണ്‍ അകത്തു നിന്നും ചിലച്ചു..
ഓടി ചെന്നു നോക്കുമ്പോ... ആരാ...

നമ്മടെ "Miss. XXX calling..."

ആകെ ഒന്നു കണ്ണോടിച്ച ശേഷം ആ "സുനാപ്പി" എടുത്ത്‌ ധൃതിയില്‍ പറമ്പിലേക്ക്‌ നടന്നു..
"സുനാപ്പി" ചെവിയോട്‌ ചേര്‍ത്തപ്പോള്‍ അറിയാതെ ഇംഗ്ലീഷ് വന്നു.. ചില്ലറ ഇംഗ്ലീഷ് ഒന്നും അല്ല - നല്ല "വള വളാന്ന്‌...."
(അപ്പുറത്തു സംസാരിക്കുന്നതു ആരാന്നാ വിചാരം?) :*) :-)

സകല മല്ലു ദൈവങ്ങളെയും മനസ്സില്‍ ധ്യനിച്ച്‌ വളരെ സ്വാഭാവികമായി, "കുറച്ചു കാച്ചങ്ങോട്ടു കാച്ചി.."

പെറ്റമ്മ കേട്ടാല്‍ കോള്‍മയിര്‍ കൊള്ളും - "ഹോ.. എന്റെ മോന്‍!!!! യെവന്‍ വെവരം വെച്ചു.. ഇത്രേ....ങ്ങോട്ട്‌ സംഭവായിപ്പോയത്‌ ഞാനറിഞ്ഞില്ലല്ലാ... ഛെ.. നാലാളുള്ളപ്പോ ഇവനിങ്ങനെ ഒന്നു സംസാരിച്ചു കാണാനെന്താ ഒരു വഴി.."

"ഹേയ്.. ഹവ് ആര്‍ യൂ ഡൂയിങ് യാര്‍?
  ..... .... ....
ഓ യാ.. ഉം..
യെപ് യെപ്..
ഡാ.. ആര്‍ യൂ ജോക്കിംഗ് ഓര്‍ സംതിങ്?
ഐ കാണ്‍ട് ബിലീവ് ഇറ്റ് യാര്‍..
ഹേ.. കമോണ്‍...
ഉം.. ഐ നോ ദാറ്റ്..
യൂ സ്റ്റുപ്പിഡ്.. നോട്ടി.."

അടുത്ത അടി താഴെ വെച്ചതും.. ... ...
വരിയ്ക്കപ്ലാവിന്റെ ഇടയില്‍ നിന്ന്.... ഒരു കരിമൂര്‍ഖന്‍!!!!! മുന്നില്‍ ചാടി കാലുകളെ - "തൊട്ടു തൊട്ടില്ല" - എന്ന നിലയില്‍, കിടന്നു പുളഞ്ഞു..

"ഊയിന്റമ്മോ........... പാമ്പ്....... പാമ്പ്‌......."

ആത്മാവിന്റെ ഉള്ളറകളില്‍ നിന്നും "തറവാടിത്തം" ഉള്ള നല്ല ഒന്നാന്തരം മുലപ്പാല്‍ ഭാഷ അനര്‍ഗ്ഗളനിര്‍ഗ്ഗളം പ്രവഹിച്ചു...

"ഇന്റമ്മോ.....", മുണ്ടിന്റെ സകല ഭാഗങ്ങളും പിടിച്ചു പൊക്കി.. ചീറി വിളിച്ചു കൊണ്ട്‌ ചാടി..

ഫോണ്‍ തെറിച്ച്‌ നേരെ ഗോപാലേട്ടന്റെ "കണ്ട"ത്തിലേക്ക്‌ ചെന്നു വീണു..

"എന്താടാ.. അവടെ ഒരു ബഹളം..?" (അകത്തു നിന്നും അമ്മേം പെങ്ങളും ഓടി വന്നു)

"സുനാപ്പി" തപ്പിപ്പിടിച്ചെടുത്തപ്പോള്‍ ഉള്ളില്‍ നിന്ന്‌ വീണ്ടും മല്ലു ഭാഷ "ഹേയ്.. ഡാ.. വാട് ഹേപ്പന്‍ഡ്.. വൈ ടൂ മച് നോയ്സ് ദേര്‍.. സംതിങ് റോങ്..?"..

"അത്‌ പിന്നേ.."
(കിതച്ചു കൊണ്ട്.. മറന്നു പോയ മല്ലു ലാംഗ്വേജ്‌ തലച്ചോറില്‍ നിന്നും വീണ്ടും ഡീക്കോഡ്‌ ചെയ്തെടുത്തു..)

"ഡാ.. ഏ സ്നേക് ഇന്‍ ദി ബുഷ്‌.."